Raceverslag : Elfstedentocht relay

Hoe zet je een fantastisch avontuur van 24 uur met een geweldig leuk team op papier? Ik zit al een uur naar mijn scherm te kijken, maar weet gewoon niet waar te beginnen.

Eind vorig jaar plaatste ik een oproepje op mijn Facebook pagina om te vragen wie het leuk zou vinden om de Elfstedentocht in estafettevorm te lopen. Binnen no-time stroomden de reacties binnen en na een dag was een team gevormd.

Begin dit jaar dronken we met de helft van het team een koffietje en werd het plan concreter. Het was toen al mooi om te zien hoe hardlopen verbind, want ondanks dat de meesten elkaar nog nooit eerder hadden gezien was het meteen gezellig.

Helaas moest Meike zich terugtrekken, maar gelukkig stonden er 2 nieuwe teamleden te trappelen om mee te doen. Ook werd Dennis als chauffeur toegevoegd aan ons team. En zo was team Spirit compleet.

Afgelopen zaterdagmiddag was het team voor het eerst met zijn allen bij elkaar. Na een kort moment van voorstellen en een uitleg van Wouter over de verdeling van de etappes was het tijd om de bus in te pakken en naar de start te gaan. Waar andere teams alles uitgebreid hadden geoefend gingen wij de tocht aan als één groot avontuur.

Om 18:34u klonk het startschot en gingen we er als een speer vandoor om vervolgens na 50 meter in het busje te springen. De eerste etappe werd door Esmee en Shanice gelopen, dus de rest van het team moest nog even wachten met lopen. Wij gingen met het busje naar het eerste wisselpunt. Dit bleek alleen 5km verder te liggen dan gepland. Dat zorgde even voor wat chaos, maar we besloten als snel het plan een beetje om te gooien, zodat we daarna de originele planning weer op konden pakken.

We stonden met zijn allen op de brug de andere teams aan te moedigen. Toen Esmee er aan kwam rennen, tikte ik als een malle aan en sprintte er vandoor. Door de adrenaline liep ik de eerste kilometer in 3:50. Oeps! Dat was niet helemaal de bedoeling. Na 4 km tikte ik af en kon ik even op adem komen. Mijn ouders stonden bij het wisselpunt aan te moedigen. Zo lief!

De wissels gingen erg soepel en zo liepen we de nacht in. Zo bijzonder om midden in de nacht met een team hard te lopen. De sfeer was super goed en we liepen ver voor op schema. Rond middernacht haalde Ron een stapel pannenkoeken en Nutella te voor schijn en zat iedereen lekker te smullen.

Helaas werden we om 3:00u door de organisatie ‘geneutraliseerd’ waardoor we 2 uren lang niet verder mochten. Daar stonden we dan bij een gymzaal in Workum midden in de nacht… Dit was even flink balen, maar we besloten deze tijd maar te gebruiken om even te herstellen. Ik ben op een gymmat gaan liggen en was meteen in coma. Na 45 minuten werd ik redelijk fris weer wakker en ging ik mij klaar maken om weer verder te rennen.

Om 5:00u vertrokken Esmee en ik voor de volgende etappe. De hele wereld lag nog te slapen en wij waren hier aan het rennen. Dat was echt zo’n tof gevoel!

Onderweg kwamen we steeds andere teams tegen en werden we ook wat competitiever. We wisten dat de nummer 1, 2 en 3 een beker zouden krijgen en die wilden wij natuurlijk niet mislopen. De jacht op de teams voor ons was geopend.

Helaas werden we om 9:00u in Franeker opnieuw stil gezet door de organisatie. Dit zorgde wel even voor frustratie. We liepen zo lekker en nu moesten we ineens een uur wachten!

Om stipt 10:00u gingen Wouter en Esmee weer verder. Even de frustratie er uit knallen. In tussen deden sommige teamleden even een hazenslaapje om zich op te laden voor de laatste etappes.

Bij Dokkum kwamen mijn broer, schoonzus en nichtje aanmoedigen. Zo mooi hoe iedereen meeleefde. Mijn broer fietste de etappe van Ron en mij zelfs mee.

