Motivation Monday

Ik ben Berber Bergsma, ben 28 jaar oud en woon samen in Lemmer. Geboren en getogen Friezin die via Amsterdam en Groningen weer terug is in Friesland! Ik ben fysiotherapeut en doe daarnaast werk als kwaliteitsmanager om nieuwe behandelplannen te ontwikkelen en te introduceren. Ik volg daarnaast in Groningen een master Bewegingswetenschappen.

Welke sport(en) doe je? En hoe ziet jou trainingsweek er uit?

Ik doe aan triathlon, momenteel train ik wat minder omdat ik tussen twee seizoenen zit. Maar normaal gesproken train ik tussen de 12 en 18u per week. Over het algemeen fiets, loop en zwem ik 4x per week. Al dan niet in combinatie. Daarnaast probeer ik wat core- en yogaoefeningen te doen.

Waar train je op dit moment voor?

Ik train op dit moment dus voor niets, maar volgens jaar staat het WK IRONMAN 70.3 op het programma. Die zal plaatsvinden in september 2019, in Nice. De aanloop daar naar toe met bijbehorende wedstrijden moet nog uitgestippeld worden.

Wat is je ultieme sportdroom?

Dat was altijd het WK halen. Dat heb ik nu gehaald. Dus een echte sportdroom heb ik nu even niet meer! Men heeft het wel eens over het WK hele triathlon op Hawai, maar dat hoeft van mij niet zo. Als ik nog iets zou moeten noemen, zou dat het lopen van een marathon of de hele triathlon in Noorwegen, de Norseman, zijn.

Maar wat ik zeg, dit was mijn doel. Ik wilde mezelf bewijzen dat ik ‘met de gewone mensen meekon’. Omdat ik als meisje tot mijn 12e in een rolstoel heb gezeten, heb ik vaak meegemaakt dat ik iets niet kon. Niet mee kon doen. Dit minderwaardigheidsgevoel heeft me een tijd lang achtervolgd, in de vorm van een continue bewijsdrang. Vier jaar geleden heb ik met mezelf afgesproken dat, wanneer ik naar het WK halve triathlon zou kunnen (waar het naast uithoudingsvermogen ook om snelheid gaat, meer nog dan bij een hele triathlon), ik dat aan mezelf heb bewezen. Wellicht is het dus na deelname aan het WK wel tijd voor andere doelen dan sport. Maar sport heeft altijd al en nu nog steeds een bijzonder plekje in mijn leven.

Welke mensen inspireren jou?

Grappig genoeg zijn mijn grootste motivatoren geen sporters. Al hoewel ik Maarten van der Weijden al jarenlang volg en enorm inspirerend vind. Hij kiest een doel en werkt daar naar toe. No matter what, no matter how. En ook Sharon van Rouwendaal kiest haar weg om te top te halen. Zij kiest voor een Franse trainer, een eenzaam leven waarin ze heel hard moet trainen. Met resultaat dat ze gewoon ver uit de beste is!

Maar mensen die mij iedere dag inspireren doen hele andere dingen dan ik. Zo heb ik een zusje die, ondanks alle maatschappelijke standaarden, haar eigen plan trekt. Haar hele leven opzegt en gaat kayakken naar Italie omdat ze denkt dat ze dat wil. Nu in Frankfurt woont omdat ze daar dichtbij het bereiken van haar doelen kan komen.

Wie ik ook heel inspirerend vind ik bijvoorbeeld Fries Topmodel Marjan Jonkman. Ook een gevalletje; ik wil iets en het kan me niet schelen hoe, maar ik kom daar waar ik wil. Ze is niet een standaard beautyqueen. Ze loopt vaker rond met een Hello Kitty tas dan met een van haar Gucci-pareltjes. Ik vind dat mooi! En niet omdat ze anders is dan anderen. Maar gewoon omdat ze, ondanks dat ze anders is dan anderen, bereikt wat ze wil.

Of Leonie ter Veld. Van gewoonwateenstudentjesavondseet.nl. Geen standaard Amsterdams meisje met een strakke buik, die fitnessoefeningen op instagram plaatst en healthy salades maakt en deze dagelijks deelt. Gewoon iemand die vlees eet (en haar maaltijdjes deelt), putjes in d’r billen heeft en een tosti op haar arm heeft getatoeëerd. EN ondertussen een zakenvrouw is die heel goed weet wat ze wil. Enorm veel content maakt, online echt iets opbouwt en spreker is bij verschillende evenementen.

Lang verhaal kort; ik haal inspiratie uit mensen die iets echt heel graag willen en hier meer dan 100% voor gaan.  No matter what.

Waar haal jij je motivatie uit?

Ik weet dat alles wat ik wil, kan. ALLES. Als je mijn ouders 20 jaar geleden had vertelt dat ik ooit een halve triatlon zou finishen, dan hadden ze je niet geloofd. Nooit. Laat staan een WK, halve triathlon. Maar, ik wilde dat. En dus kan dat. Weten dat alles kan, als je maar hard genoeg werkt en nooit opgeeft, daar haal ik mijn motivatie uit.

Ik haal mijn motivatie uit dat grotere doel. Ik weet dat lange termijn-geluk mij gelukkiger maakt dan korte-termijn geluk. Een reep chocola maakt mij bijvoorbeeld 5minuten gelukkig. Maar op lange termijn misschien juist wel ongelukkig. Door voor mezelf het grote doel in ogen te houden is motivatie vinden niet lastig. Dat WK stond zo groot op mijn netvlies, dan ga je iedere dag zonder problemen 2x trainen. Misschien wel 3x. Ook al sneeuwt het. Of moet je 5u lang op de turbotrainer zitten.

Heb je motivatietips voor wanneer je een keer geen zin hebt of je plezier in het sporten kwijt bent?

Niet kunnen motiveren is, in mijn ogen, het korte-termijngeluk boven het lange-termijn geluk stellen. Op het moment dat ik even geen zin heb, vertel ik dat mezelf. Het is een keuze. Korte-termijngeluk is leuk, en fijn, maar is het nodig? Of kan dat ook straks? Of anders?

Door een groot doel te kiezen en daar echt voor te gaan (zoals Maarten van de Weijden) is er voor mij altijd een groter plan. En inderdaad, daarvoor moet je zo nu en dan buiten je comfortzone te gaan en iets doen waarvan iedereen denkt dat je het niet kan, that’s where the magic happens.

Dit hoeft geen groot sportdoel te zijn he! Het kan ook een doel zijn om je fitter toe voelen, of om meer tijd voor jezelf te hebben. Mijn tip: bedenk wat jou doel is, wat jij graag wilt. En maak dat concreet. Dan is sporten niet moeten, maar mogen en kunnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s