Yoga als crosstraining voor triatleten

Sinds een aantal weken heeft yoga weer een vaste plek in mijn trainingsschema. En dat bevalt mij erg goed! Een tijd lang deed ik minder aan yoga, omdat ik het combineren van zwemmen, fietsen en hardlopen al ingewikkeld genoeg vond. Eigenlijk vind ik dat iedere triatleet yoga aan zijn routine zou moeten toevoegen. Waarom? Hoor ik je denken.

Yoga maakt je bewust van je lijf. Tijdens een yogales voel ik vrij snel waar op dat moment mijn beperkingen zitten. Vaak heb ik dit tijdens het trainen nog niet gevoeld, maar tijdens de yoga kom ik dan stijfheid of kleine pijntjes tegen. Doordat ik dit zo vroeg signaleer kan ik er meteen iets meedoen en voorkom ik een eventuele blessure.

Yoga helpt om blessures te voorkomen. Niet alleen doordat je stijfheid en pijntjes vroegtijdig signaleert, maar ook door je spieren met yoga weer op lengte te brengen. Als triatleet maak je veel eenzijdige, steeds herhalende bewegingen wat vrij belastend is voor je lichaam. Yoga helpt om je lichaam te laten herstellen.

Yoga maakt je sterker. Door te kiezen voor een dynamische vorm van yoga, zoals poweryoga, vinyasa yoga of ashtanga yoga versterk je je spieren, zonder ze te zwaar te te belasten. De vinyasa waarbij je in een vloeiende beweging overgaat van een hoge plank naar, de cobra en vervolgens de downdog is de ideale manier om je lijf sterker te maken. Balanshoudingen op 1 been zorgen voor sterkere enkels en een goed getrainde core. En ga maar een in de krijgerhouding of stoelpositie staan. Dat voel je vrij snel in je bovenbenen.

Yoga helpt je ‘goed’ te ademhalen. Vooral bij het zwemmen heb ik veel baad bij de ademhalingsoefeningen van de yoga. Bij de borstcrawl, die ik begin dit jaar ook nog heel spannend vond, raakte ik altijd snel buitenadem. Door gecontroleerd te ademen en vooral goed uit te ademen heb ik hier geen last meer van. Vlak voor de start van een race focus ik mij ook bewust op mijn ademhaling. Hierdoor zakken de zenuwen en start ik relaxter.

Als je met yoga gaat starten is het goed om verschillende type yoga te proberen en te kijken wat bij jou past. Ik doe zelf graag Poweryoga of hot yoga. Bij die laatste doe je yoga in een zaal die verwarmd is tot 38 graden. Door de warmte worden je spieren soepel en kun je ze makkelijker op lengte brengen. Bovendien zweet je flink waardoor afvalstoffen beter af kunt voeren.

Doe jij aan yoga? En welke vorm van yoga vind jij het fijnst?

Motivation Monday: Monique van de Velde

Hi! Mijn naam is Monique (@runningwithmo) en ik ben 25 jaar oud. Ik ben geboren en getogen in Breda, maar heb inmiddels ook al 2 jaar van Eindhoven en 5 jaar van Maastricht kunnen genieten. Momenteel woon ik in Utrecht!

Ik ben afgelopen zomer afgestudeerd aan de Universiteit van Maastricht en ben nu Master of Science zoals dat zo mooi heet 😉 Ik heb eerst Gezondheidswetenschappen gestudeerd en daarna de master Health Food Innovation Management voltooid. Momenteel werk ik op freelancebasis, waarbij ik de meeste uren maak bij Vifit Sport. Hier schrijf ik met name artikelen met een wetenschappelijke onderbouwing voor op de website. Erg leuk om te doen!

Naast mijn werkuurtjes ben ik voornamelijk bezig met: hardlopen! Wat mijn Instagramnaam waarschijnlijk al deed vermoeden ;). Ik loop al aardig wat jaren hard en deel mijn sportverhalen op mijn eigen blog en Instagram.

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek eruit?
Mijn primaire sport is hardlopen, dit vind ik ook het leukste om te doen. Maar aangezien hardlopen niet iets is dat je bijna elke dag kan doen, doe ik in de zomer ook regelmatig aan wielrennen. Voorheen deed ik ook graag aan fitnessen, maar dit is er een beetje bij ingeschoten de laatste tijd. Iets om weer op te pakken als het kouder wordt!

Waar train je op dit moment voor?
Mijn grote doel is nét achter de rug. Dit was een PR lopen op de halve marathon van Eindhoven en dat is met een tijd van 1:38:32 gelukt!! Ik ben nu aan het kijken of ik mij ga wagen aan heel groot nieuw doel voor 2019…

Wat is je ultieme sportdroom?
Ik zou dolgraag een meerdaagse reis maken waarbij ik elke dag heel veel kilometers hardlopend af kan leggen. Een soort roadtrip maar dan hardlopend. Om dat te kunnen doen moet je lichaam enorm sterk zijn.. Dat zou wel een droom van mij zijn.