Omdat Shanice te veel last kreeg van haar knie en ik nog steeds aan het stuiteren was, besloot ik de laatste etappe van Shanice over te nemen. Samen met Wendy liep ik het laatste blok van 7km. Een kilometer voor de finish voegde de rest van ons team zich bij ons en zo kwamen we na 21 uur joelend en juichend over de finish.

Daar kregen we nadat alle teams binnen waren te horen dat we 3de waren geworden. Ons team had het gewoon geflikt! Dat maakte mij een hele trotse teamcaptain!

Wat een fantastisch avontuur was dit! Ik wil Wouter, Ron, Dennis, Gaby, Shanice, Esmee, Wendy en Wendelien heel erg bedanken voor dit prachtige weekend! Ik hoop dat we nog heel veel avonturen met elkaar gaan beleven. Op naar de Roparun!

Road to triatlon #17

Nog 1 week of eigenlijk maar 5 dagen en dan sta ik aan de start van mijn allereerste triatlon. Ik moet zeggen ik begin hem nu wel een beetje te knijpen. Tuurlijk het is maar een sprint en geen Ironman of iets, maar als ik mij ergens voor inschrijf ga ik er ook vol voor en wil ik alles geven.

Maandag

Maandag was ik nog vrij en besloot ik voor een heen en weertje Heerenveen te gaan. Helaas werd dit door een lekke band en een niet functionerend CO2 pompje een enkele reis met mijn fiets. Gelukkig werd ik wel super lief geholpen door een vrachtwagenchauffeur en 2 wielrenners. Omdat het zeer waarschijnlijk aan mijn buitenbandjes lag dat ik steeds lek reed, heb ik die deze week laten vervangen door betere bandjes met een licht profiel.

Dinsdag

Dinsdag deed ik een tempo op het heetst van de dag. Puur om mijn lijf voor te bereiden op Loop Leeuwarden. De voorspelling was dat het dan erg warm zou worden. Het was pittig, maar ik kon het tempo goed vasthouden.

Woensdag

Woensdagochtend was ik al vroeg op pad voor een herstelloopje. Het was een stuk koeler dan dinsdag en ik liep heerlijk!

Zondag

Gister was Loop Leeuwarden. Een gezellig loopevenement in mijn eigen stad waar ik bijna ieder jaar aan mee doe.

Ik voelde tijdens mijn rondje met de hond al dat het een warme dag zou worden. Iets waar ik niet zo goed tegen kan tijdens het lopen. En waar ik na de warmtestuwing van vorig jaar ook een beetje bang voor ben geworden.

Om 11:15u was de start en gaf de thermometer al 20 graden aan. De eerste 5km liep ik prima, ik had weinig last van de warmte en liep vlak achter de pacer van 1:35. Ik nam mijn gelsnoepje en een beker water en liep snel weer door. Als snel voelde ik dat dit niet lekker viel. Ook liepen we vol in de zon en uit de wind. Bij 7km werd ik wat duizelig en kreeg ik kippenvel. Dit herkende ik van vorig jaar en ik besloot dan ook geen risico te nemen.

Ik wandelde een meter of 10 en voelde de misselijkheid wegtrekken. Ik rende weer verder, maar met een iets rustigere pace. Dit ging redelijk, maar door het wandelen had ik het mentaal wel even zwaar. Ondertussen zag ik dat steeds meer lopers het pittig hadden. De een na de ander wandelde een stukje.

Bij 15km stond een bekende bij de verzorgingspost. Dat gaf mij mentaal echt een boost. Ik kon de knop omzetten en weer genieten van het rennen. Mijn pace was wel wat langzamer dan ik had gewild, maar ik ging het halen!

In de laatste kilometer stond een hoop publiek langs de kant. Dit maakte dan ik er nog een eindsprintje uit kon persen. Ik finishte in 1:37:16 en liep daarmee maar 30 seconden boven mijn PR. Niet gek voor zo’n pittige race!

Deze week draait vooral om rust en herstel, zodat ik zaterdag volle bak kan knallen!

Wat is jullie volgende race?

Road to triatlon #16

Wat was het een heerlijke week! Het was prachtig weer en de trainingen gingen top! Gelukkig maar, want de sprint triatlon in Heerenveen is al over 2 weken. Ik vind het spannend, maar ik heb er vooral heel veel zin in.

