Raceverslag: Triatlon Stiens

Gister was het D-day! De triatlon in Stiens. Een race waar ik eigenlijk al een jaar naar uitkeek. Vorig jaar stond ik als supporter langs de kans en wat ik daar zag gebeuren vond ik zo stoer dat ik besloot ‘volgend jaar ben ik er ook bij’. In eerste instantie wilde ik de OD afstand doen, maar dat is qua zwemmen op dit moment nog te ver. Daarom besloot ik voor de sprint te gaan. Ook een mooie uitdaging met 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km rennen.

Om 10:00u haalde ik mijn startpakket op. Nog een uur tot de start. Dat klinkt lang, maar dat is voor een triatlon vrij krap. Snel stickers plakken, startnummer om en met mijn helm op naar de check. In de wisselzone had ik snel mijn plek gevonden. Het was allemaal vrij krap waardoor ik mijn spullen niet helemaal zo kan klaarzetten als ik graag had gewild. Maar geen stress, gewoon even schakelen. Wat ik erg leuk vond was dat er ervaren triatleten meededen, maar ook mensen die voor het eerst meededen en op een stadsfiets reden. De sfeer was gezellig en iedereen was bereid elkaar te helpen.

Met nog een kwartier te gaan liep ik naar de start. Het water was 20 graden, dus besloot geen wetsuit te dragen. Dit scheelde ook weer tijd met wisselen. Nadat het startschot klonk begon de strijd. Overal armen en benen, geduw en getrek. Aan dit gedeelte van de triatlon moet ik nog wennen. Ik besloot de zijkant aan te houden ook al maakte ik hierdoor wat meer meters. Eenmaal in mijn slag ging het best lekker. Na 18.37 kwam ik uit het water. Geen toptijd, maar zeker niet als laatste en ook niet al te vermoeid.

Snel op zoek naar mijn fiets, helm op, schoenen aan en gaan. Dit ging al iets sneller dan in Heerenveen. Op de fiets merkte ik al direct dat het vrij hard waaide. Met een compleet open parcours maakte dit het fietsen niet altijd even makkelijk, maar ik was enorm aan het genieten. Ik kon redelijk jagen op de dames voor mij. Dat spelletje vind ik erg leuk. Ondertussen kwamen de super snelle triatleten van de OD ook voorbij. Wat een kanjers zeg! Zij gingen zó hard!

Na 43.21 kwam ik weer aan bij de wisselzone. Daar had ik even paniek, want iemand had zijn fiets op mijn plek gehangen. En mijn gelletje was weg! Even 2 keer flink uitademen fietsen schuiven en door. Deze wissel voelde als een eeuwigheid, maar duurde achteraf maar 1.42.

Het lopen voelde eigenlijk meteen goed. Ik had weinig last van zware benen en genoot enorm van alle lieve bekenden langs de kant. Dat gaf mij echt zo’n boost! Ik liep vlak 4:30 de km en kon er aan het eind zelfs nog een eindsprint uitgooien.

Ik finishte in 1.29.22, een tijd waar ik tevreden mee ben, maar die ik ook zeker later dit seizoen wil aanscherpen. Maar wat ik veel belangrijker vind, ik heb van begin tot eind genoten! Ik vind dit echt een super toffe sport!

Op 2 september doe ik de sprint triatlon in Workum en op 15 september sta ik met TriTeam Shorty Moves aan de start van Triatlon 024. Daar heb ik nu al zin in!

Lifehacks voor je triatlon

Zaterdag staat mijn 2de triatlon op de planning. Tijdens mijn 1ste triatlon heb ik een aantal tips en tricks opgedaan die je triatlon een stuk leuker en makkelijker kunnen maken. Dingen die deze keer dan ook zeker mee gaan zijn:

  • Boterhamzakjes:

Door boterhamzakjes om je voeten te doen, kun je veel makkelijker je wetsuit aantrekken. Je voet glijdt er als het ware doorheen.

  • Babyolie

Door een beetje babyolie op je onderarmen en onderbenen te smeren kun je je wetsuit na het zwemmen heel eenvoudig uittrekken. Het is nog handiger als je in het water je wetsuit al openritst, zodat er wat water in kan lopen.

Een beetje babyolie in de achterkant van je hardloopschoenen maakt dat je er soepel in stapt. Zelfs met natte voeten.

  • Vaseline

Vaseline ging al mee naar loopwedstrijden, maar ook bij de triatlon is dit onmisbaar. Smeer het op de plekken waar je snel schuurplekken hebt.