Welke mensen inspireren jou?
De mensen die mij het meest inspireren zijn de hardlopers in mijn naaste omgeving die bizar veel en snel kunnen lopen. Deze mensen staan namelijk dichtbij mij en het is iets wat ik stiekem ook dolgraag zou willen. Ik kan mijzelf niet met hen vergelijken, maar het inspireert me zeker!

Waar haal jij je motivatie uit?
Eigenlijk is het antwoord op de vorige vraag tevens ook het antwoord op deze vraag! Daarbij haal ik enorm veel motivatie uit het deelnemen aan hardloop events. Dat vind ik ZO LEUK.

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?
Als je het plezier even kwijt bent, omdat je bijvoorbeeld een periode lang erg veel hebt getraind, dan zou ik kiezen voor een week rust. Neem een week totale sport rust, zodat je daarna gewoon weer enorm veel zin hebt te beginnen! Heb je geen zin of ben je het plezier om een andere reden kwijt, denk dat eens goed terug aan waarom je ooit wel veel zin had of wel veel plezier had. Sport gewoon eens op een lager pitje en probeer van het sporten zelf te genieten, in plaats van je op de resultaten te fixeren.

Motivation Monday: Janien Lubben

Hoi, hoi trouwe Motivation Monday lezer, de maandag is de dag van: Doei doei lekker weekend, hallo nieuwe week. En soms kun je dan wel een beetje extra motivatie gebruiken. Die Motivation Monday is zo gek nog niet dus.. Vandaag heb ik de eer van Miny gekregen om deze rubriek te vullen. Super leuk! Maar laten we eerst kort kennismaken: Ik ben Janien Lubben. Geboren als kleine ukkepuk in Emmen, en daar loop ik nu nog steeds als een iets grotere ukkepuk rond. Ook kun je mij in en rondom Emmen vinden op de fiets, in het zwembad of op het Carmelcollege. Een school voor voortgezet onderwijs van vmbo tot vwo waar ik docent en decaan ben.

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek er uit?
De sport die ik doe is Triathlon. In zwem, fiets en ren dus. Mijn lievelingsafstand is de hele Triathlon. Ik vind het heerlijk om lange duurlopen te doen of om een flinke fietsrit te maken. Zwemmen is mijn minst favoriete onderdeel. Maar dat begin ik wel steeds meer te waarderen.
Om deze 3 sporten zo goed mogelijk te kunnen combineren en volhouden probeer ik minimaal 1x in de week een goede core-training te doen.
Voor de vrijdag schrijft mijn trainer, Marcel Gierman, mij vaak een rustdag voor. Op de overige dagen zwem, fiets en ren ik. Niet alles tegelijk natuurlijk, maar gedoseerd over de dagen. Dikwijls heb ik een dubbele training, bijv. fietsen en/of rennen en diezelfde dag een zwemtraining. Heerlijk!

Waar train je op dit moment voor?
Voor een goed en fit gevoel! Ik voel mij namelijk 100x beter als ik kan trainen. En geloof mij ik ben ook 100x leuker als ik gewoon lekker kan trainen.
En uiteraard train ik om een betere versie van mezelf te zijn in het komende triathon seizoen. Momenteel is het offseason, maar dat neemt niet weg dat er niet getraind kan worden voor het nieuwe seizoen. En dat is dan ook wat ik nu doe. Want ook volgend jaar hoop ik weer met een big smile en de handjes in de lucht een Ironman (hele triathlon) te mogen voltooien.

Wat is je ultieme sportdroom?
Een leven lang super fit en gezond kunnen sporten! Ik zie momenteel van dichtbij dat het niet zo vanzelfsprekend is om elke dag fit wakker te worden. Dat het lopen naar bijv. de brievenbus al een opgave is. Hoe gelukkig mag en kan ik dan zijn, dat ik wel gewoon lekker mijn ding kan doen?
Natuurlijk zijn er sportdromen! Succesvol zijn, is zoiets. Dit jaar won ik Ironman Hamburg en Challenge Almere op de halve triathlon in mijn agegroup, dat was wel een soort: “Living the triathlon dream”. Ik hoop deze prestaties nog vele jaren te mogen herhalen op een hoger niveau!
Wil ik dan alles winnen? Als we het over dromen hebben: Ja! Maar:
Success does not mean winning everything, but making the best of every situation.