Dinsdag

Dinsdag had ik een dubbele training. Eerst liep ik een ontspannen 5km. Daarna dook ik meteen het zwembad in om een kilometer te zwemmen. Het was de 1ste keer in mijn trisuit en dat zwom verrassend lekker.

Woensdag

Ik was 24 uur in Rotterdam. Mijn hotel lag om de hoek van de Coolsingel, dat maakte dat ik helemaal de marathonkriebels kreeg! Woensdagochtend stond ik al vroeg naast mijn bed voor een rondje Roffa. Wat is het toch een prachtige stad!

Vrijdag

De hele week hikte ik een beetje aan tegen deze training. De eerste keer in buitenwater zwemmen vond ik best een beetje eng. Als kind zwom ik altijd in de meren bij Grou en Oudehaske, maar nu had ik toch een beetje koudwatervrees. Achteraf had ik mij helemaal geen zorgen hoeven te maken. Het was eigenlijk best lekker! Al was ik wel een stuk langzamer dan in het zwembad.

Zaterdag

Zaterdag was dé testdag! Ik bootste de sprint triatlon na, zodat ik kon ervaren hoe het was om alles achterelkaar aan te doen én het wisselen te oefenen.

Ik dook om 9:00u het zwembad in om er 16 minuten later na 750m zwemmen als een malle uit te komen om op de fiets te springen. De transitie van zwemmen naar fietsen moet echt sneller over 2 weken. De 20km fietsen vlogen voorbij! Ik reed gemiddeld 29km/u en was na 41 minuten en 51 seconden weer thuis. Ik wisselde snel mijn schoenen en begon aan de 5km hardlopen. Normaal draai ik mijn hand niet om voor zo’n afstand, maar nu voelde de 1ste kilometer zo zwaar. Gelukkig kreeg ik daarna mijn ademhaling en benen onder controle.

In totaal deed ik inclusief transities 1 uur en 25 minuten over de sprint afstand. Dat kan in Heerenveen mogelijk nog wel sneller als de transities beter gaan en ik de adrenaline van het publiek heb. Ik heb er zin in!

Zondag

Vanmorgen liep ik mijn laatste training van deze week. Een fijn rondje van 10km op easy pace. Mijn benen voelden verrassend fris na de training van gister.

Na deze week heb ik er vertrouwen in dat ik klaar ben voor de sprint triatlon in Heerenveen. Maar eerst loop ik volgende week de halve marathon van Loop Leeuwarden!

Road to triatlon #15

I’m back on track! Zo fijn om na een week kwakkelen met mijn gezondheid weer volop te kunnen trainen.

Maandag

Ik begon de week zoals ik dat het liefste doe, met een lange duurloop. Het doel was rustig lopen. Iets wat ik moeilijk vind, maar wat voor een effectieve duurtraining wel belangrijk is. Ik liep lekker ontspannen en had het gevoel dat ik nog wel uren door kon lopen.

Dinsdag

Om 6:00u ging de wekker voor een herstelloopje. Nu het ’s ochtends al zo vroeg licht is stap ik een stuk makkelijker mijn bed uit dan afgelopen winter.

Na het lopen was het tijd om te zwemmen. Dit vond ik best een beetje spannend, want ik had al 2 weken niet gezwommen. Zwemmen is mijn zwakste en minst favoriete onderdeel van de triatlon training. Ik raak tijdens de borstcrawl nog snel buiten adem en dan ontstaat er een licht paniek gevoel, wat natuurlijk niet echt relaxt is.

Woensdag

Woensdag liep ik een gezellig rondje met Margriet. Lekker op een easy pace kriskras door het Leeuwarder bos. Dat gaan we zeker vaker doen!

Donderdag

Om 8:00u zat ik al op de fiets voor een rondje van 50km. Helaas moest ik mijn tocht bij 35km staken door een lekke band. Het waren wel 35 fijne kilometers. Ik merk dat ik steeds makkelijker op tempo fiets. Alleen durf ik nog niet zo hard door de bochten….

Zondag

Gister stond de Slach om ‘e sud op de planning. Een 10km wedstrijd voor het Ronald McDonald huis. Een wedstrijd waar ik graag aan mee wilde doen, omdat wij met ons gezin aankomende zomer vakantie mogen vieren in één van de appartementen van Ronald McDonald in Beetsterzwaag. Ik vond dit een mooie manier om iets terug te kunnen doen.

