Doelen behalen

Het nieuwe jaar is een week oud, een mooi moment om te kijken hoe je de doelen die je voor dit jaar hebt bedacht ook kunt behalen. Ben je al begonnen of zijn je doelen al een beetje weggezakt? In deze blog geef ik je 5 tips die voor mij goed werken.

1. Maak je doel concreet

Gezonder gaan eten of meer gaan sporten zijn mooie doelen, maar wanneer is je doel behaald? Benoem concreet wat je wilt gaan doen. Bijvoorbeeld 3 keer in de week gaan sporten of iedere dag verse groente eten.

2. Maak een plan

Mijn doel is om dit jaar mijn eerste triatlon te gaan doen. Om dit op een verantwoorde manier te doen moet ik de nodige trainingen doen. Ik heb daarom voor mezelf een plan gemaakt waarin ik beschrijf hoe ik hier naar toe ga werken. Ik plan nu al trainingsmomenten in mijn agenda in en heb de hulp ingeroepen van een ervaren triatleet.

3. Deel je doel op in kleine stappen

Natuurlijk een halve Ironman is super gaaf, maar dit is niet een realistisch en haalbaar doel voor dit jaar. Daarom ga ik in mei een 1/8 triatlon en in juni een Olympische afstand doen. Een doel mag uitdagend zijn, maar moet niet frustrerend worden. Verder richt ik mij de komende 3 maanden op het verbeteren van mijn zwemtechniek en mijn fietsconditie. Dit zijn de eerste kleine stappen richting mijn doel.

4. Beloon jezelf

Ben je hard aan het werk? Dan mag je jezelf best eens belonen. Laat het bad lekker vollopen met een fijne badolie, koop een mooi badpak of laat je voeten verwennen bij de pedicure.

5. Fouten maken mag

Wees niet te hard voor jezelf. Mis je een keer een training, eet je een keer een hele zak chips of wijk je op een andere manier van je doel af? Dit is geen falen en er is nog niks verloren. Pak de draad gewoon weer op. En hulp vragen mag! Soms heb je even iemand nodig die zegt dat het wel goed gaat of die je een tip kan geven, zodat het wel lukt.

Doelen van 2018

Zoals jullie misschien gister op Instagram hebben gezien kon ik 2018 niet beginnen met het traditionele rondje hardlopen. Ik heb mijn voorste scheenbeen spier ingescheurd toen ik mijn enkel verzwikte. Maar ik ga zeker niet bij de pakken neer zitten! Mijn doelen van 2018 liggen namelijk niet alleen bij het hardlopen.

De marathon in 3:30u

Mijn eerste doel is om in 2018 de marathon in 3:30u te lopen. Ik heb nu 3 marathons gelopen en steeds een beetje sneller, dus ik denk dat dit mogelijk is. Ik richt me als eerste op Rotterdam, maar anders wil ik in het najaar nog een poging doen.

Een triatlon in juni

Op 30 juni is er in Stiens een triatlon. Vorig jaar was ik hierbij aanwezig als supporter en vanaf dat moment heb ik al de triatlon kriebels. Wees niet bang, ik ga niet meteen voor hele of halve Ironman, maar richt mij op de Olympische afstand. Dit wordt zeker een grote uitdaging, maar het lijkt me een prachtig avontuur. Op mijn blog zal ik de komende maanden regelmatig schrijven over mijn weg naar de triatlon.

Trailrunning

Ik wil in 2018 regelmatig een trail lopen. Ook wil ik in mijn marathonschema trails inplannen. Ik vind trailen super leuk én ik merk dat mijn lijf hier sterker van wordt. Op 10 februari loop ik de 25km in Dwingelderveld van RunForestRun en op 18 maart de 35km van de Vuurtorentrail op Ameland.

Wat zijn jou doelen op sportief gebied voor 2018?

4 mijl van Sneek

IMG_8411

Vandaag stond ik aan de start van de 4 mijl van Sneek. Ik las vorige week dat deze race georganiseerd werd en had er meteen zin in! Nog 1 keer knallen voor de taperweek begint. Volgende week zondag loop ik een 43km trail van RunForestRun in Gasselte, dus aankomende week staat in het teken van rust en fit blijven.

