Motivation Monday: Monique van de Velde

Hi! Mijn naam is Monique (@runningwithmo) en ik ben 25 jaar oud. Ik ben geboren en getogen in Breda, maar heb inmiddels ook al 2 jaar van Eindhoven en 5 jaar van Maastricht kunnen genieten. Momenteel woon ik in Utrecht!

Ik ben afgelopen zomer afgestudeerd aan de Universiteit van Maastricht en ben nu Master of Science zoals dat zo mooi heet 😉 Ik heb eerst Gezondheidswetenschappen gestudeerd en daarna de master Health Food Innovation Management voltooid. Momenteel werk ik op freelancebasis, waarbij ik de meeste uren maak bij Vifit Sport. Hier schrijf ik met name artikelen met een wetenschappelijke onderbouwing voor op de website. Erg leuk om te doen!

Naast mijn werkuurtjes ben ik voornamelijk bezig met: hardlopen! Wat mijn Instagramnaam waarschijnlijk al deed vermoeden ;). Ik loop al aardig wat jaren hard en deel mijn sportverhalen op mijn eigen blog en Instagram.

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek eruit?
Mijn primaire sport is hardlopen, dit vind ik ook het leukste om te doen. Maar aangezien hardlopen niet iets is dat je bijna elke dag kan doen, doe ik in de zomer ook regelmatig aan wielrennen. Voorheen deed ik ook graag aan fitnessen, maar dit is er een beetje bij ingeschoten de laatste tijd. Iets om weer op te pakken als het kouder wordt!

Waar train je op dit moment voor?
Mijn grote doel is nét achter de rug. Dit was een PR lopen op de halve marathon van Eindhoven en dat is met een tijd van 1:38:32 gelukt!! Ik ben nu aan het kijken of ik mij ga wagen aan heel groot nieuw doel voor 2019…

Wat is je ultieme sportdroom?
Ik zou dolgraag een meerdaagse reis maken waarbij ik elke dag heel veel kilometers hardlopend af kan leggen. Een soort roadtrip maar dan hardlopend. Om dat te kunnen doen moet je lichaam enorm sterk zijn.. Dat zou wel een droom van mij zijn.

Welke mensen inspireren jou?
De mensen die mij het meest inspireren zijn de hardlopers in mijn naaste omgeving die bizar veel en snel kunnen lopen. Deze mensen staan namelijk dichtbij mij en het is iets wat ik stiekem ook dolgraag zou willen. Ik kan mijzelf niet met hen vergelijken, maar het inspireert me zeker!

Waar haal jij je motivatie uit?
Eigenlijk is het antwoord op de vorige vraag tevens ook het antwoord op deze vraag! Daarbij haal ik enorm veel motivatie uit het deelnemen aan hardloop events. Dat vind ik ZO LEUK.

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?
Als je het plezier even kwijt bent, omdat je bijvoorbeeld een periode lang erg veel hebt getraind, dan zou ik kiezen voor een week rust. Neem een week totale sport rust, zodat je daarna gewoon weer enorm veel zin hebt te beginnen! Heb je geen zin of ben je het plezier om een andere reden kwijt, denk dat eens goed terug aan waarom je ooit wel veel zin had of wel veel plezier had. Sport gewoon eens op een lager pitje en probeer van het sporten zelf te genieten, in plaats van je op de resultaten te fixeren.

Waarom ik soms voor de loopband kies

Tot voor kort verklaarde ik iedereen die op de loopband trainde voor gek. Waarom zou je binnen gaan lopen als je ook lekker buiten kon gaan lopen? En rennen op een loopband was toch enorm saai?

Toch kies ik nu ook regelmatig voor de loopband. Waarom? Omdat ik hier effectief en gecontroleerd mijn intervaltraining op kan doen. Zodat ik sterker kan worden voor de trails. En om eenvoudig koppeltrainingen te kunnen doen.