Alleen was 10km eigenlijk te kort. Ik heb vandaag geen mogelijkheid om mijn duurloop te doen, dus deze wilde ik een dag eerder doen. Daarom besloot ik om vanaf huis in en uit te lopen. Op die manier zou ik toch 20km kunnen lopen.

Tijdens het inlopen voelde ik al dat het wel erg warm was, daarom besloot ik het rustig aan te doen. Dat lukte tijdens het inlopen prima, maar toen ik het startschot voor de 10km hoorde ging er toch met een snelle pace vandoor. Een wedstrijd kan ik gewoon niet rustig lopen, helemaal niet als ik op kop loop. Ik finishte de 10km dan ook als 1ste dame in 46:18. Zeker geen PR, maar een mooie tijd voor een trainingsloop. Nadat ik 2 bekers drinken achterover had geslagen was het tijd om nog 4km uit te lopen. Mijn benen voelden mede door de warmte wel wat zwaar, maar ik kon met gemak de 20km vol maken.

Deze week ga ik voor het 1st in open water zwemmen. Ik ben zo benieuwd hoe dit zal gaan. Verder ga ik oefenen met de transities, want dat kost me nog veel tijd.

Foto header: Janke vd Schaaf

Road to triatlon #14

Er is gewoon alweer een week voorbij! De tijd vliegt echt! Deze week heb ik lekker veel gerend. Dit blijft samen met het fietsen echt mijn favoriete sport. Daardoor is het zwemmen er deze week bij ingeschoten. Niet handig, want dat is mijn zwakste onderdeel. Maar ja, ik ben geen pro, dus dit soort keuzes gun ik mezelf gewoon lekker.

Maandag

De week begon ik met mijn favoriete training: een duurloop. De afstand bouw ik per week een beetje op. Ik moet mezelf echt beheersen om niet verder te rennen. De komende tijd wil ik proberen mijn duurlopen op een wat rustiger tempo te lopen. Op die manier train ik mijn laagste zone ook goed, wat erg belangrijk is voor de marathon en om uiteindelijk sneller te worden.

Donderdag

Dinsdag en woensdag kon ik niet trainen, omdat ik alleen was met de kids. Donderdag stond ik dan ook te trappelen om te gaan rennen. Ondanks de warmte, waar ik normaal niet goed tegen kan, liep ik een fijne tempoloop.

Vrijdag

Om 6:00u ging de wekker en half slaapwandelend deed ik mijn intervaltraining. 8 keer 400m met een pace van 4’15 was het plan. Uiteindelijk liep ik ze bijna allemaal iets te snel. Wie doet er nog meer graag de intervaltraining vroeg in de ochtend op een lege maag?

Zaterdag

Vrijdag schreef ik mij in voor de marathon van Eindhoven én Parijs. Daardoor was ik zo super enthousiast, dat ik zaterdag wel even moest rennen!

Zondag

Vandaag had ik een fietsclinic van de Fietsvrouwen. Super interessant en leerzaam. Techniek, bandje wisselen, waaieren en fietstikkertje. Een gevarieerd programma! Daarna kon ik het niet laten om met een omweg naar huis te fietsen. Wat een prachtig weer!

Road to triatlon #13

Vandaar weer een ouderwetse trainingsblog in plaats van een vlog. Daar stond mijn hoofd deze week even niet naar. Deze week echt genoten van de trainingen. Zo fijn als training niet als training voelt!

Maandag

Door werk en andere omstandigheden gooide ik deze week mijn trainingen wat om. Ik begon maandagochtend om 6:00u met een intervaltraining waarbij ik 4 keer 800m versnelde naar 4’15. Heerlijk om de week zo te starten.

Later in de ochtend deed ik tussen 2 werkafspraken mijn zwemtraining. Ik zwom 1000m non-stop waarbij ik borstcrawl afwisselde met schoolslag. Het was erg druk in het zwembad, dus echt ontspannen zwemmen was er helaas niet bij.