Vanmorgen was ik verbazingwekkend relaxt. Eigenlijk geen zenuwen of wedstrijdspanning, zoals ik dat anders wel heb. Ook in de trein naar Sneek voelde ik me nog prima. Tot dat ik in het startvak in ging. Ik stond mooi vooraan, vlak achter de wedstrijdlopers. En ik weet niet waarom, maar ineens had ik zo’n kriebel in mijn buik. Veel tijd om daar over na te denken had ik niet, want al snel klonk het startschot en vloog iedereen er van door.

Ik liet alle goede voornemens los en ging er als een malle vandoor. Ik keek op mijn horloge en zag dat ik 17km per uur liep. 17km!?! Waar was ik mee bezig? Dit ging ik nooit volhouden. De 1ste kilometer liep ik op een tempo van ruim 14km per uur. Daarna moest ik het tempo echt laten zakken. Ik probeerde mijn adem onder controle te krijgen en een goed ritme te vinden. Ik had het behoorlijk warm en was dan ook blij dat het begon te regenen.

Na de 1ste ronde, we liepen 2 vrijwel gelijke rondes, zat ik er lekker in. Ik begon mensen in te halen en was echt aan het genieten. Het fijne van zo’n korte afstand is dat op het moment dat je het zwaar krijgt je er ook al bijna bent. In de laatste bocht voor de finish spotte ik ook nog Nina die samen met haar dochter stond aan te moedigen. Altijd leuk om een bekende langs de kant te zien staan. Ik gooide er nog een laatste versnelling uit en finishte in een tijd van 27 minuten en 30 seconden. Ruim 2 minuten sneller dan ik van tevoren had verwacht!

Dit geeft vertrouwen voor volgende week. Nu mezelf beheersen en geen gekke dingen meer doen. Ik vind de taperweken altijd het moeilijkst van de marathontraining…

IMG_8409

 

 

 

De halve marathon van Berlijn

IMG_7234

De halve marathon van Berlijn was zowel fysiek als emotioneel een rollercoaster. Ik was afgelopen weekend met een groep lopers uit Friesland naar Berlijn om daar te genieten van de prachtige stad, maar natuurlijk vooral om hard te lopen. Toen we vrijdag aan het eind van de dag aan kwamen was het prachtig weer en zaterdag was het nog een stuk warmer en zonniger. Heerlijk om een stad te bekijken, maar niet bepaald voor mij ideaal om in hard te lopen. Ik moet aan het begin van het seizoen altijd erg wennen aan de hogere temperaturen.

Toen ik zondagochtend wakker werd was het tot mijn grote opluchting licht bewolkt en niet al te warm. Onderweg naar de start was ik zelfs een beetje bang dat ik misschien te koud gekleed was en besloot ik om tot in het startvak in ieder geval mijn warmte deken om te houden. In de rij voor de dixies werd het al wat warmer en eenmaal in het startvak besloot de zon definitief door te komen. Ik stelde mezelf gerust met de gedachte dat ik genoeg drinken mee had en dat ik voor het warmste moment van de dag al gefinisht zou zijn.

De sfeer zat er lekker in, er werd geklapt en gedanst in het startvak en ik kon niet wachten om los te gaan. Mijn benen voelden goed en ik had er alle vertrouwen in. Toen het startschot klonk zocht ik naar de ruimte en zette een steady pace in. Ik liep vlak 4:25 en het voelde goed. De mensen en de muziek langs de kant gaven me vleugels. Het parcours liep langs een aantal mooie en historische hoogtepunten en ik besefte me ineens ‘ik loop gewoon in Berlijn’. Ik genoot volop en begon al te dromen van een PR.

Tot dat we bij het 10km punt kwamen. Ik kreeg ineens kippenvel, begon te klappertanden en werd duizelig. Dit deed bij mij wel de alarmbellen af gaan. Ik wist meteen dat ik last had van warmte stuwing. Eerst probeerde ik om er doorheen te lopen, maar na een paar honderd meter wist ik dat dit niet ging werken. Ik was duidelijk oververhit en het enige wat ik kon doen was gas terug nemen. Ik liet mijn tempo wat zakken en dronk wat. Inmiddels zag ik dat er meer lopers waren die last hadden van de warmte. Er lagen zelfs meerdere lopers langs de kant van de weg. Het klappertanden stopte en de duizeligheid zakte af, dus besloot ik mijn weg te vervolgen.