  • Talkpoeder

Loop je in verband met tijdswinst zonder sokken in je hardloopschoenen? Strooi dan van te voren een klein beetje talkpoeder in je schoen. Zo loop je minder snel blaren op.

  • Startnummerband

Nadat je gezwommen hebt stap je zo in je startnummerband. Geen gedoe met veiligheidsspelden, gewoon elastiek om en gaan. Wel zo handig, want met fietsen draag je je nummer op je rug en met lopen op je buik.

Wat mag er volgens jou echt niet ontbreken in je sporttas?

Open water zwemclinic

Gistermiddag organiseerde Women’s health een super toffe zwemclinic met Suzanne Brummel. Suzanne is voormalig Nederland kampioen open water zwemmen. En een heel leuk mens!

De catering van het evenement werd verzorgt door Rude Health. Een familiebedrijf uit Londen dat onder andere plantaardige melk, ontbijtgranen en snacks maakt. Allemaal puur en zonder zooi.

We werden verwelkomt met een heerlijke havermout, met banaan en nootjes. Daarna vertelde Milou Turpijn wat we konden verwachten. Haar enthousiasme maakte dat ik direct over mijn koud watervrees heen was.

We werden verdeeld in groepen en kregen vervolgens verschillende techniek oefeningen gericht op het verbeteren van onze ademhaling, coördinatie en slagfrequentie. Daarna was het tijd om een ronde van 500m te zwemmen. Als snel merkte ik dat het tempo in de groep te hoog voor mij lag. Ik raakte de controle over mijn adem kwijt en voelde lichte paniek op komen. De groep reageerde super lief, maar ik wilde de groep niet ophouden. Het was per slot van rekening ook hun clinic. Door de rust en tips van Suzanne lukte het mij toch om de ronde af te maken.

Hierdoor merkte ik weer hoe belangrijk je mindset is. Als je hoofd onrustig wordt, merk je dat bij het zwemmen meteen. Een rustige ademhaling en vertrouwen is echt super belangrijk. Ik ga de komende weken daarom meer oefenen in buitenwater, zodat ik kan wennen aan het slechte zicht en de andere manier van zwemmen.

Na dat er al watertrappelend een groepsfoto was gemaakt, gingen we het water weer uit. Daar stonden de meiden van Rude Health klaar met een lekkere warme kurkuma latte, reepjes en snacks. Voldaan en met een goed gevulde goodiebag ging ik weer naar huis. Wat zijn dit soort events toch super leuk! Women’s Health , Rude Health en Suzanne heel erg bedankt!

Raceverslag : Elfstedentocht relay

Hoe zet je een fantastisch avontuur van 24 uur met een geweldig leuk team op papier? Ik zit al een uur naar mijn scherm te kijken, maar weet gewoon niet waar te beginnen.

Eind vorig jaar plaatste ik een oproepje op mijn Facebook pagina om te vragen wie het leuk zou vinden om de Elfstedentocht in estafettevorm te lopen. Binnen no-time stroomden de reacties binnen en na een dag was een team gevormd.

Begin dit jaar dronken we met de helft van het team een koffietje en werd het plan concreter. Het was toen al mooi om te zien hoe hardlopen verbind, want ondanks dat de meesten elkaar nog nooit eerder hadden gezien was het meteen gezellig.

Helaas moest Meike zich terugtrekken, maar gelukkig stonden er 2 nieuwe teamleden te trappelen om mee te doen. Ook werd Dennis als chauffeur toegevoegd aan ons team. En zo was team Spirit compleet.

Afgelopen zaterdagmiddag was het team voor het eerst met zijn allen bij elkaar. Na een kort moment van voorstellen en een uitleg van Wouter over de verdeling van de etappes was het tijd om de bus in te pakken en naar de start te gaan. Waar andere teams alles uitgebreid hadden geoefend gingen wij de tocht aan als één groot avontuur.

Om 18:34u klonk het startschot en gingen we er als een speer vandoor om vervolgens na 50 meter in het busje te springen. De eerste etappe werd door Esmee en Shanice gelopen, dus de rest van het team moest nog even wachten met lopen. Wij gingen met het busje naar het eerste wisselpunt. Dit bleek alleen 5km verder te liggen dan gepland. Dat zorgde even voor wat chaos, maar we besloten als snel het plan een beetje om te gooien, zodat we daarna de originele planning weer op konden pakken.

