Mijn eerste triatlon

I did it!! Gister was mijn eerste triatlon. En om eerlijk te zijn ben ik in jaren niet zo zenuwachtig geweest. Ik denk dat ik zelfs voor mijn eerste marathon minder gespannen was. Achteraf bleek dit totaal niet nodig. Het was echt super leuk!

Voor de start

We waren al vroeg aanwezig om me aan te melden. Heel fijn, want zo kon ik rustig even rondkijken en mezelf klaar maken. Iedereen was erg behulpzaam en ik kreeg ook meteen tips voor het klaarzetten van mijn spullen. De sfeer was een beetje zoals bij de trails. Heel gemoedelijk en relaxt.

This is the moment

Nadat ik bij de start van de 1/16 had gekeken was het tijd om mezelf in mijn wetsuit te hijsen. Bril op 2 zwemmutsen op en gaan. We starten vanuit het water. Dat was fijn, want zo kon ik alvast een beetje wennen aan het water en inzwemmen. Het was de eerste 2 tellen fris, maar daarna had ik er geen last meer van. Met de zenuwen ging het ook best oké.

Ready, set, go

Het aftellen begon en iedereen zocht zijn plekje om te starten. Ik had van tevoren de tip gekregen om bij de start aan de zij- en achterkant te blijven. Toen het startschot werd gelost begreep ik meteen waarom. Overal maaiden armen en benen. Hier en daar werd zelfs iemand onder water geduwd. Ik kon redelijk vrij uit zwemmen. En kon tot mijn verbazing redelijk meekomen met de andere zwemmers. Bij de 1ste boei was het even spannend met wat geduw, waarbij ik onder de boei terecht kwam. Even een stuk schoolslag om op adem te komen en weer door. Na 12 minuten stond ik weer op de kant.

Wisselen

Maar toen moest mijn wetsuit uit… Dat wilde dus echt niet. Ik was vergeten dat er een extra klittenbandje over mijn rits zat, waardoor mijn rits maar niet naar beneden wilde. Toen dit gelukt was, was het een kwestie van uittrappen, helm op, schoenen aan en gaan.

Fietsen

Het fietsen ging heerlijk! Ik kon mijn snelheid mooi boven de 30km/u houden en wat dames inhalen. Wel vond ik het spannend of ik niet per ongeluk ging stayeren. Daarom hield ik voor de zekerheid wat extra afstand. Het was een prachtig parcours door de bossen en voor ik het door had zat het fietsen er alweer op. 18km in 35 minuten, niet gek!

Lopen

Toen was het tijd voor de laatste wissel. Deze ging een stuk soepeler dan de eerste. Ik had snelveters in mijn schoenen, dat scheelde veel tijd. Ik dronk nog snel wat, want het was inmiddels erg warm geworden. De eerste 200m voelden mijn benen wat gek, maar daarna kwam ik lekker in mijn ritme. We liepen 2 rondes waardoor ik goed kon inschatten hoe ver ik nog moest. Het laatste stuk voelde ik dat ik nog wat over had, dus besloot ik nog te versnellen waardoor ik nog wat mensen kon inhalen. Ik liep de 4,9km in 22:53. Met een grote lach kwam ik over de finish!

Watmijnofficiëletijdis moetik nogevenafwachten. Eigenlijkvindik mijntijdhelemaalnietzobelangrijk. Ik vondheteensupermooiavontuurenik hebnual zinindevolgende triatlon!

Foto header en fietsen John Veenstra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s