Een PR zat er niet meer in, dus kon ik maar beter genieten van de race, het parcours en de mensen. We liepen langs de Gedachtniskirche waar we zaterdagmiddag nog stil hadden gestaan bij de kaarsen en gedenksteen van de slachtoffers van de aanslag op de kerstmarkt en ik schoot even helemaal vol. Ik realiseerde me dat we ons gelukkig niet laten tegen houden door de angst voor aanslagen, maar dat we blijven doen waar we blij van worden.

Ook even later bij Checkpoint Charlie stonden de tranen in mijn ogen. Ik kon hier gewoon rennend en in alle vrijheid een voormalige grensovergang passeren. Een hele bijzondere ervaring.

Bij het 20 kilometerpunt was de cheerzone van runningcrews. Crews uit alle delen van de wereld stonden hier om de lopers aan te moedigen. Er was muziek, er werd gedanst en er was veel, heel veel confetti. Echt een kippenvelmoment! Met nieuwe energie en een grote lach op mijn gezicht zette ik nog een keer aan. Mijn benen voelden nog fris, dus besloot er nog even een eindsprint uit te knallen en finishte in 1:41:07. Niet mijn beste tijd ooit, maar ik ben zeker niet ontevreden.

IMG_7231

Anita Sixpack Event

Afgelopen weekend was ik op uitnodiging van Anita Active in Oberaudorf, Beieren. Daar verbleef ik met 4 andere Nederlandse bloggers en zo’n 20 Europese bloggers in een heel mooi hotel met uitzicht op de bergen en een helder meertje. Bij aankomst stond er een goodiebag klaar met de nieuwste Anita sportbeha, een prachtige bikini van Rosa Faia en een complete sportoutfit. Ik was helemaal onder de indruk van de kamer, het uitzicht en de goodiebag. Wat een verwennerij! Ik moest het echt even laten bezinken.

Vrijdagochtend werd ik wakker van de zon die recht mijn kamer in kamer inscheen. Ik sprong meteen mijn bed uit en besloot even een halfuur yoga te doen op het terras voor mijn kamer. Hoe vaak krijg je de kans om je dag zo te beginnen?! Na het ontbijt besloten Marjon, Joyce, JacolienAndrea en ik een korte hike te gaan maken om de omgeving te verkennen. Nydia had helaas nog een deadline die gehaald moest worden waardoor ze niet mee kon. Om de paar meter stonden we stil om een foto te maken of te genieten van het uitzicht. Op een gegeven moment zagen we een plek waar we de rivier in konden. We klommen over de stenen naar het midden van de rivier, waar het water van de waterval langs de stenen stroomde. Joyce was zo lief om ons vast te leggen in onze nieuwe sportbeha’s. Zij maakt zulke mooie foto’s!

Terug in het hotel was het tijd voor een box clinic van Christina Hammer ook wel Lady Hammer genoemd. Christina is de huidige wereldkampioene boksen in de middelklasse een tough cookie, maar ook een hele lieve, empatische vrouw. Ik keek heel erg uit naar deze clinic, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook best een beetje spannend vond. De warming-up was meteen vrij pittig. We moesten touwtje springen en Christina was niet zomaar tevreden. Zodra het tempo bij een van ons iets daalde moesten we met de hele groep 10 push-ups doen. Vervolgens was het tijd om te oefenen met de verschillende stoten. Na deze warming-up, die voelde als een volledige training, mochten we de ring in. Ik was de eerste van de groep die met Christina mocht sparren. Ze daagde me flink uit en liet me alle hoeken van de ring zien. Super leuk om te doen! Ik was echt onder de indruk van de fitheid van Christina, wat een inspirerende vrouw.

Na een korte break gingen we door naar de bootcamp training. Buiten lagen de kettlebells, speedladder, touwen en gewichten al klaar. De trainster begroette ons enthousiast en we kregen te horen dat we zouden beginnen met squats op Sally. Wie wel eens bootcamp heeft gedaan kent deze vast. Het liedje van Moby zal na deze oefening nooit meer hetzelfde klinken. Met het zuur nog in de benen gingen we door naar een HIIT circuit. Lekker 20 minuten zweten en kapot gaan!

We sloten deze sportieve dag af met een relaxte Yin yogales waarin we alle spieren weer op lengte brachten. De docent praatte ons met een kalme stem door de oefeningen heen. Voor ik het wist was het tijd voor de eindontspanning. Ik denk dat deze laatste houding nog nooit eerder zo fijn voelde.

Het waren 3 prachtige dagen met super toffe meiden. Via deze weg wil ik nogmaals Marjon en alle mensen van Anita Active bedanken. Ik heb enorm genoten!