We stonden met zijn allen op de brug de andere teams aan te moedigen. Toen Esmee er aan kwam rennen, tikte ik als een malle aan en sprintte er vandoor. Door de adrenaline liep ik de eerste kilometer in 3:50. Oeps! Dat was niet helemaal de bedoeling. Na 4 km tikte ik af en kon ik even op adem komen. Mijn ouders stonden bij het wisselpunt aan te moedigen. Zo lief!

De wissels gingen erg soepel en zo liepen we de nacht in. Zo bijzonder om midden in de nacht met een team hard te lopen. De sfeer was super goed en we liepen ver voor op schema. Rond middernacht haalde Ron een stapel pannenkoeken en Nutella te voor schijn en zat iedereen lekker te smullen.

Helaas werden we om 3:00u door de organisatie ‘geneutraliseerd’ waardoor we 2 uren lang niet verder mochten. Daar stonden we dan bij een gymzaal in Workum midden in de nacht… Dit was even flink balen, maar we besloten deze tijd maar te gebruiken om even te herstellen. Ik ben op een gymmat gaan liggen en was meteen in coma. Na 45 minuten werd ik redelijk fris weer wakker en ging ik mij klaar maken om weer verder te rennen.

Om 5:00u vertrokken Esmee en ik voor de volgende etappe. De hele wereld lag nog te slapen en wij waren hier aan het rennen. Dat was echt zo’n tof gevoel!

Onderweg kwamen we steeds andere teams tegen en werden we ook wat competitiever. We wisten dat de nummer 1, 2 en 3 een beker zouden krijgen en die wilden wij natuurlijk niet mislopen. De jacht op de teams voor ons was geopend.

Helaas werden we om 9:00u in Franeker opnieuw stil gezet door de organisatie. Dit zorgde wel even voor frustratie. We liepen zo lekker en nu moesten we ineens een uur wachten!

Om stipt 10:00u gingen Wouter en Esmee weer verder. Even de frustratie er uit knallen. In tussen deden sommige teamleden even een hazenslaapje om zich op te laden voor de laatste etappes.

Bij Dokkum kwamen mijn broer, schoonzus en nichtje aanmoedigen. Zo mooi hoe iedereen meeleefde. Mijn broer fietste de etappe van Ron en mij zelfs mee.

Omdat Shanice te veel last kreeg van haar knie en ik nog steeds aan het stuiteren was, besloot ik de laatste etappe van Shanice over te nemen. Samen met Wendy liep ik het laatste blok van 7km. Een kilometer voor de finish voegde de rest van ons team zich bij ons en zo kwamen we na 21 uur joelend en juichend over de finish.

Daar kregen we nadat alle teams binnen waren te horen dat we 3de waren geworden. Ons team had het gewoon geflikt! Dat maakte mij een hele trotse teamcaptain!

Wat een fantastisch avontuur was dit! Ik wil Wouter, Ron, Dennis, Gaby, Shanice, Esmee, Wendy en Wendelien heel erg bedanken voor dit prachtige weekend! Ik hoop dat we nog heel veel avonturen met elkaar gaan beleven. Op naar de Roparun!

Winactie: join my team!

Zoals jullie weten ben ik helemaal gek van de triatlon. De combinatie van zwemmen, fietsen en hardlopen vind ik super tof! Op 15 september sta ik aan de start van de triatlon in Nijmegen. Maar ik niet alleen, jij kan daar ook bij zijn! Van Sportvibes en Triatlon Series mag ik 3 startbewijzen weggeven voor de sprint afstand! Om je goed voor te bereiden op de triatlon is er in augustus een gezamenlijke koppeltraining én krijg je een teamshirt.

Wil jij met team Shorty Moves op 15 september in Nijmegen 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km hardlopen? Post dan voor 17 juni op Instagram een foto met jou motivatie. Tag Triatlon Series, Sport Vibes en mij in je post en gebruik de #triteamShortyMoves zodat ik je foto terug kan vinden. Op 18 juni maak ik de 3 winnaars bekend.

Mijn sportieve plannen voor juni

Mei was een super toffe maand! Ik deed mee aan mijn allereerste triatlon en ik kan je zeggen dat smaakt naar meer! Ook liep ik eindelijk weer eens een halve marathon. Maar wat zijn mijn plannen voor juni?

It giet oan!

