Raceverslag: Triatlon Stiens

Gister was het D-day! De triatlon in Stiens. Een race waar ik eigenlijk al een jaar naar uitkeek. Vorig jaar stond ik als supporter langs de kans en wat ik daar zag gebeuren vond ik zo stoer dat ik besloot ‘volgend jaar ben ik er ook bij’. In eerste instantie wilde ik de OD afstand doen, maar dat is qua zwemmen op dit moment nog te ver. Daarom besloot ik voor de sprint te gaan. Ook een mooie uitdaging met 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km rennen.

Om 10:00u haalde ik mijn startpakket op. Nog een uur tot de start. Dat klinkt lang, maar dat is voor een triatlon vrij krap. Snel stickers plakken, startnummer om en met mijn helm op naar de check. In de wisselzone had ik snel mijn plek gevonden. Het was allemaal vrij krap waardoor ik mijn spullen niet helemaal zo kan klaarzetten als ik graag had gewild. Maar geen stress, gewoon even schakelen. Wat ik erg leuk vond was dat er ervaren triatleten meededen, maar ook mensen die voor het eerst meededen en op een stadsfiets reden. De sfeer was gezellig en iedereen was bereid elkaar te helpen.

Met nog een kwartier te gaan liep ik naar de start. Het water was 20 graden, dus besloot geen wetsuit te dragen. Dit scheelde ook weer tijd met wisselen. Nadat het startschot klonk begon de strijd. Overal armen en benen, geduw en getrek. Aan dit gedeelte van de triatlon moet ik nog wennen. Ik besloot de zijkant aan te houden ook al maakte ik hierdoor wat meer meters. Eenmaal in mijn slag ging het best lekker. Na 18.37 kwam ik uit het water. Geen toptijd, maar zeker niet als laatste en ook niet al te vermoeid.

Snel op zoek naar mijn fiets, helm op, schoenen aan en gaan. Dit ging al iets sneller dan in Heerenveen. Op de fiets merkte ik al direct dat het vrij hard waaide. Met een compleet open parcours maakte dit het fietsen niet altijd even makkelijk, maar ik was enorm aan het genieten. Ik kon redelijk jagen op de dames voor mij. Dat spelletje vind ik erg leuk. Ondertussen kwamen de super snelle triatleten van de OD ook voorbij. Wat een kanjers zeg! Zij gingen zó hard!

Na 43.21 kwam ik weer aan bij de wisselzone. Daar had ik even paniek, want iemand had zijn fiets op mijn plek gehangen. En mijn gelletje was weg! Even 2 keer flink uitademen fietsen schuiven en door. Deze wissel voelde als een eeuwigheid, maar duurde achteraf maar 1.42.

Het lopen voelde eigenlijk meteen goed. Ik had weinig last van zware benen en genoot enorm van alle lieve bekenden langs de kant. Dat gaf mij echt zo’n boost! Ik liep vlak 4:30 de km en kon er aan het eind zelfs nog een eindsprint uitgooien.

Ik finishte in 1.29.22, een tijd waar ik tevreden mee ben, maar die ik ook zeker later dit seizoen wil aanscherpen. Maar wat ik veel belangrijker vind, ik heb van begin tot eind genoten! Ik vind dit echt een super toffe sport!

Op 2 september doe ik de sprint triatlon in Workum en op 15 september sta ik met TriTeam Shorty Moves aan de start van Triatlon 024. Daar heb ik nu al zin in!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s