Op de loopband stel ik van te voren mijn intervaltraining in. Zo kan ik zonder na te hoeven denken precies de juiste tempo’s lopen. Zo liep ik deze week 10 minuten in om vervolgens 10x 1 minuut op 15km/u te rennen afgewisseld met 1 minuut rust en 10 minuten uit. Op de loopband heb je geen last van stoplichten, medeweggebruikers en andere storende factoren. Ook beïnvloed het weer je training niet, waardoor je je training heel precies kunt uitvoeren.

Om mezelf goed voor te bereiden op de komende trails stel ik de loopband in op een flinke helling. Reken maar dat je dit voelt! Ik heb in mijn omgeving helaas niet de mogelijkheid om dit in de natuur te oefenen, dus dan is dit een goed alternatief.

En als laatste vind ik het prettig om ook met slecht weer mijn koppeltrainingen te kunnen blijven doen. Dit doe ik daarom zo nu en dan binnen door een fietstraining of spinningsles te combineren met de loopband.

Ik blijf de voorkeur geven aan buiten lopen, maar zo nu en dan binnen lopen is minder erg dan ik dacht. Een lekkere playlist aan en gaan!

Loop jij weleens op de loopband? En hoe maak je dit leuk voor jezelf?

Raceverslag: de marathon van Eindhoven

Afgelopen zondag liep ik de marathon van Eindhoven. Een dag waar ik 12 weken lang naar toe heb gewerkt, maar die compleet anders uitpakte dan gepland.

Ik schrijf dit verslag met meer spierpijn in mijn lijf dan ik ooit eerder heb gehad. Het voelt alsof er een trein over me is heen gereden… Het was deze keer meer een martelthon in plaats van een marathon. En toch ben ik blij dat ik het gedaan heb.

De dag begon om 6:45u ik was al ver voor de wekker wakker en had ’s nachts meerdere keren gedroomd dat ik me had verslapen. Na een koud havermoutje, was het tijd om te douchen en me klaar te maken. Ruim op tijd stond ik klaar, dus besloot ik nog even een theetje te drinken in een koffietentje vlakbij de start.

Buiten voelde ik dat het al flink aan het opwarmen was. En het was pas 8:45u, dit beloofde niet veel goeds. Ik ben eerder een keer onwel geworden door warmtestuwing, dus ben ik wat huiverig geworden voor lopen in de warmte.

Om 9:30u liep ik naar de start, waar ik al snel Ytsen trof. Met hem heb ik vaker gelopen, met name trails, en dat is altijd gezellig. We kletsen gezellig en voor ik het wist was het al tijd voor de start. We besloten de eerste paar kilometer samen op te lopen. Dit was fijn, want hierdoor was ik meteen mijn spanning kwijt.

Na 5 km scheidden onze wegen en moest ik alleen verder. Ik liep makkelijk en moest me echt inhouden om niet te versnellen. Tot 20 km liep ik echt op rozen. Ik dronk bij elke verzorgingspost en ook mijn gelletjes kon ik goed innemen. Wel voelde ik dat het al echt warm werd.

Na de verzorgingspost van de 25 km schoot mijn hartslag ineens omhoog en kreeg ik kippenvel. Dit herkende ik van de keer dat ik warmtestuwing had. Ik besloot even te wandelen en goed te drinken. Met hartslag daalde wat, maar ik bleef kippenvel houden en kreeg ook hoofdpijn. Ik twijfelde even of ik wel door moest gaan, maar ik wilde eigenlijk niet opgeven.

Rustig pakte ik het rennen weer op. Om mij heen zag ik dat veel lopers het zwaar hadden. Steeds meer mensen wandelden en er zaten zelfs mensen langs de kant. Ik besloot dat ik van verzorgingspost naar verzorgingspost zou rennen en dat ik bij de verzorgingsposten mocht wandelen. Tijdens het wandelen dronk ik vier bekers en rende dan weer rustig verder.