Dinsdag

Ik moest dinsdag voor een studiedag naar Drachten. Dat is 33km van mijn huis, dus ik besloot dat dit erg geschikt was voor een fietstraining. Je moet een beetje handig met je tijd omgaan hè! Heen en terug in totaal 65km gefietst. Niet gek voor een doordeweekse dag.

Donderdag

Dit was een dag om snel te vergeten… We kregen slecht nieuws over de gezondheid van een dierbaar persoon en alles wat mis kon gaan ging mis. Ik was dan ook erg dankbaar dat is in de avond nog tijd kon vinden om een rondje hard te lopen.

Zaterdag

Ik loop eind mei de halve marathon hier in Leeuwarden en voor die tijd wil ik nog een aantal duurlopen doen. Nou zijn duurlopen mijn favoriete loopjes, dus dat komt goed. Het liefst was ik gister dan ook meteen 20+ kilometer gaan lopen, maar ik weet dat dit niet verstandig is. Ik heb het dan ook keurig bij 15km gehouden.

Zondag

Vandaag stond er eigenlijk een fietsclinic gepland, maar na een zeer korte nacht en met een blik op het slechte weer besloot ik deze in te ruilen voor een fijne yin yogales. Daar was mijn lijf wel even aan toe.

Hoe was jou week?

Raceverslag Zandvoort Circuit Run

Gister liep ik op uitnodiging van Anita Active en Runner’s World de Zandvoort Circuit Run. Ik liep deze race voor het eerst, maar ik kan je nu al zeggen dat dit zeker niet de laatste keer was. De sfeer, het parcours en de mensen maakten het één groot feest.

Earlybird

De dag begon al vroeg en door de zomertijd voelde het nog vroeger. Ik had om 7:50u met Gerda afgesproken om aan onze treinreis van 3,5 uur te beginnen. Al kletsend vloog de tijd voorbij.

Party!

Zodra we in Zandvoort uit de trein stapten begon het feest. NS Reis je fit stond met een photobooth klaar om alle lopers op de foto te zetten. Daarna stapten we in het treintje naar het circuit. Al snel zag ik bekenden en kletste ik gezellig even bij.

VIP

Heel sjiek mochten we met ons startbewijs gebruik maken van de VIP box van Runner’s World. Dus niet naar de dixi en blauwbekken voor de start, maar lekker warm en met een hapje en een drankje de start afwachten.

Ready, set, go

Na een lekker hysterische fotoshoot was het tijd om naar de start te gaan. In het startvak kwam ik Mari, Wilja en Laura nog tegen. We kletsen nog even en toen was het tijd om te gaan!

Het eerste stuk over het circuit was bochtig en verre van vlak, maar ik liep erg lekker. Wel merkte ik dat ik wat te snel van start was gegaan. Op het strand liet ik het tempo dan ook wat zakken. Het zand was redelijk hard en we hadden wind mee. Toen we het strand weer af mochten had ik het even zwaar. Mijn kuiten liepen vol en ik besloot dan ook dat ik even 2 tellen mocht wandelen. Dit hielp en ik kon mijn pace weer oppakken. Het laatste stuk liepen we door het centrum van Zandvoort. Wat een sfeer! Ik had echt een kippenvel momentje! Daarna was het verstand op nul en vol gas naar de finish.

Runner’s high

Met een big smile kwam ik over de finish en met een eindtijd van 54:14 kijk ik met een goed gevoel terug. Wat een super leuke race was dit!

Heb jij de Zandvoort Circuit Run ook gelopen?

Move with Shorty #5

Deze week pakte ik mijn training weer op, maar ging ik ook op zoek naar de balans. Ik merkte dat ik de combinatie van trainen voor de triatlons én trainen voor de marathon erg zwaar vond. Als ik iets doe ga ik er helemaal voor en ik houd niet van half werk. Daarom heb ik de moeilijke beslissing genomen om de marathon van Rotterdam niet te lopen. Ik ga mij eerst volledig richten op de triatlon en wil dan in het najaar weer een marathon gaan lopen.

Maandag

Ik begon de week met een fietstraining van een uur. Het liefst fiets ik buiten, maar helaas was het weer hier maandag niet echt geschikt voor. Daarom besloot ik een pittige intervaltraining in de sportschool te doen. Daarna deed ik nog krachttraining voor mijn benen en mijn core.