Volgend weekend loop ik in estafettevorm de Elfstedentocht. Met een team van 8 mensen rennen we in 24 uur 227km. We starten zaterdag om 18:00u in Leeuwarden en moeten zondag voor 18:00u weer binnen zijn. Ik vind het nu al een prachtig avontuur! Via mijn stories op Instagram zal ik jullie op de hoogte houden. En natuurlijk komt er na die tijd een raceverslag online.

Project badass

Op 30 juni gaat het dan echt gebeuren. De OD afstand op de triatlon in Stiens. Daarvoor moet ik nog even flink aan de bak, want je moet binnen de 3:15 finishen. Dat betekent voor mij dat ik de komende weken moet investeren in mijn zwemtraining om niet te veel tijd te verliezen met zwemmen tijdens de race. Gelukkig heb ik inmiddels mijn angst voor zwemmen in buitenwater overwonnen en duik ik nu zonder schrik in het water. Ook de borstcrawl gaat steeds beter.

Wat zijn jullie doelen voor juni?

Foto header en running: Kevin Damstra

Mijn eerste triatlon

I did it!! Gister was mijn eerste triatlon. En om eerlijk te zijn ben ik in jaren niet zo zenuwachtig geweest. Ik denk dat ik zelfs voor mijn eerste marathon minder gespannen was. Achteraf bleek dit totaal niet nodig. Het was echt super leuk!

Voor de start

We waren al vroeg aanwezig om me aan te melden. Heel fijn, want zo kon ik rustig even rondkijken en mezelf klaar maken. Iedereen was erg behulpzaam en ik kreeg ook meteen tips voor het klaarzetten van mijn spullen. De sfeer was een beetje zoals bij de trails. Heel gemoedelijk en relaxt.

This is the moment

Nadat ik bij de start van de 1/16 had gekeken was het tijd om mezelf in mijn wetsuit te hijsen. Bril op 2 zwemmutsen op en gaan. We starten vanuit het water. Dat was fijn, want zo kon ik alvast een beetje wennen aan het water en inzwemmen. Het was de eerste 2 tellen fris, maar daarna had ik er geen last meer van. Met de zenuwen ging het ook best oké.

Ready, set, go

Het aftellen begon en iedereen zocht zijn plekje om te starten. Ik had van tevoren de tip gekregen om bij de start aan de zij- en achterkant te blijven. Toen het startschot werd gelost begreep ik meteen waarom. Overal maaiden armen en benen. Hier en daar werd zelfs iemand onder water geduwd. Ik kon redelijk vrij uit zwemmen. En kon tot mijn verbazing redelijk meekomen met de andere zwemmers. Bij de 1ste boei was het even spannend met wat geduw, waarbij ik onder de boei terecht kwam. Even een stuk schoolslag om op adem te komen en weer door. Na 12 minuten stond ik weer op de kant.

Wisselen

Maar toen moest mijn wetsuit uit… Dat wilde dus echt niet. Ik was vergeten dat er een extra klittenbandje over mijn rits zat, waardoor mijn rits maar niet naar beneden wilde. Toen dit gelukt was, was het een kwestie van uittrappen, helm op, schoenen aan en gaan.

Fietsen

Het fietsen ging heerlijk! Ik kon mijn snelheid mooi boven de 30km/u houden en wat dames inhalen. Wel vond ik het spannend of ik niet per ongeluk ging stayeren. Daarom hield ik voor de zekerheid wat extra afstand. Het was een prachtig parcours door de bossen en voor ik het door had zat het fietsen er alweer op. 18km in 35 minuten, niet gek!

Lopen

Toen was het tijd voor de laatste wissel. Deze ging een stuk soepeler dan de eerste. Ik had snelveters in mijn schoenen, dat scheelde veel tijd. Ik dronk nog snel wat, want het was inmiddels erg warm geworden. De eerste 200m voelden mijn benen wat gek, maar daarna kwam ik lekker in mijn ritme. We liepen 2 rondes waardoor ik goed kon inschatten hoe ver ik nog moest. Het laatste stuk voelde ik dat ik nog wat over had, dus besloot ik nog te versnellen waardoor ik nog wat mensen kon inhalen. Ik liep de 4,9km in 22:53. Met een grote lach kwam ik over de finish!

Watmijnofficiëletijdis moetik nogevenafwachten. Eigenlijkvindik mijntijdhelemaalnietzobelangrijk. Ik vondheteensupermooiavontuurenik hebnual zinindevolgende triatlon!