Bij 32 km kwam ik Noortje mijn teammaatje van Polar tegen. Ook zij had het zwaar, maar ze had duidelijk nog meer energie dan ik. Ik besloot aan te haken, zodat ik mij aan haar kon optrekken. Dit lukte 5 km, maar toen moest ik haar laten gaan. Inmiddels viel de ene na de andere loper uit en reden er ambulances af en aan. Het was mij wel duidelijk dat dit voor iedereen een zware strijd was.

Met nog 4 km te gaan kwamen we het centrum van Eindhoven weer in. Dit was heel fijn, want de mensen langs de kant gaven mij nieuwe energie. Ik kon mijn pace weer oppakken. Ik had het zwaar, maar ik wist dat ik het ging halen.

Na 3:43:38 kwam ik over de finish. Mijn langzaamste marathon tot nu toe, maar ook zeker de zwaarste. Ik ben dan ook heel trots dat ik het gehaald heb. Ik ben zo dankbaar dat ik dit kan en mag doen!

Ik wil iedereen bedanken voor de support en lieve berichtjes. Echt super lief!!

Het grote aftellen is begonnen

Met nog 6 dagen tot de marathon is het grote aftellen echt begonnen. En daarmee neemt de spanning ook toe. Aan de ene kant loop ik liever vandaag nog de marathon, aan de andere kant had ik liever nog wat extra tijd om te trainen. Ook al is dit mijn vierde marathon het blijft spannend.

Ik ben inmiddels gestart met het inpakken van mijn tas en houd angstvallig het weerbericht in de gaten. Op dit moment staat de verwachting op 23 graden en licht bewolkt. Ik hoop eigenlijk dat het iets kouder gaat zijn, maar door de warme zomer is mijn lijf redelijk gewend aan lopen in de warmte.

Ik neem 2 outfits mee en 2 paar schoenen. Ik heb al wel besloten wat ik aan ga trekken, maar vind het fijn om een complete reserve outfit mee te hebben. Ook mijn eigen ontbijt neem ik mee naar Eindhoven. Ik weet dat ik goed loop op havermoutpap met banaan en walnoten, dus dat eet ik zondagochtend ook.

Deze week doe ik nog 2 rustige loopjes en dan moet het gebeuren. Ik ga zaterdag al naar Eindhoven toe, zodat ik zondag geen reisstress heb en zodat mijn omgeving geen ‘last’ van mij heeft, want echt gezellig ben ik de dag en avond voor de marathon niet.

Wil je mijn zondag volgen? Dat kan met de app van de marathon van Eindhoven. Mijn startnummer is F424.

Wie loopt er zondag ook de hele of de halve marathon in Eindhoven?

Motivation Monday: Marit Kloosterboer

Hoi! Ik ben Marit, 27 jaar, opgegroeid in Friesland, maar nu wonend in Groningen. Ik ben gek op sporten en vind het leuk om daarbij met (gezond) eten te experimenteren. Recepten bedenken, hotspots bezoeken, gezellig uiteten met familie/vrienden, ik hou ervan!

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek er uit?

Op dit moment combineer ik hardlopen met fitness. Ik sport zo’n vier keer of vijf keer per week. Op 16 september heb ik mijn tweede marathon ooit gelopen (in Berlijn) en eigenlijk ben ik daar nog van aan het herstellen. Nu is mijn trainingsweek dus anders dan normaal, maar de weken voor Berlijn zag het er ongeveer zo uit:

  • Maandag: intervaltraining
  • Dinsdag: lichte benen/billen workout in de sportschool
  • Woensdag: rustdag
  • Donderdag: lange duurloop
  • Vrijdag: korte herstelloop
  • Zaterdag: rustdag
  • Zondag: duurloopje

Waar train je op dit moment voor?

Op dit moment train ik even nergens meer voor. De afgelopen maanden heb ik veel getraind voor de marathon, dus ik ben er nu wel even klaar mee. Ik vind het leuk om nu wat te experimenteren. Bijvoorbeeld met boksen en ik pak de workouts in de sportschool weer op. Over een paar weken ga ik weer nadenken over nieuwe (hardloop?)doelen!