Welke mensen inspireren jou?
Vele mensen kunnen mij inspireren, van mijn vader die met een geheven hoofd zijn chemo tot zich neemt en weer fit wil worden tot Kjeld Nuis die een trainingsvideo deelt. En al helemaal als ik hem een training zie doen in Emmen in de omgeving waar ik die week ook nog ga trainen of net getraind heb.
Maar ik raak ook enorm gemotiveerd door de mensen die ten alle tijden achter mij staan, zoals mijn familie. Mijn zusje is misschien wel de grootste inspirator. Haar uitspraak: “Nog een klein stukje, Janien” staat als een soort tegeltjeswijsheid in mijn geheugen gegrift. Dit vraagt om enige uitleg. Tijdens de Ironman van Maastricht, schreeuwde ze mij trots toe: NOG EEN KLEIN STUKJE JANIEN! Feitelijk had ze gelijk, ik deed al 3.8km aan zwemkilometers, 180 km aan fietskilometers en 10km hardloopkilometers.. maar toch voelde die resterende 32.2km niet als een “nog een klein stukje”. Echter, door mijn zusje haar enthousiaste trotse stem dacht ik: ZO IS HET! Lets rock die laatste 32.2 km!!!

Waar haal jij je motivatie uit?
Ik ben als het op sporten aankomt makkelijk te motiveren. Je kunt mij er immers wakker voor maken. Ik vind het heerlijk om te sporten. Ik haal het uit kleine dingen. Soms, heel soms is het vele trainen wel eens een beetje lastig.. Lastig als de regen maar blijft stromen. En ik temidden van een stortbui, net op het verste punt van huis ben beland.
Terwijl mijn pedalen blijven malen, dwalen mijn gedachten dan alvast af naar die warme douche… of dat lekkere stukje chocolade dat thuis op mij ligt te wachten. Motivatie haal ik ook door af te spreken met mijn allerbeste (sport)maatje, samen fietsen, samen rennen, samen sporten.
Samen is niet alleen en dat motiveert!

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?
Voel je gewoon bevoorrecht dat je mag en kan sporten! Het gaat niet altijd om de eerste of de beste te willen zijn.. Het behalen van een sportdoel is minstens zo mooi. En die doelen kunnen ook klein zijn! Kijk naar jezelf. En bewonder hoe lekker het sporten eigenlijk is. Sport is niet moeten, maar mogen genieten!

Alle goeds! En geniet! Janien

http://www.janienlubben.com

Off season, hoe nu verder?

Het triatlonseizoen zit er op, de marathon is gelopen, het is officieel off season. Maar hoe nu verder? Laat ik beginnen met vertellen dat ik zeker niet in een zwart gat val. Ik heb namelijk nu al weer zin om nieuwe races te plannen en keihard te trainen. Alleen first things first!

De komende weken richt ik mij vooral op herstellen en opladen. Ik ga een paar weken freewheelen. Geen druk of intensieve trainingen, gewoon doen waar ik zin in heb. Ik heb ook een aantal yogalessen ingepland, omdat ik voel dat mijn lijf dat goed kan gebruiken.

Vanaf half november hoop ik dan samen met een coach aan de slag te gaan om een basis te leggen voor het komende triatlonseizoen. Ik wil mij volgend jaar volledig richten op de triatlon. Dit betekend dat de focus in eerste instantie minder ligt op hardlopen en meer op het versterken van mijn ‘zwakkere’ onderdelen.

Ook heb ik mij de afgelopen tijd verdiept in periodisering. Dit houdt kort gezegd in dat je je jaarplan opbouwt in fasen. En dat je toewerkt naar een piekmoment. In mijn geval 3 triatlons waar ik volgend jaar wil knallen. De consequentie van periodisering is dat ik moet accepteren dat je niet het hele jaar door race ready bent. Eigenlijk heel logisch, maar voor mij toch even wennen.

Welke 3 triatlons mijn piekmomenten worden heb ik nog niet besloten. Ik heb al wel wat ideeën, maar wil de uiteindelijke beslissing in overleg met mijn toekomstige coach nemen. Dit betekent natuurlijk niet dat ik ‘maar’ 3 triatlons of races ga doen volgend jaar, maar dat een deel van de races als training zullen dienen.

Welke triatlon mag ik volgens jou zeker niet missen?

Raceverslag: de marathon van Eindhoven

Afgelopen zondag liep ik de marathon van Eindhoven. Een dag waar ik 12 weken lang naar toe heb gewerkt, maar die compleet anders uitpakte dan gepland.

Ik schrijf dit verslag met meer spierpijn in mijn lijf dan ik ooit eerder heb gehad. Het voelt alsof er een trein over me is heen gereden… Het was deze keer meer een martelthon in plaats van een marathon. En toch ben ik blij dat ik het gedaan heb.

