Lifehacks voor je triatlon

Zaterdag staat mijn 2de triatlon op de planning. Tijdens mijn 1ste triatlon heb ik een aantal tips en tricks opgedaan die je triatlon een stuk leuker en makkelijker kunnen maken. Dingen die deze keer dan ook zeker mee gaan zijn:

  • Boterhamzakjes:

Door boterhamzakjes om je voeten te doen, kun je veel makkelijker je wetsuit aantrekken. Je voet glijdt er als het ware doorheen.

  • Babyolie

Door een beetje babyolie op je onderarmen en onderbenen te smeren kun je je wetsuit na het zwemmen heel eenvoudig uittrekken. Het is nog handiger als je in het water je wetsuit al openritst, zodat er wat water in kan lopen.

Een beetje babyolie in de achterkant van je hardloopschoenen maakt dat je er soepel in stapt. Zelfs met natte voeten.

  • Vaseline

Vaseline ging al mee naar loopwedstrijden, maar ook bij de triatlon is dit onmisbaar. Smeer het op de plekken waar je snel schuurplekken hebt.

  • Talkpoeder

Loop je in verband met tijdswinst zonder sokken in je hardloopschoenen? Strooi dan van te voren een klein beetje talkpoeder in je schoen. Zo loop je minder snel blaren op.

  • Startnummerband

Nadat je gezwommen hebt stap je zo in je startnummerband. Geen gedoe met veiligheidsspelden, gewoon elastiek om en gaan. Wel zo handig, want met fietsen draag je je nummer op je rug en met lopen op je buik.

Wat mag er volgens jou echt niet ontbreken in je sporttas?

Open water zwemclinic

Gistermiddag organiseerde Women’s health een super toffe zwemclinic met Suzanne Brummel. Suzanne is voormalig Nederland kampioen open water zwemmen. En een heel leuk mens!

De catering van het evenement werd verzorgt door Rude Health. Een familiebedrijf uit Londen dat onder andere plantaardige melk, ontbijtgranen en snacks maakt. Allemaal puur en zonder zooi.

We werden verwelkomt met een heerlijke havermout, met banaan en nootjes. Daarna vertelde Milou Turpijn wat we konden verwachten. Haar enthousiasme maakte dat ik direct over mijn koud watervrees heen was.

We werden verdeeld in groepen en kregen vervolgens verschillende techniek oefeningen gericht op het verbeteren van onze ademhaling, coördinatie en slagfrequentie. Daarna was het tijd om een ronde van 500m te zwemmen. Als snel merkte ik dat het tempo in de groep te hoog voor mij lag. Ik raakte de controle over mijn adem kwijt en voelde lichte paniek op komen. De groep reageerde super lief, maar ik wilde de groep niet ophouden. Het was per slot van rekening ook hun clinic. Door de rust en tips van Suzanne lukte het mij toch om de ronde af te maken.

Hierdoor merkte ik weer hoe belangrijk je mindset is. Als je hoofd onrustig wordt, merk je dat bij het zwemmen meteen. Een rustige ademhaling en vertrouwen is echt super belangrijk. Ik ga de komende weken daarom meer oefenen in buitenwater, zodat ik kan wennen aan het slechte zicht en de andere manier van zwemmen.

Na dat er al watertrappelend een groepsfoto was gemaakt, gingen we het water weer uit. Daar stonden de meiden van Rude Health klaar met een lekkere warme kurkuma latte, reepjes en snacks. Voldaan en met een goed gevulde goodiebag ging ik weer naar huis. Wat zijn dit soort events toch super leuk! Women’s Health , Rude Health en Suzanne heel erg bedankt!

Raceverslag : Elfstedentocht relay

Hoe zet je een fantastisch avontuur van 24 uur met een geweldig leuk team op papier? Ik zit al een uur naar mijn scherm te kijken, maar weet gewoon niet waar te beginnen.

Eind vorig jaar plaatste ik een oproepje op mijn Facebook pagina om te vragen wie het leuk zou vinden om de Elfstedentocht in estafettevorm te lopen. Binnen no-time stroomden de reacties binnen en na een dag was een team gevormd.

Begin dit jaar dronken we met de helft van het team een koffietje en werd het plan concreter. Het was toen al mooi om te zien hoe hardlopen verbind, want ondanks dat de meesten elkaar nog nooit eerder hadden gezien was het meteen gezellig.

Helaas moest Meike zich terugtrekken, maar gelukkig stonden er 2 nieuwe teamleden te trappelen om mee te doen. Ook werd Dennis als chauffeur toegevoegd aan ons team. En zo was team Spirit compleet.

Afgelopen zaterdagmiddag was het team voor het eerst met zijn allen bij elkaar. Na een kort moment van voorstellen en een uitleg van Wouter over de verdeling van de etappes was het tijd om de bus in te pakken en naar de start te gaan. Waar andere teams alles uitgebreid hadden geoefend gingen wij de tocht aan als één groot avontuur.

Om 18:34u klonk het startschot en gingen we er als een speer vandoor om vervolgens na 50 meter in het busje te springen. De eerste etappe werd door Esmee en Shanice gelopen, dus de rest van het team moest nog even wachten met lopen. Wij gingen met het busje naar het eerste wisselpunt. Dit bleek alleen 5km verder te liggen dan gepland. Dat zorgde even voor wat chaos, maar we besloten als snel het plan een beetje om te gooien, zodat we daarna de originele planning weer op konden pakken.