Processed with VSCO with c1 preset

Wat is je ultieme sportdroom?

Goede vraag… het lijkt mij wel heel leuk om met heel veel runninggirls samen een wedstrijd te gaan lopen, en dan een hele lange afstand. Doe jij dan ook mee?

Welke mensen inspireren jou?

De mensen uit mijn omgeving (mijn moeder bijvoorbeeld) en de mensen op Instagram. Zowel mensen die ik zelf volg, als volgers. Het is zo inspirerend om te zien hoe anderen met sporten omgaan en hier energie uit halen!

Waar haal jij je motivatie uit?

Ik haal dus heel veel motivatie uit mijn workouts en het gevoel dat ik er door krijg. Dus tijdens het sporten vind ik het zo leuk en fijn, dat ik door dit gevoel weet dat ik die volgende dag (of die dag erna) weer zin heb om te gaan!

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?

Denk aan het gevoel achteraf en weet dat je altijd meer energie na je workout hebt dan ervoor! Spreek af met vriendinnen om te gaan sporten, zorg ervoor dat je een leuke workout doet en beloon jezelf met lekker EN gezond eten na de workout!

De voordelen van trainen met een schema

Jarenlang trainde ik zonder schema. Ik liep 4 keer in de week, maar bekeek per keer waar ik zin in had. Richting de marathons liep ik wel lange duurlopen die ik iedere week een beetje langer maakte. Verder deed ik eigenlijk maar wat. En ik werd sneller, dus ik dacht dat het wel prima was zo.

Dat ik progressie maakte was vooral omdat ik nog niet zolang liep. Iedere training die ik deed was een prikkel voor mijn lijf, maar of het de juiste prikkel was?

Sinds een halfjaar train ik met een schema. Ik ben hier mee begonnen om de training voor de triatlon te kunnen combineren met de training voor de marathon. En ik heb ontdekt dat het veel voordelen heeft om te trainen met een schema.

Door te trainen met een schema weet je waar je aan toe bent en creëer je een logisch ritme. Ik werk bijvoorbeeld met 3 weken opbouwen afgewisseld met 1 rustige week. Dit ritme zorgt voor een steeds zwaardere prikkel aan het lichaam, maar ook voor een week van rust en herstel. Hierdoor ontstaat zogenoemde supercompensatie. Ik zal hier binnenkort dieper op ingaan.

Door een schema te maken werk je stapsgewijs toe naar je doel. Elke afgeronde training is een stapje dichter bij je doel. Dat werkt voor mij erg motiverend.

Je plant je trainingen voor een aantal weken of langer en kunt daarbij goed zien of er voldoende variatie in je schema zit. Daarbij is het ook een stok achter de deur. Als vastligt wat je training die dag wordt doe je eerder die zware training dan wanneer je spontaan bedenkt waar je zin in hebt.

Ook geeft een schema de mogelijkheid om terug te kijken. Is mijn lijf bijvoorbeeld vermoeid, dan kan ik eerst checken of dit logisch is in de fase van mijn trainingsschema.

Denk er wel om dat een schema nooit koste wat kost gevolgd moet worden. Het is belangrijk om goed naar je lichaam te luisteren.

Train jij met een schema? Of ben je liever aan het freewheelen?

Road to Eindhoven

Met nog 45 dagen te gaan neemt mijn road to Eindhoven inmiddels serieuze vormen aan. Natuurlijk het is mijn vierde marathon, dus het is niet meer allemaal nieuw, maar ook deze keer zijn er genoeg dingen om over na te denken.

Zo ben ik nog erg aan het twijfelen over wat ik aan ga doen. Afgelopen zondag testte ik mijn marathonoutfit tijdens de Bommen Berendloop en dit bleek geen succes. Het shirt was perfect, maar het shortje heeft helaas 2 gigantische schuurplekken opgeleverd. Hier moet ik dus nog een alternatief voor vinden.