De dag begon om 6:45u ik was al ver voor de wekker wakker en had ’s nachts meerdere keren gedroomd dat ik me had verslapen. Na een koud havermoutje, was het tijd om te douchen en me klaar te maken. Ruim op tijd stond ik klaar, dus besloot ik nog even een theetje te drinken in een koffietentje vlakbij de start.

Buiten voelde ik dat het al flink aan het opwarmen was. En het was pas 8:45u, dit beloofde niet veel goeds. Ik ben eerder een keer onwel geworden door warmtestuwing, dus ben ik wat huiverig geworden voor lopen in de warmte.

Om 9:30u liep ik naar de start, waar ik al snel Ytsen trof. Met hem heb ik vaker gelopen, met name trails, en dat is altijd gezellig. We kletsen gezellig en voor ik het wist was het al tijd voor de start. We besloten de eerste paar kilometer samen op te lopen. Dit was fijn, want hierdoor was ik meteen mijn spanning kwijt.

Na 5 km scheidden onze wegen en moest ik alleen verder. Ik liep makkelijk en moest me echt inhouden om niet te versnellen. Tot 20 km liep ik echt op rozen. Ik dronk bij elke verzorgingspost en ook mijn gelletjes kon ik goed innemen. Wel voelde ik dat het al echt warm werd.

Na de verzorgingspost van de 25 km schoot mijn hartslag ineens omhoog en kreeg ik kippenvel. Dit herkende ik van de keer dat ik warmtestuwing had. Ik besloot even te wandelen en goed te drinken. Met hartslag daalde wat, maar ik bleef kippenvel houden en kreeg ook hoofdpijn. Ik twijfelde even of ik wel door moest gaan, maar ik wilde eigenlijk niet opgeven.

Rustig pakte ik het rennen weer op. Om mij heen zag ik dat veel lopers het zwaar hadden. Steeds meer mensen wandelden en er zaten zelfs mensen langs de kant. Ik besloot dat ik van verzorgingspost naar verzorgingspost zou rennen en dat ik bij de verzorgingsposten mocht wandelen. Tijdens het wandelen dronk ik vier bekers en rende dan weer rustig verder.

Bij 32 km kwam ik Noortje mijn teammaatje van Polar tegen. Ook zij had het zwaar, maar ze had duidelijk nog meer energie dan ik. Ik besloot aan te haken, zodat ik mij aan haar kon optrekken. Dit lukte 5 km, maar toen moest ik haar laten gaan. Inmiddels viel de ene na de andere loper uit en reden er ambulances af en aan. Het was mij wel duidelijk dat dit voor iedereen een zware strijd was.

Met nog 4 km te gaan kwamen we het centrum van Eindhoven weer in. Dit was heel fijn, want de mensen langs de kant gaven mij nieuwe energie. Ik kon mijn pace weer oppakken. Ik had het zwaar, maar ik wist dat ik het ging halen.

Na 3:43:38 kwam ik over de finish. Mijn langzaamste marathon tot nu toe, maar ook zeker de zwaarste. Ik ben dan ook heel trots dat ik het gehaald heb. Ik ben zo dankbaar dat ik dit kan en mag doen!

Ik wil iedereen bedanken voor de support en lieve berichtjes. Echt super lief!!

Hoe overleef je de taper?

Ik ben op de helft van mijn taper en ik kan je heel eerlijk zeggen dit is niet mijn ding. Ik weet dat het nodig is om vol energie en fris aan de start van de marathon te staan, maar geef mij maar de opbouw periode. Zit jij ook in de taper fase? Ik heb wat tips op een rijtje gezet die de taper voor mij wat aangenamer maken.

Ga er op uit

Nee ik bedoel niet ga rennen 🙂 Ga de stad in voor een kop koffie of ga bij vrienden langs. Waarschijnlijk had je in de piek van je marathon training weinig tijd om gezellig af te spreken. Dit is de tijd om bij te kletsen. En het leid je lekker af van alle marathon gedachten.

Lees een goed boek

Ik ben zelf in de The triathlete’s training bible van Joe Friel begonnen. Een boek vol met tips om een beter triatleet te worden. Ik krijg door dit boek enorm veel zin in het nieuwe triatlonseizoen en het motiveert mij nog meer om alles uit mezelf te halen. Door het lezen van dit boek ben ik toch met sport bezig, dit maakt rust nemen een stuk makkelijker.

Verwen jezelf

Je hebt de laatste maanden keihard getraind, neem nu de tijd om jezelf en je lijf te verwennen. Ga naar de kapper, de schoonheidsspecialist, pedicure of boek een massage. Zo sta je zelfverzekerd en uitgerust aan de start!

Check je race pack

Het geeft mij rust om te weten wat ik ga dragen tijdens de marathon, op welke schoenen ik ga lopen en dat ik mijn sportvoeding klaar heb liggen. Dan hoef ik daar niet meer mee bezig te zijn.