 

Vuurtoren Trail Ameland

IMG_6804

Zondag stond ik aan de start van de Vuurtoren Trail op Ameland. 35 kilometer stonden er voor mij op het programma. Nog nooit stond ik met zo veel spierpijn in het startvak. Van donderdag tot en met zaterdag was ik op pad met Anita Active* voor een sportevent in Zuid-Duitsland. Niet echt de ideale voorbereiding om fris aan de start te verschijnen. Maar deze trail stond al lange tijd op mijn lijstje en de organisatie was zo lief om last minute nog mijn startkaart om te zetten van de 60 naar de 35km, zodat ik de start nog kon halen met de eerste boot. Genoeg redenen om zondagochtend vroeg uit mijn bed te rollen en in de bus naar Holwerd te stappen.

Aangekomen in Holwerd waaide ik bijna uit mijn trailschoenen. Dit beloofde niet veel goeds. Eenmaal op de boot begon het ook nog hard te regenen. Even vroeg ik me af waarom ik dit ook al weer wilde. Ik had toch ook gewoon thuis bij de kachel en mijn lievies kunnen blijven? Maar vanaf het moment dat ik met andere lopers in gesprek raakte waren de trailkriebels weer volop aanwezig.

Op Ameland stond de boot naar Hollum klaar. Even was er nog lichte paniek, want in tegenstelling tot wat er in de mail stond kon je niet met de OV chipkaart reizen. Ik had wel kleingeld bij me, maar dat was bedoeld voor de beker die ik nog voor tijdens de trail moest kopen. Heel lief bood een mede loper, die ik nog nooit eerder had ontmoet aan om de beker voor mij te kopen. Super lief! We raakten in gesprek en voor ik het wist waren we bij de sporthal in Hollum waar ik mijn startnummer op moest halen. Ik zag dat het al 11:05u was en om 11:30u was de start van de 35km. Gelukkig was het ophalen van de startnummers goed geregeld en kon ik nog op tijd naar de start.

In het startvak heerste een ontspannen sfeer. Iedereen stond gezellig te kletsen en al snel zag ik wat bekenden. Om 11:30u klonk de bel en mochten we op pad. Ik had van te voren met mezelf afgesproken dat ik rustig aan ging doen. Dit liep de eerste kilometers niet helemaal volgens plan. Ik liep mijn eerste kilometer in 4:50 en had het meteen veel te heet. Ik trapte op de rem en besloot mijn jasje uit te trekken. Het duurde een kilometer of 5 voor dat ik een goed ritme te pakken had. Het klimmen en dalen maakte het lastig om een steady pace te vinden.

Bij de eerste verzorgingspost op 10km nam ik even de tijd om wat te drinken en te kletsen met andere lopers. Dit soort momenten vind ik altijd erg leuk tijdens de trail. Iedereen staat relaxt te eten en te drinken. Ze zouden bij de Dam tot Damloop of de marathon van Rotterdam gek op kijken als je dit zou doen!

Bij ruim 19km kwamen we weer bij de verzorgingspost. De vrijwilligers waren zo lief om mijn beker uit mijn tas te halen en cola voor mij in te schenken. Heerlijk! Met frisse energie ging ik weer op pad. We lieten de duinpaadjes achter ons en liepen nu over de paardenpaden. Poeh, dat vonden mijn benen niet fijn. Het mulle zand maakte het lopen lastig. Bij iedere stap zakten mijn voeten weg in het zand. Ik ben nog nooit zo blij geweest om het strand te zien. Dit was ook zand, maar een stuk steviger dan het zand op de paardenpaden. Wel hadden we hier volle bak tegenwind.

Na al het zand mochten we het bos weer in en kregen we nog wat pittige klimmetjes. Uiteindelijk gingen we een gras dijk op en was het einde in zicht. De laatste kilometer wist ik er nog een versnelling uit te persen en finishte uiteindelijk in 3:29:04. Geen PB, maar wel ontzettend genoten en zeker met deze weersomstandigheden niet ontevreden.