Ook weet ik nog niet op welke schoenen ik de marathon wil gaan lopen. Ik heb mijn duurlopen op mijn Nike Pegasus en Saucony Freedom ISO gelopen, maar overweeg nu toch mijn On Cloudflow te gaan dragen. Of dit verstandig is? Ik weet het niet, maar ik ga nog een aantal lange duurlopen doen, dus dat kan ik nog testen.

Volgende week wil ik 30km lopen en daarna nog 2 keer 35km. Deze keer ben ik van plan om 3 weken te taperen in plaats van 2 weken, zodat ik echt fris en opgeladen aan de start sta.

Wat ik wel zeker weet is dat ik de gelletjes van Born meeneem voor onderweg. Dit zijn gluten- en lactosevrije gels en de eerste gelletjes waar mijn maag en darmen goed op reageren.

Herkennen jullie de twijfels voor de marathon? En op welke schoenen lopen jullie het liefst lange duurlopen?

Raceverslag : Elfstedentocht relay

Hoe zet je een fantastisch avontuur van 24 uur met een geweldig leuk team op papier? Ik zit al een uur naar mijn scherm te kijken, maar weet gewoon niet waar te beginnen.

Eind vorig jaar plaatste ik een oproepje op mijn Facebook pagina om te vragen wie het leuk zou vinden om de Elfstedentocht in estafettevorm te lopen. Binnen no-time stroomden de reacties binnen en na een dag was een team gevormd.

Begin dit jaar dronken we met de helft van het team een koffietje en werd het plan concreter. Het was toen al mooi om te zien hoe hardlopen verbind, want ondanks dat de meesten elkaar nog nooit eerder hadden gezien was het meteen gezellig.

Helaas moest Meike zich terugtrekken, maar gelukkig stonden er 2 nieuwe teamleden te trappelen om mee te doen. Ook werd Dennis als chauffeur toegevoegd aan ons team. En zo was team Spirit compleet.

Afgelopen zaterdagmiddag was het team voor het eerst met zijn allen bij elkaar. Na een kort moment van voorstellen en een uitleg van Wouter over de verdeling van de etappes was het tijd om de bus in te pakken en naar de start te gaan. Waar andere teams alles uitgebreid hadden geoefend gingen wij de tocht aan als één groot avontuur.

Om 18:34u klonk het startschot en gingen we er als een speer vandoor om vervolgens na 50 meter in het busje te springen. De eerste etappe werd door Esmee en Shanice gelopen, dus de rest van het team moest nog even wachten met lopen. Wij gingen met het busje naar het eerste wisselpunt. Dit bleek alleen 5km verder te liggen dan gepland. Dat zorgde even voor wat chaos, maar we besloten als snel het plan een beetje om te gooien, zodat we daarna de originele planning weer op konden pakken.

We stonden met zijn allen op de brug de andere teams aan te moedigen. Toen Esmee er aan kwam rennen, tikte ik als een malle aan en sprintte er vandoor. Door de adrenaline liep ik de eerste kilometer in 3:50. Oeps! Dat was niet helemaal de bedoeling. Na 4 km tikte ik af en kon ik even op adem komen. Mijn ouders stonden bij het wisselpunt aan te moedigen. Zo lief!

De wissels gingen erg soepel en zo liepen we de nacht in. Zo bijzonder om midden in de nacht met een team hard te lopen. De sfeer was super goed en we liepen ver voor op schema. Rond middernacht haalde Ron een stapel pannenkoeken en Nutella te voor schijn en zat iedereen lekker te smullen.

Helaas werden we om 3:00u door de organisatie ‘geneutraliseerd’ waardoor we 2 uren lang niet verder mochten. Daar stonden we dan bij een gymzaal in Workum midden in de nacht… Dit was even flink balen, maar we besloten deze tijd maar te gebruiken om even te herstellen. Ik ben op een gymmat gaan liggen en was meteen in coma. Na 45 minuten werd ik redelijk fris weer wakker en ging ik mij klaar maken om weer verder te rennen.