Cadeautje

Maak alvast een wishlist. Ik vind het heel leuk om na te denken over waar ik mezelf op ga trakteren na de marathon. Ik weet ook dat dit mij positieve energie geeft tijdens de moeilijke momenten in de marathon.

Motivation Monday: Marit Kloosterboer

Hoi! Ik ben Marit, 27 jaar, opgegroeid in Friesland, maar nu wonend in Groningen. Ik ben gek op sporten en vind het leuk om daarbij met (gezond) eten te experimenteren. Recepten bedenken, hotspots bezoeken, gezellig uiteten met familie/vrienden, ik hou ervan!

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek er uit?

Op dit moment combineer ik hardlopen met fitness. Ik sport zo’n vier keer of vijf keer per week. Op 16 september heb ik mijn tweede marathon ooit gelopen (in Berlijn) en eigenlijk ben ik daar nog van aan het herstellen. Nu is mijn trainingsweek dus anders dan normaal, maar de weken voor Berlijn zag het er ongeveer zo uit:

  • Maandag: intervaltraining
  • Dinsdag: lichte benen/billen workout in de sportschool
  • Woensdag: rustdag
  • Donderdag: lange duurloop
  • Vrijdag: korte herstelloop
  • Zaterdag: rustdag
  • Zondag: duurloopje

Waar train je op dit moment voor?

Op dit moment train ik even nergens meer voor. De afgelopen maanden heb ik veel getraind voor de marathon, dus ik ben er nu wel even klaar mee. Ik vind het leuk om nu wat te experimenteren. Bijvoorbeeld met boksen en ik pak de workouts in de sportschool weer op. Over een paar weken ga ik weer nadenken over nieuwe (hardloop?)doelen!

Processed with VSCO with c1 preset

Wat is je ultieme sportdroom?

Goede vraag… het lijkt mij wel heel leuk om met heel veel runninggirls samen een wedstrijd te gaan lopen, en dan een hele lange afstand. Doe jij dan ook mee?

Welke mensen inspireren jou?

De mensen uit mijn omgeving (mijn moeder bijvoorbeeld) en de mensen op Instagram. Zowel mensen die ik zelf volg, als volgers. Het is zo inspirerend om te zien hoe anderen met sporten omgaan en hier energie uit halen!

Waar haal jij je motivatie uit?

Ik haal dus heel veel motivatie uit mijn workouts en het gevoel dat ik er door krijg. Dus tijdens het sporten vind ik het zo leuk en fijn, dat ik door dit gevoel weet dat ik die volgende dag (of die dag erna) weer zin heb om te gaan!

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?

Denk aan het gevoel achteraf en weet dat je altijd meer energie na je workout hebt dan ervoor! Spreek af met vriendinnen om te gaan sporten, zorg ervoor dat je een leuke workout doet en beloon jezelf met lekker EN gezond eten na de workout!

Motivation Monday

Ik ben Berber Bergsma, ben 28 jaar oud en woon samen in Lemmer. Geboren en getogen Friezin die via Amsterdam en Groningen weer terug is in Friesland! Ik ben fysiotherapeut en doe daarnaast werk als kwaliteitsmanager om nieuwe behandelplannen te ontwikkelen en te introduceren. Ik volg daarnaast in Groningen een master Bewegingswetenschappen.

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek er uit?

Ik doe aan triathlon, momenteel train ik wat minder omdat ik tussen twee seizoenen zit. Maar normaal gesproken train ik tussen de 12 en 18u per week. Over het algemeen fiets, loop en zwem ik 4x per week. Al dan niet in combinatie. Daarnaast probeer ik wat core- en yogaoefeningen te doen.

Waar train je op dit moment voor?

Ik train op dit moment dus voor niets, maar volgens jaar staat het WK IRONMAN 70.3 op het programma. Die zal plaatsvinden in september 2019, in Nice. De aanloop daar naar toe met bijbehorende wedstrijden moet nog uitgestippeld worden.

Wat is je ultieme sportdroom?

Dat was altijd het WK halen. Dat heb ik nu gehaald. Dus een echte sportdroom heb ik nu even niet meer! Men heeft het wel eens over het WK hele triathlon op Hawai, maar dat hoeft van mij niet zo. Als ik nog iets zou moeten noemen, zou dat het lopen van een marathon of de hele triathlon in Noorwegen, de Norseman, zijn.