IMG_6807

* Hier over later deze week meer

 

UHT Girls only

fullsizerender

Ach kind, er gaat gewoon een trein van Driebergen naar Rhenen hoor. Zo begon gisterochtend mijn UHT avontuur. Een dame in de trein vroeg mij naar mijn plannen. Toen ik vertelde dat we met een groep meiden van Driebergen-Zeist naar Rhenen gingen rennen, was ze duidelijk in verwarring. Waarom zou je gaan rennen als er ook een trein gaat? Het antwoord op deze vraag is simpel: omdat het een mooi avontuur is.

fullsizerender1

Iets voor half elf vertrokken we, na een foto gemaakt te hebben met de stationsklok , met 14 meiden vanaf Driebergen om de UHT open te rennen. De UHT is een trailroute van ongeveer 30km bedacht door MudSweatTrails over de Utrechtse Heuvelrug die je op eigen gelegenheid kunt lopen. Aan de trail zit ook nog een wedstrijdelement verbonden, want de snelste lopers kunnen een mooie prijs van La Sportiva winnen. Wij gingen niet voor een parcoursrecord, maar puur voor de gezelligheid.

Wat ik zelf van tevoren het spannendst vond was of we de route goed konden vinden en volgen. Gelukkig waren er 4 meiden met een horloge met navigatie en daardoor ging het eigenlijk heel soepel.

De sfeer zat er meteen goed in. Iedereen kletste gezellig en niemand vond het een probleem om even te wachten als we te ver uit elkaar liepen. Ik vind dat zoiets moois van hardlopen! Je zet een groep mensen bij elkaar die elkaar niet kent, maar doordat je dezelfde passie deelt is er meteen verbondenheid.

Ik was zelf nog nooit op de Utrechtse Heuvelrug geweest en heb echt weer een mooi stukje Nederland leren kennen. Ik had echt het gevoel dat ik op vakantie was. Dat vind ik ook zo leuk van trailen. Je bent maar een dagje weg, maar zo’n loop voelt meteen als een mini-vakantie.

Na zo’n 4 uur kwamen we aan bij station Rhenen. Natuurlijk ook nog even een finishfoto gemaakt en daarna bij de open haard in het stationsrestaurant nageklets. Daar werden meteen al plannen gemaakt voor de volgende trail.

fullsizerender4

Met een voldaan gevoel zat ik in de trein terug naar huis. Op naar het volgende avontuur!

#bounzyourbodynotyourboobs

delta-pad

Dat ik een grote fan ben van de sportbeha’s van Anita Active zal voor niemand meer een verrassing zijn, maar de nieuwste sportbeha is nog fijner! Met de Anita Active Air Control Deltapad is er eindelijk een sportbeha met padding die toch goed ademt. Geen gênante tepels meer die door je shirt heen komen. Geen schuurplekken. En top ondersteuning zonder het gevoel te hebben dat je een harnas aan hebt.

Voor een ultieme kennismaking met deze sportbeha kun jij kans maken op een pittige #bounzyourbodynotyourboobs workout op 1 april 2017 in Amsterdam. Bootcamp saai? Echt niet! Op trampolines wordt bootcamp nog leuker. En zwaarder! Samen met de ambassadeurs en andere Anita fans werk jij je helemaal in het zweet. De beste test om het comfort en het gepatenteerde ademende materiaal te voelen. Geniet na afloop van een drankje en een hapje en kunnen jullie je ervaringen delen.
Hoe kom je voor deze workout in aanmerking?
1. Koop bij één van de speciaalzaken de nieuwe Anita Active Air Control Deltapad en bewaar de bon
2. Check je agenda en blok alvast 1 april van 17.30 tot ongeveer 20.00 uur (locatie Amsterdam).
3. Meld je aan via dit formulier en vergeet niet: hoe origineler, hoe beter!
https://docs.google.com/…/1aHoMwYTFRnkfSZE6JJdK9z…/viewform…
Het aantal plekken is beperkt, dus be original! De winnaars maakt Anita Active bekend op 19 maart 2017.

fullsizerender-2

Kun je niet wachten tot 1 april? Op donderdag 2 maart organiseer ik in samenwerking met Avalon en Anita Nederland een fitting en urbantraining. Wil je hierbij aanwezig zijn? Geef je dan hier op.

 

 

Header foto: Anita Active

RFR Dwingerlerveld

 

fullsizerender1
Foto Janke vd Schaaf

 

Wat was het weer een prachtig avontuur! Ik liep gister tijdens Run Forest Run in Dwingerlerveld de 36km. Mijn langste trail afstand tot nu toe. Ik was van te voren best een beetje gespannen, maar eenmaal bij de start aangekomen had ik er vooral veel zin in.