Dinsdag

Eigenlijk had ik dinsdag geen tijd om te rennen, maar niet rennen was geen optie, dus de wekker op 6:00u en gaan met die banaan. Een lekker snel rondje van 6km.

Woensdag

Op Valentijnsdag liep ik een heerlijk rondje van 10km. Het was zo mooi met de opkomende zon!

Zaterdag

Wat was het gister prachtig loopweer! De 12km gingen als vanzelf! Ik wisselde verhard af met een stukje bos en zag herten en Schotse hooglanders. Helemaal blij kwam ik weer thuis.

Gistermiddag haalde ik mijn testpaar van de On op bij Runningcenter Leeuwarden. De komende tijd ga ik de On Cloud X testen. Een lichte schoen die denk ik ideaal is voor de korte afstanden en intervaltrainingen.

Move with Shorty #1

Vanaf deze week blik ik elke zondag weer terug op mijn trainingsweek. Hiermee hoop ik jullie te motiveren en te inspireren. Ik vind sporten altijd super leuk, maar ik weet dat dit niet voor iedereen geldt.

Maandag

Ik starte de week met een 8km run. Niks geen blue monday voor mij! Ik dacht steeds ‘ik ren weer!’. Na een blessure besef ik altijd nog meer wat een voorrecht het is om te kunnen rennen.

Dinsdag

Dinsdagochtend ging de wekker om 6:00u. Eerst liep ik een rondje van 5km om daarna meteen het zwembad in te duiken om 750m te zwemmen. Heerlijk om de dag zo te beginnen.

Donderdag

Het stormde donderdag enorm, maar vergeleken met de rest van het land viel het in Leeuwarden mee. Ik schatte in dat het veilig genoeg was om te gaan rennen. Het was een pittig, maar fijn rondje.

Vrijdag

Ik begon het weekend met een poweryoga les samen met de meiden van NSMBL. Zij waren in Leeuwarden voor een ‘relax tour’. Na de les nog even een koffietje gedronken bij Stek. Een fijne nieuwe hotspot in Leeuwarden.

Zondag

Vanmorgen wilde ik eigenlijk 10km op tempo gaan lopen, maar het was zo glad, dat ik besloot voor een relaxte 5km te gaan. Verstandig zo bleek onderweg, want ik zag de een na de ander onderuit gaan.

Daarna het zwembad ingedoken voor een snelle 1km. Het zwemmen gaat me qua conditie en kracht steeds beter af, maar aan mijn techniek valt nog heel wat te verbeteren.

Doelen van 2018

Zoals jullie misschien gister op Instagram hebben gezien kon ik 2018 niet beginnen met het traditionele rondje hardlopen. Ik heb mijn voorste scheenbeen spier ingescheurd toen ik mijn enkel verzwikte. Maar ik ga zeker niet bij de pakken neer zitten! Mijn doelen van 2018 liggen namelijk niet alleen bij het hardlopen.

De marathon in 3:30u

Mijn eerste doel is om in 2018 de marathon in 3:30u te lopen. Ik heb nu 3 marathons gelopen en steeds een beetje sneller, dus ik denk dat dit mogelijk is. Ik richt me als eerste op Rotterdam, maar anders wil ik in het najaar nog een poging doen.

Een triatlon in juni

Op 30 juni is er in Stiens een triatlon. Vorig jaar was ik hierbij aanwezig als supporter en vanaf dat moment heb ik al de triatlon kriebels. Wees niet bang, ik ga niet meteen voor hele of halve Ironman, maar richt mij op de Olympische afstand. Dit wordt zeker een grote uitdaging, maar het lijkt me een prachtig avontuur. Op mijn blog zal ik de komende maanden regelmatig schrijven over mijn weg naar de triatlon.

Trailrunning

Ik wil in 2018 regelmatig een trail lopen. Ook wil ik in mijn marathonschema trails inplannen. Ik vind trailen super leuk én ik merk dat mijn lijf hier sterker van wordt. Op 10 februari loop ik de 25km in Dwingelderveld van RunForestRun en op 18 maart de 35km van de Vuurtorentrail op Ameland.

Wat zijn jou doelen op sportief gebied voor 2018?