Maar wat ik zeg, dit was mijn doel. Ik wilde mezelf bewijzen dat ik ‘met de gewone mensen meekon’. Omdat ik als meisje tot mijn 12e in een rolstoel heb gezeten, heb ik vaak meegemaakt dat ik iets niet kon. Niet mee kon doen. Dit minderwaardigheidsgevoel heeft me een tijd lang achtervolgd, in de vorm van een continue bewijsdrang. Vier jaar geleden heb ik met mezelf afgesproken dat, wanneer ik naar het WK halve triathlon zou kunnen (waar het naast uithoudingsvermogen ook om snelheid gaat, meer nog dan bij een hele triathlon), ik dat aan mezelf heb bewezen. Wellicht is het dus na deelname aan het WK wel tijd voor andere doelen dan sport. Maar sport heeft altijd al en nu nog steeds een bijzonder plekje in mijn leven.

Welke mensen inspireren jou?

Grappig genoeg zijn mijn grootste motivatoren geen sporters. Al hoewel ik Maarten van der Weijden al jarenlang volg en enorm inspirerend vind. Hij kiest een doel en werkt daar naar toe. No matter what, no matter how. En ook Sharon van Rouwendaal kiest haar weg om te top te halen. Zij kiest voor een Franse trainer, een eenzaam leven waarin ze heel hard moet trainen. Met resultaat dat ze gewoon ver uit de beste is!

Maar mensen die mij iedere dag inspireren doen hele andere dingen dan ik. Zo heb ik een zusje die, ondanks alle maatschappelijke standaarden, haar eigen plan trekt. Haar hele leven opzegt en gaat kayakken naar Italie omdat ze denkt dat ze dat wil. Nu in Frankfurt woont omdat ze daar dichtbij het bereiken van haar doelen kan komen.

Wie ik ook heel inspirerend vind ik bijvoorbeeld Fries Topmodel Marjan Jonkman. Ook een gevalletje; ik wil iets en het kan me niet schelen hoe, maar ik kom daar waar ik wil. Ze is niet een standaard beautyqueen. Ze loopt vaker rond met een Hello Kitty tas dan met een van haar Gucci-pareltjes. Ik vind dat mooi! En niet omdat ze anders is dan anderen. Maar gewoon omdat ze, ondanks dat ze anders is dan anderen, bereikt wat ze wil.

Of Leonie ter Veld. Van gewoonwateenstudentjesavondseet.nl. Geen standaard Amsterdams meisje met een strakke buik, die fitnessoefeningen op instagram plaatst en healthy salades maakt en deze dagelijks deelt. Gewoon iemand die vlees eet (en haar maaltijdjes deelt), putjes in d’r billen heeft en een tosti op haar arm heeft getatoeëerd. EN ondertussen een zakenvrouw is die heel goed weet wat ze wil. Enorm veel content maakt, online echt iets opbouwt en spreker is bij verschillende evenementen.

Lang verhaal kort; ik haal inspiratie uit mensen die iets echt heel graag willen en hier meer dan 100% voor gaan.  No matter what.

Waar haal jij je motivatie uit?

Ik weet dat alles wat ik wil, kan. ALLES. Als je mijn ouders 20 jaar geleden had vertelt dat ik ooit een halve triatlon zou finishen, dan hadden ze je niet geloofd. Nooit. Laat staan een WK, halve triathlon. Maar, ik wilde dat. En dus kan dat. Weten dat alles kan, als je maar hard genoeg werkt en nooit opgeeft, daar haal ik mijn motivatie uit.

Ik haal mijn motivatie uit dat grotere doel. Ik weet dat lange termijn-geluk mij gelukkiger maakt dan korte-termijn geluk. Een reep chocola maakt mij bijvoorbeeld 5minuten gelukkig. Maar op lange termijn misschien juist wel ongelukkig. Door voor mezelf het grote doel in ogen te houden is motivatie vinden niet lastig. Dat WK stond zo groot op mijn netvlies, dan ga je iedere dag zonder problemen 2x trainen. Misschien wel 3x. Ook al sneeuwt het. Of moet je 5u lang op de turbotrainer zitten.

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?

Niet kunnen motiveren is, in mijn ogen, het korte-termijngeluk boven het lange-termijn geluk stellen. Op het moment dat ik even geen zin heb, vertel ik dat mezelf. Het is een keuze. Korte-termijngeluk is leuk, en fijn, maar is het nodig? Of kan dat ook straks? Of anders?

Door een groot doel te kiezen en daar echt voor te gaan (zoals Maarten van de Weijden) is er voor mij altijd een groter plan. En inderdaad, daarvoor moet je zo nu en dan buiten je comfortzone te gaan en iets doen waarvan iedereen denkt dat je het niet kan, that’s where the magic happens.

Dit hoeft geen groot sportdoel te zijn he! Het kan ook een doel zijn om je fitter toe voelen, of om meer tijd voor jezelf te hebben. Mijn tip: bedenk wat jou doel is, wat jij graag wilt. En maak dat concreet. Dan is sporten niet moeten, maar mogen en kunnen.