Om 5:00u vertrokken Esmee en ik voor de volgende etappe. De hele wereld lag nog te slapen en wij waren hier aan het rennen. Dat was echt zo’n tof gevoel!

Onderweg kwamen we steeds andere teams tegen en werden we ook wat competitiever. We wisten dat de nummer 1, 2 en 3 een beker zouden krijgen en die wilden wij natuurlijk niet mislopen. De jacht op de teams voor ons was geopend.

Helaas werden we om 9:00u in Franeker opnieuw stil gezet door de organisatie. Dit zorgde wel even voor frustratie. We liepen zo lekker en nu moesten we ineens een uur wachten!

Om stipt 10:00u gingen Wouter en Esmee weer verder. Even de frustratie er uit knallen. In tussen deden sommige teamleden even een hazenslaapje om zich op te laden voor de laatste etappes.

Bij Dokkum kwamen mijn broer, schoonzus en nichtje aanmoedigen. Zo mooi hoe iedereen meeleefde. Mijn broer fietste de etappe van Ron en mij zelfs mee.

Omdat Shanice te veel last kreeg van haar knie en ik nog steeds aan het stuiteren was, besloot ik de laatste etappe van Shanice over te nemen. Samen met Wendy liep ik het laatste blok van 7km. Een kilometer voor de finish voegde de rest van ons team zich bij ons en zo kwamen we na 21 uur joelend en juichend over de finish.

Daar kregen we nadat alle teams binnen waren te horen dat we 3de waren geworden. Ons team had het gewoon geflikt! Dat maakte mij een hele trotse teamcaptain!

Wat een fantastisch avontuur was dit! Ik wil Wouter, Ron, Dennis, Gaby, Shanice, Esmee, Wendy en Wendelien heel erg bedanken voor dit prachtige weekend! Ik hoop dat we nog heel veel avonturen met elkaar gaan beleven. Op naar de Roparun!

Road to triatlon #17

Nog 1 week of eigenlijk maar 5 dagen en dan sta ik aan de start van mijn allereerste triatlon. Ik moet zeggen ik begin hem nu wel een beetje te knijpen. Tuurlijk het is maar een sprint en geen Ironman of iets, maar als ik mij ergens voor inschrijf ga ik er ook vol voor en wil ik alles geven.

Maandag

Maandag was ik nog vrij en besloot ik voor een heen en weertje Heerenveen te gaan. Helaas werd dit door een lekke band en een niet functionerend CO2 pompje een enkele reis met mijn fiets. Gelukkig werd ik wel super lief geholpen door een vrachtwagenchauffeur en 2 wielrenners. Omdat het zeer waarschijnlijk aan mijn buitenbandjes lag dat ik steeds lek reed, heb ik die deze week laten vervangen door betere bandjes met een licht profiel.

Dinsdag

Dinsdag deed ik een tempo op het heetst van de dag. Puur om mijn lijf voor te bereiden op Loop Leeuwarden. De voorspelling was dat het dan erg warm zou worden. Het was pittig, maar ik kon het tempo goed vasthouden.

Woensdag

Woensdagochtend was ik al vroeg op pad voor een herstelloopje. Het was een stuk koeler dan dinsdag en ik liep heerlijk!

Zondag

Gister was Loop Leeuwarden. Een gezellig loopevenement in mijn eigen stad waar ik bijna ieder jaar aan mee doe.

Ik voelde tijdens mijn rondje met de hond al dat het een warme dag zou worden. Iets waar ik niet zo goed tegen kan tijdens het lopen. En waar ik na de warmtestuwing van vorig jaar ook een beetje bang voor ben geworden.

Om 11:15u was de start en gaf de thermometer al 20 graden aan. De eerste 5km liep ik prima, ik had weinig last van de warmte en liep vlak achter de pacer van 1:35. Ik nam mijn gelsnoepje en een beker water en liep snel weer door. Als snel voelde ik dat dit niet lekker viel. Ook liepen we vol in de zon en uit de wind. Bij 7km werd ik wat duizelig en kreeg ik kippenvel. Dit herkende ik van vorig jaar en ik besloot dan ook geen risico te nemen.