Foto header en fietsen John Veenstra

Road to triatlon #17

Nog 1 week of eigenlijk maar 5 dagen en dan sta ik aan de start van mijn allereerste triatlon. Ik moet zeggen ik begin hem nu wel een beetje te knijpen. Tuurlijk het is maar een sprint en geen Ironman of iets, maar als ik mij ergens voor inschrijf ga ik er ook vol voor en wil ik alles geven.

Maandag

Maandag was ik nog vrij en besloot ik voor een heen en weertje Heerenveen te gaan. Helaas werd dit door een lekke band en een niet functionerend CO2 pompje een enkele reis met mijn fiets. Gelukkig werd ik wel super lief geholpen door een vrachtwagenchauffeur en 2 wielrenners. Omdat het zeer waarschijnlijk aan mijn buitenbandjes lag dat ik steeds lek reed, heb ik die deze week laten vervangen door betere bandjes met een licht profiel.

Dinsdag

Dinsdag deed ik een tempo op het heetst van de dag. Puur om mijn lijf voor te bereiden op Loop Leeuwarden. De voorspelling was dat het dan erg warm zou worden. Het was pittig, maar ik kon het tempo goed vasthouden.

Woensdag

Woensdagochtend was ik al vroeg op pad voor een herstelloopje. Het was een stuk koeler dan dinsdag en ik liep heerlijk!

Zondag

Gister was Loop Leeuwarden. Een gezellig loopevenement in mijn eigen stad waar ik bijna ieder jaar aan mee doe.

Ik voelde tijdens mijn rondje met de hond al dat het een warme dag zou worden. Iets waar ik niet zo goed tegen kan tijdens het lopen. En waar ik na de warmtestuwing van vorig jaar ook een beetje bang voor ben geworden.

Om 11:15u was de start en gaf de thermometer al 20 graden aan. De eerste 5km liep ik prima, ik had weinig last van de warmte en liep vlak achter de pacer van 1:35. Ik nam mijn gelsnoepje en een beker water en liep snel weer door. Als snel voelde ik dat dit niet lekker viel. Ook liepen we vol in de zon en uit de wind. Bij 7km werd ik wat duizelig en kreeg ik kippenvel. Dit herkende ik van vorig jaar en ik besloot dan ook geen risico te nemen.

Ik wandelde een meter of 10 en voelde de misselijkheid wegtrekken. Ik rende weer verder, maar met een iets rustigere pace. Dit ging redelijk, maar door het wandelen had ik het mentaal wel even zwaar. Ondertussen zag ik dat steeds meer lopers het pittig hadden. De een na de ander wandelde een stukje.

Bij 15km stond een bekende bij de verzorgingspost. Dat gaf mij mentaal echt een boost. Ik kon de knop omzetten en weer genieten van het rennen. Mijn pace was wel wat langzamer dan ik had gewild, maar ik ging het halen!

In de laatste kilometer stond een hoop publiek langs de kant. Dit maakte dan ik er nog een eindsprintje uit kon persen. Ik finishte in 1:37:16 en liep daarmee maar 30 seconden boven mijn PR. Niet gek voor zo’n pittige race!

Deze week draait vooral om rust en herstel, zodat ik zaterdag volle bak kan knallen!

Wat is jullie volgende race?

Road to triatlon #16

Wat was het een heerlijke week! Het was prachtig weer en de trainingen gingen top! Gelukkig maar, want de sprint triatlon in Heerenveen is al over 2 weken. Ik vind het spannend, maar ik heb er vooral heel veel zin in.

Dinsdag

Dinsdag had ik een dubbele training. Eerst liep ik een ontspannen 5km. Daarna dook ik meteen het zwembad in om een kilometer te zwemmen. Het was de 1ste keer in mijn trisuit en dat zwom verrassend lekker.

Woensdag

Ik was 24 uur in Rotterdam. Mijn hotel lag om de hoek van de Coolsingel, dat maakte dat ik helemaal de marathonkriebels kreeg! Woensdagochtend stond ik al vroeg naast mijn bed voor een rondje Roffa. Wat is het toch een prachtige stad!

Vrijdag

De hele week hikte ik een beetje aan tegen deze training. De eerste keer in buitenwater zwemmen vond ik best een beetje eng. Als kind zwom ik altijd in de meren bij Grou en Oudehaske, maar nu had ik toch een beetje koudwatervrees. Achteraf had ik mij helemaal geen zorgen hoeven te maken. Het was eigenlijk best lekker! Al was ik wel een stuk langzamer dan in het zwembad.