Raceverslag: triathlon024

Gister nam ik deel aan de triathlon024, de sprint triatlon in Nijmegen. Mijn laatste triatlon van mijn eerste triatlon seizoen, maar zeker niet mijn laatste triatlon. Wat een fantastische sport is dit! Ik schrijf dit raceverslag dan ook met een grote lach op mijn gezicht.

De wet van Murphy

Wanneer ik een race heb zorg ik altijd dat ik die dag zo min mogelijk stress heb en ruim van tevoren aanwezig ben. Helaas liep dit gister compleet anders… Alles wat fout kon gaan ging fout. De trein had vertraging, de trein erna ging niet, ik werd de verkeerde kant op gestuurd en ga maar door. Daardoor kwam ik pas om 12:45u aan bij de startlocatie. Iets meer dan een uur voor de start.

Knop om en gaan

Ik sprak mezelf moed in en zette de knop om. Dit was mijn laatste triatlon van dit seizoen, dus ik wilde hier volop van genieten. De organisatie ontving mij heel vriendelijk en stelde mij meteen gerust. Ik plakte mijn stickers, speldde mijn nummer op, helm op en hop naar parc fermé voor de check. Het parc fermé was enorm lang gerekt, dus het was even zoeken naar mijn plek. Onder tussen kwamen de mensen van de wave voor mij in parc fermé om te wisselen. Dit zorgde bij mij meteen voor focus. Toen ik de andere triatleten zag wisselen kreeg ik een stoot adrenaline. Ik had er zin in!

Camera ready and action

Voor de start nam ik nog een kort filmpje op met Sport Vibes. Dit filmpje zal later gebruikt worden voor promo’s op social media, dus wie weet zie je mij binnenkort voorbij komen. Super leuk om dit eens te doen.  Hierna was het rennen naar de briefing en de start.

Vliegende start

Ik liep met Maartje naar de start. Met nog 2 minuten tot de start wilden we graag het water in, maar nog voordat wij in het water waren zagen we de groep al weg zwemmen. We hadden het startschot gemist! Ik sprong het water in en voelde mijn ademhaling omhoog schieten. Ik probeerde me te concentreren op mijn uitademing en mijn slag, maar met overal armen en benen was dit nog niet zo eenvoudig. Ik zocht de vrije ruimte en kwam in mijn slag. Ik zwom lekker in mijn flow en rondde dit verste boei, tot ik ineens geduwd werd en alleen nog maar geel zag. Ik lag onder de boei! Even was er paniek. Toen ik onder de boei vandaan was zwom ik een stuk in schoolslag om rustig te worden en van de schrik te bekomen. Het zwemmen bij de triatlon blijft voor mij nog vooral overleven. Dit is dan ook een van de punten waar ik in de komende periode aan wil gaan werken.

Op zoek naar mijn fiets

Na 16:53 zat het zwemmen er op en kon ik op zoek gaan naar mijn fiets. Door de adrenaline rende ik mijn fiets eerst voorbij, ik moest nog even wennen aan het grote parc fermé. De wissel verliep verder soepel, ik begin hier echt routine in te krijgen. Met mijn fiets aan de hand rende ik zo goed en zo kwaad als dit ging op mijn fietsschoenen naar het eind van parc fermé. Inklikken en gaan! 6 ronden op een parcours met 2 pittige klimmetjes en een haakse bocht. Het leuke van de korte ronden was dat je steeds weer langs het publiek kwam. De aanmoediging van de enthousiaste mensen langs de kant gaven echt een extra boost om hard te gaan. Ik kon het tempo hoog houden en durfde voor het eerst wat dieper te gaan tijdens het fietsen. Meestal rijd ik wat voorzichtiger omdat ik weet dat ik na het fietsen nog moet rennen, maar nu ging ik volle bak.

Run baby run

Terug in parc fermé wisselde ik als een malle mijn fietsschoenen voor mijn loopschoenen en kon het jagen beginnen. Het loopparcours was een heen en weertje, dus kon ik goed zien wie er voor mij liepen. 1 voor 1 begon ik lopers in te halen. Dat geeft zoveel energie. Ik liep mooi vlak 4:30 de kilometer en met een eindsprint finishte ik in 1:27:14

Ik kijk met een heel tevreden terug op mijn eerste triatlon seizoen. Ik vind de triatlon echt een prachtige sport, de afwisseling van de 3 disciplines, de sfeer bij de evenementen, de uitdaging om jezelf elke keer te verbeteren. Dit alles maakt dan ik mij verder wil in ontwikkelen in deze sport en dat ik een plan ga maken voor volgend seizoen. Zoals ze bij de Ironman zeggen: Anything is possible!