Ik wandelde een meter of 10 en voelde de misselijkheid wegtrekken. Ik rende weer verder, maar met een iets rustigere pace. Dit ging redelijk, maar door het wandelen had ik het mentaal wel even zwaar. Ondertussen zag ik dat steeds meer lopers het pittig hadden. De een na de ander wandelde een stukje.

Bij 15km stond een bekende bij de verzorgingspost. Dat gaf mij mentaal echt een boost. Ik kon de knop omzetten en weer genieten van het rennen. Mijn pace was wel wat langzamer dan ik had gewild, maar ik ging het halen!

In de laatste kilometer stond een hoop publiek langs de kant. Dit maakte dan ik er nog een eindsprintje uit kon persen. Ik finishte in 1:37:16 en liep daarmee maar 30 seconden boven mijn PR. Niet gek voor zo’n pittige race!

Deze week draait vooral om rust en herstel, zodat ik zaterdag volle bak kan knallen!

Wat is jullie volgende race?

Road to triatlon #16

Wat was het een heerlijke week! Het was prachtig weer en de trainingen gingen top! Gelukkig maar, want de sprint triatlon in Heerenveen is al over 2 weken. Ik vind het spannend, maar ik heb er vooral heel veel zin in.

Dinsdag

Dinsdag had ik een dubbele training. Eerst liep ik een ontspannen 5km. Daarna dook ik meteen het zwembad in om een kilometer te zwemmen. Het was de 1ste keer in mijn trisuit en dat zwom verrassend lekker.

Woensdag

Ik was 24 uur in Rotterdam. Mijn hotel lag om de hoek van de Coolsingel, dat maakte dat ik helemaal de marathonkriebels kreeg! Woensdagochtend stond ik al vroeg naast mijn bed voor een rondje Roffa. Wat is het toch een prachtige stad!

Vrijdag

De hele week hikte ik een beetje aan tegen deze training. De eerste keer in buitenwater zwemmen vond ik best een beetje eng. Als kind zwom ik altijd in de meren bij Grou en Oudehaske, maar nu had ik toch een beetje koudwatervrees. Achteraf had ik mij helemaal geen zorgen hoeven te maken. Het was eigenlijk best lekker! Al was ik wel een stuk langzamer dan in het zwembad.

Zaterdag

Zaterdag was dé testdag! Ik bootste de sprint triatlon na, zodat ik kon ervaren hoe het was om alles achterelkaar aan te doen én het wisselen te oefenen.

Ik dook om 9:00u het zwembad in om er 16 minuten later na 750m zwemmen als een malle uit te komen om op de fiets te springen. De transitie van zwemmen naar fietsen moet echt sneller over 2 weken. De 20km fietsen vlogen voorbij! Ik reed gemiddeld 29km/u en was na 41 minuten en 51 seconden weer thuis. Ik wisselde snel mijn schoenen en begon aan de 5km hardlopen. Normaal draai ik mijn hand niet om voor zo’n afstand, maar nu voelde de 1ste kilometer zo zwaar. Gelukkig kreeg ik daarna mijn ademhaling en benen onder controle.

In totaal deed ik inclusief transities 1 uur en 25 minuten over de sprint afstand. Dat kan in Heerenveen mogelijk nog wel sneller als de transities beter gaan en ik de adrenaline van het publiek heb. Ik heb er zin in!

Zondag

Vanmorgen liep ik mijn laatste training van deze week. Een fijn rondje van 10km op easy pace. Mijn benen voelden verrassend fris na de training van gister.

Na deze week heb ik er vertrouwen in dat ik klaar ben voor de sprint triatlon in Heerenveen. Maar eerst loop ik volgende week de halve marathon van Loop Leeuwarden!