Zaterdag

Zaterdag was dé testdag! Ik bootste de sprint triatlon na, zodat ik kon ervaren hoe het was om alles achterelkaar aan te doen én het wisselen te oefenen.

Ik dook om 9:00u het zwembad in om er 16 minuten later na 750m zwemmen als een malle uit te komen om op de fiets te springen. De transitie van zwemmen naar fietsen moet echt sneller over 2 weken. De 20km fietsen vlogen voorbij! Ik reed gemiddeld 29km/u en was na 41 minuten en 51 seconden weer thuis. Ik wisselde snel mijn schoenen en begon aan de 5km hardlopen. Normaal draai ik mijn hand niet om voor zo’n afstand, maar nu voelde de 1ste kilometer zo zwaar. Gelukkig kreeg ik daarna mijn ademhaling en benen onder controle.

In totaal deed ik inclusief transities 1 uur en 25 minuten over de sprint afstand. Dat kan in Heerenveen mogelijk nog wel sneller als de transities beter gaan en ik de adrenaline van het publiek heb. Ik heb er zin in!

Zondag

Vanmorgen liep ik mijn laatste training van deze week. Een fijn rondje van 10km op easy pace. Mijn benen voelden verrassend fris na de training van gister.

Na deze week heb ik er vertrouwen in dat ik klaar ben voor de sprint triatlon in Heerenveen. Maar eerst loop ik volgende week de halve marathon van Loop Leeuwarden!

24 uur in Rotterdam

De afgelopen 24 uur was ik in Rotterdam, toerist in eigen land. Ik vind Rotterdam zo’n toffe stad! Elke keer zijn er weer nieuwe tentjes om te ontdekken. De stad heeft echt een Berlijn vibe. Mijn favorieten van de afgelopen 24 uur heb ik voor je op een rijtje gezet.

Poké Bowl

Toen ik gisteravond een foto in mijn Insta story plaatste van mijn poké burrito, ontplofte mijn Instagram bijna. Ik kreeg heel veel vragen over waar ik deze gehaald had. Deze super lekkere poké burrito bestelde ik bij Poké bowl. Het was een soort mega sushirol met gebakken tofu, edamame, komkommer, gebakken uitjes en sesam. Echt heerlijk!

Wake up and run

Ik kon Rotterdam niet verlaten zonder er een rondje te hebben gerend. Dus het 1ste wat ik vanmorgen deed was mijn hardloopschoenen aan en gaan! Rotterdam heeft een super leuk initiatief, namelijk Rotterdam Rent. Dit zijn 4 bewegwijzerde routes met afstanden van 3,5km tot 21,1km. De route staat aangegeven op de stoep en loopt grotendeels langs het water en over de bekende bruggen van Rotterdam. Wat ook fijn is, is dat er langs de route meerdere watertappunten zijn. Een leuke manier om de stad te verkennen!

Sue

Na het rennen was het tijd voor ontbijt. Mijn favoriete moment van de dag. Ik at een healthy, maar vooral heerlijke smoothiebowl met granola, kokos en aardbeien bij Sue. Bij Sue is alles glutenvrij, lactosevrij én suikervrij. Guiltfree genieten dus! Echt een aanrader!

Bertmans

Voor de lunch had ik afgesproken met Madelon van Glow. We gingen eten bij Bertmans. Ik had deze zaak al een aantal keer op social media voor bij zien komen en dat zag er allemaal zó goed uit. Toen ik de kaart zag had ik serieus even keuze stress. Omdat ik volgens het FODMAP dieet eet heb ik meestal maar een beperkte keus als ik uit eten ga. Nu kon ik ineens uit zoveel gerechten kiezen dat ik niet wist waar ik moest beginnen. Ik ging uiteindelijk voor een veggie bowl met allemaal gegrilde groenten en een slow juice. Het was super lekker en ik ga zeker nog eens terug!

Coppi

Coppi combineert koffie en fietsen. Dan zit je bij mij al snel goed. Het is een toffe zaak met een relaxte sfeer. Ik ging voor de iced latte met havermelk en een glutenvrije pistache brownie. Beide waren erg lekker. Natuurlijk deed ik ook nog even een rondje door de shop waar ze onder andere Susy Cyclewear verkopen.

Mijn tripje zit er weer op, maar ik ga zeker snel weer terug naar Rotterdam er valt nog genoeg te ontdekken.