We stonden met zijn allen op de brug de andere teams aan te moedigen. Toen Esmee er aan kwam rennen, tikte ik als een malle aan en sprintte er vandoor. Door de adrenaline liep ik de eerste kilometer in 3:50. Oeps! Dat was niet helemaal de bedoeling. Na 4 km tikte ik af en kon ik even op adem komen. Mijn ouders stonden bij het wisselpunt aan te moedigen. Zo lief!

De wissels gingen erg soepel en zo liepen we de nacht in. Zo bijzonder om midden in de nacht met een team hard te lopen. De sfeer was super goed en we liepen ver voor op schema. Rond middernacht haalde Ron een stapel pannenkoeken en Nutella te voor schijn en zat iedereen lekker te smullen.

Helaas werden we om 3:00u door de organisatie ‘geneutraliseerd’ waardoor we 2 uren lang niet verder mochten. Daar stonden we dan bij een gymzaal in Workum midden in de nacht… Dit was even flink balen, maar we besloten deze tijd maar te gebruiken om even te herstellen. Ik ben op een gymmat gaan liggen en was meteen in coma. Na 45 minuten werd ik redelijk fris weer wakker en ging ik mij klaar maken om weer verder te rennen.

Om 5:00u vertrokken Esmee en ik voor de volgende etappe. De hele wereld lag nog te slapen en wij waren hier aan het rennen. Dat was echt zo’n tof gevoel!

Onderweg kwamen we steeds andere teams tegen en werden we ook wat competitiever. We wisten dat de nummer 1, 2 en 3 een beker zouden krijgen en die wilden wij natuurlijk niet mislopen. De jacht op de teams voor ons was geopend.

Helaas werden we om 9:00u in Franeker opnieuw stil gezet door de organisatie. Dit zorgde wel even voor frustratie. We liepen zo lekker en nu moesten we ineens een uur wachten!

Om stipt 10:00u gingen Wouter en Esmee weer verder. Even de frustratie er uit knallen. In tussen deden sommige teamleden even een hazenslaapje om zich op te laden voor de laatste etappes.

Bij Dokkum kwamen mijn broer, schoonzus en nichtje aanmoedigen. Zo mooi hoe iedereen meeleefde. Mijn broer fietste de etappe van Ron en mij zelfs mee.

Omdat Shanice te veel last kreeg van haar knie en ik nog steeds aan het stuiteren was, besloot ik de laatste etappe van Shanice over te nemen. Samen met Wendy liep ik het laatste blok van 7km. Een kilometer voor de finish voegde de rest van ons team zich bij ons en zo kwamen we na 21 uur joelend en juichend over de finish.

Daar kregen we nadat alle teams binnen waren te horen dat we 3de waren geworden. Ons team had het gewoon geflikt! Dat maakte mij een hele trotse teamcaptain!

Wat een fantastisch avontuur was dit! Ik wil Wouter, Ron, Dennis, Gaby, Shanice, Esmee, Wendy en Wendelien heel erg bedanken voor dit prachtige weekend! Ik hoop dat we nog heel veel avonturen met elkaar gaan beleven. Op naar de Roparun!

Winactie: join my team!

Zoals jullie weten ben ik helemaal gek van de triatlon. De combinatie van zwemmen, fietsen en hardlopen vind ik super tof! Op 15 september sta ik aan de start van de triatlon in Nijmegen. Maar ik niet alleen, jij kan daar ook bij zijn! Van Sportvibes en Triatlon Series mag ik 3 startbewijzen weggeven voor de sprint afstand! Om je goed voor te bereiden op de triatlon is er in augustus een gezamenlijke koppeltraining én krijg je een teamshirt.

Wil jij met team Shorty Moves op 15 september in Nijmegen 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km hardlopen? Post dan voor 17 juni op Instagram een foto met jou motivatie. Tag Triatlon Series, Sport Vibes en mij in je post en gebruik de #triteamShortyMoves zodat ik je foto terug kan vinden. Op 18 juni maak ik de 3 winnaars bekend.

Mijn sportieve plannen voor juni

Mei was een super toffe maand! Ik deed mee aan mijn allereerste triatlon en ik kan je zeggen dat smaakt naar meer! Ook liep ik eindelijk weer eens een halve marathon. Maar wat zijn mijn plannen voor juni?

It giet oan!

Volgend weekend loop ik in estafettevorm de Elfstedentocht. Met een team van 8 mensen rennen we in 24 uur 227km. We starten zaterdag om 18:00u in Leeuwarden en moeten zondag voor 18:00u weer binnen zijn. Ik vind het nu al een prachtig avontuur! Via mijn stories op Instagram zal ik jullie op de hoogte houden. En natuurlijk komt er na die tijd een raceverslag online.

Project badass

Op 30 juni gaat het dan echt gebeuren. De OD afstand op de triatlon in Stiens. Daarvoor moet ik nog even flink aan de bak, want je moet binnen de 3:15 finishen. Dat betekent voor mij dat ik de komende weken moet investeren in mijn zwemtraining om niet te veel tijd te verliezen met zwemmen tijdens de race. Gelukkig heb ik inmiddels mijn angst voor zwemmen in buitenwater overwonnen en duik ik nu zonder schrik in het water. Ook de borstcrawl gaat steeds beter.

Wat zijn jullie doelen voor juni?

Foto header en running: Kevin Damstra