Motivation Monday: Maartje

Hallo lezers van Miny, wat leuk dat ik een Motivation Monday voor jullie mag schrijven. Ik ben Maartje, 24 jaar oud en ik woon in Breda. In 2016 ben ik afgestuurd als fysiotherapeut aan de Fontys in Eindhoven. Hierna ben ik gestart met een deeltijd master en begon ik met 4 dagen werken per week in een fysiotherapie praktijk. Tijdens mijn studie deed ik aan wielrennen maar met mijn nieuwe werkleven zag ik het niet meer zitten ieder weekend wedstrijden te fietsen. Ik besloot te gaan trainen voor een triatlon. Het leek me leuk omdat ik hiermee nog wel veel tijd kon trainen maar ook nog veel weekenden voor mezelf kon houden. Ik heb van mijn 8e tot mijn 17e aan synchroonzwemmen gedaan en vond het leuk het zwembad weer in te gaan. Hardlopen was helemaal nieuw voor mij en dat heeft behoorlijk wat uren gekost.

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek er uit?

Die triatlons bevielen me erg goed en ik ben er mee door blijven gaan. Momenteel train ik daar dus ook lekker voor. De dagen waarop ik train wisselen en zijn afhankelijk van mijn werk. Het streven is om 2x per week te zwemmen, 3x per week te fietsen en 3x per week hard te lopen. De lengte en intensiteit van deze trainingen verschillen erg. Gemiddeld genomen train ik 8 tot 10 uur per week.

Waar train je op dit moment voor?

Het seizoen zit er al weer bijna op. Na 2 zomers met sprint triatlons besloot ik deze zomer voor een langere afstand te gaan. Door wat pech in de winter was de voorbereiding verre van optimaal waardoor ik heb besloten het bij en olympische afstand te houden in plaats van een halve triatlon. In september zal ik nog twee sprint triatlons doen om het seizoen af te sluiten. Deze winter hoop ik dat alles goed gaat en dat ik volgend jaar dan echt voor een lange stand kan gaan.

maartje 

Wat is je ultieme sportdroom?

Het lijkt me prachtig een hele triatlon te doen. De lange trainingsweg, de loodzware wedstrijd en dan het euforische gevoel van de finish. Ik denk zeker dat het ooit gaat gebeuren maar ik wil er geen haast achter zetten. Lichamelijk moet je er echt klaar voor zijn en ook mentaal moet je het kunnen opbrengen al die trainingsuren vol te maken. In februari 2019 rond ik mijn master af waardoor er al wat meer tijd ontstaat om te trainen. Ergens in september/oktober ga ik weer nieuwe sport plannen maken.

 Welke mensen inspireren jou?

Eigenlijk heb ik ontzettend veel respect voor alle sporters om me heen. Patiënten die hard hun best doen om weer aan de slag te kunnen, familie en vrienden die in beweging zijn maar ook professionele sporters. Hardlopers vind ik specifiek motiverend om online te volgen. Aangezien hardlopen mijn zwakste punt is, heb ik vaak ook het minst zin in deze trainingen. Door mensen te volgen die het beter doen wordt ik getriggerd om ook door te zetten.

 Waar haal jij je motivatie uit?

Naast mijn bovenstaande antwoord haal ik vooral motivatie uit het verbeteren van mezelf. Ik vind sport gewoon echt heel erg leuk en wil altijd graag zo goed mogelijk zijn. Ik kies doelen uit, korte en lange termijn, en werk hier naar toe. Die doelen houd ik in mijn achterhoofd en dat motiveert me genoeg om door te zetten. Een stukje perfectionisme ziet hier ook wel bij. Als ik een trainingsschema maak voor de week dan moet het wel erg raar lopen wil ik die niet uitvoeren. Ik maak afspraken met mezelf om mijn doelen te bepalen dus die moet ik dan ook uitvoeren.

 Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?

In al die jaren dat ik sport ben ik nog nooit mijn plezier in sporten kwijt geraakt. Als jong meisje deed ik 3 verschillende sporten om zo iedere dag ergens te kunnen gaan sporten en bewegen. Ik kan slecht stil zitten en wanneer het seizoen afgelopen is ben ik in mijn hoofd direct weer bezig met het volgende seizoen. Als ik een keer geen zin heb bedenk ik me waar dat vandaan komt. Heb ik veel getraind in de afgelopen dagen, voelt mijn lichaam moe en doen mijn benen zeer? Dan sla ik nog wel eens een training over of verplaats ik hem als dat lukt. Heb ik geen zin omdat ik gewoon lui ben die dag? Dan zeg ik dat ik niet moet zeuren en dan is er genoeg discipline om toch te gaan. Het gevoel daarna maakt het altijd weer goed.