Ik besloot rustig aan te beginnen. Ik moest even wennen aan de ijzige ondergrond en de sneeuw, maar vond als snel een fijne pace. Doordat de start druppelsgewijs gaat was het rustig op het parcours en kon ik lekker vrij lopen. De route was duidelijk aangegeven met oranje linten. De trails van Run Forest Run zijn sowieso altijd goed geregeld.

Na een kleine 6 km werd ik ingehaald door de snelste 25km lopers die 8 minuten na mij waren gestart. Prachtig om te zien hoe hard en makkelijk deze koplopers zich over het parcours bewegen. Na 7,5km was de eerste verzorgingspost. Deze besloot ik over te slaan. Ik voelde mij nog fris en had genoeg drinken om het te redden tot de tweede verzorgingspost. We liepen over het open veld en de wind was behoorlijk koud. Ik was dan ook blij dat we op een gegeven moment het bos in liepen en wat meer beschutting hadden. Daar splitste ook de 25 km van de 36 km en werd het echt rustig op het parcours. Ik voelde me nog steeds fit en was eigenlijk een beetje verbaasd hoe makkelijk ik liep.

Met nog 12 km kwam ik aan bij de verzorgingspost. Hier heb ik even met wat andere lopers gekletst en genoten van 2 bekers cola, iets wat ik normaal nooit drink, maar met trailen echt heerlijk vind. De cola gaf mij vleugels en vol goede moed ging ik weer op pad. Er liep een vrij smal pad door het bos en vlakke stukken werden afgewisseld met klimmetjes en fijne afdalingen.

 

fullsizerender1
Foto: Martin Knegt

 

Bij 29 km stond weer een verzorgingspost en ondanks dat ik niet echt trek of dorst had besloot ik toch nog even een beker cola te drinken. Op naar het laatste stuk. Ik zag steeds meer lopers wandelen en vroeg me af of de man met de hamer bij mij ook bijna zou komen. Ik voelde mij nog steeds goed, tuurlijk voelde ik wel dat ik al wat kilometers in de benen had, maar ik was nog niet moe. In de laatste kilometers moesten we onder en over wat omgevallen bomen heen klimmen. Zo leuk vind ik dat! Het einde van de race was vrij vlak en voor ik het door had was de finish al in zicht. Ik besloot nog even te versnellen en finishte in 3:37:11. Een stuk sneller dan ik van tevoren had bedacht.

img_5484

Deze trail was super tof! Ik heb van begin tot eind genoten. De komende maanden worden er in verband met het broedseizoen geen trails georganiseerd door RFR, maar in mei en juni staan er weer mooie trails op de planning. En 25 februari ga ik samen met een groep meiden de UHT lopen. Een trail van 3o km die van Driebergen-Zeist naar Rhenen loopt. Als je ook mee wilt lopen ben je van harte welkom! Meld je dan hier aan.

Asics fuze X Rush

keep-track

Het is februari en dat betekend dat bij mij de voorjaarskriebels volop aanwezig zijn. Dat is voor mij ook meteen de start om me te verdiepen in de nieuwe sportcollecties. Een van de merken die afgelopen week zijn nieuwe collectie naar buiten bracht is Asics. En waar Asics voor mij vroeger stond voor degelijk, maar vooral saai is dat het laatste jaar zeker niet meer het geval. De lijn die Asics nu uit heeft gebracht is qua stijl vernieuwend en hip, maar technisch ook sterk.

image

Een van de dingen die er voor mij echt uitspringt is de nieuwe hardloopschoen. De Asics fuze X Rush is geschikt voor een run, maar misstaat ook zeker niet onder een goede jeans. De fuze X Rush heeft net als de Asics DynaFlyte de Guidance Line technologie in de zool die er voor zorgt dat je je voet efficient kunt afwikkelen. Ik ben zelf groot fan van de DynaFlyte, dus ben blij dat Asics dit in deze nieuwe schoen ook heeft doorgevoerd.

fuzex

Wat ik verder erg prettig vind aan de schoen is dat hij een mesh bovenwerk heeft. Dit zorgt er voor dat de schoen mooi aansluit. Daarnaast geeft het de schoen een stoere uitstraling.

Ik heb zelf nog niet kunnen ervaren hoe de schoen bevalt op de weg, maar zodra ik de schoen goed heb getest laat ik jullie weten hoe hij bevalt.

Beeldmateriaal: Keep Track