Road to triatlon #17

Nog 1 week of eigenlijk maar 5 dagen en dan sta ik aan de start van mijn allereerste triatlon. Ik moet zeggen ik begin hem nu wel een beetje te knijpen. Tuurlijk het is maar een sprint en geen Ironman of iets, maar als ik mij ergens voor inschrijf ga ik er ook vol voor en wil ik alles geven.

Maandag

Maandag was ik nog vrij en besloot ik voor een heen en weertje Heerenveen te gaan. Helaas werd dit door een lekke band en een niet functionerend CO2 pompje een enkele reis met mijn fiets. Gelukkig werd ik wel super lief geholpen door een vrachtwagenchauffeur en 2 wielrenners. Omdat het zeer waarschijnlijk aan mijn buitenbandjes lag dat ik steeds lek reed, heb ik die deze week laten vervangen door betere bandjes met een licht profiel.

Dinsdag

Dinsdag deed ik een tempo op het heetst van de dag. Puur om mijn lijf voor te bereiden op Loop Leeuwarden. De voorspelling was dat het dan erg warm zou worden. Het was pittig, maar ik kon het tempo goed vasthouden.

Woensdag

Woensdagochtend was ik al vroeg op pad voor een herstelloopje. Het was een stuk koeler dan dinsdag en ik liep heerlijk!

Zondag

Gister was Loop Leeuwarden. Een gezellig loopevenement in mijn eigen stad waar ik bijna ieder jaar aan mee doe.

Ik voelde tijdens mijn rondje met de hond al dat het een warme dag zou worden. Iets waar ik niet zo goed tegen kan tijdens het lopen. En waar ik na de warmtestuwing van vorig jaar ook een beetje bang voor ben geworden.

Om 11:15u was de start en gaf de thermometer al 20 graden aan. De eerste 5km liep ik prima, ik had weinig last van de warmte en liep vlak achter de pacer van 1:35. Ik nam mijn gelsnoepje en een beker water en liep snel weer door. Als snel voelde ik dat dit niet lekker viel. Ook liepen we vol in de zon en uit de wind. Bij 7km werd ik wat duizelig en kreeg ik kippenvel. Dit herkende ik van vorig jaar en ik besloot dan ook geen risico te nemen.

Ik wandelde een meter of 10 en voelde de misselijkheid wegtrekken. Ik rende weer verder, maar met een iets rustigere pace. Dit ging redelijk, maar door het wandelen had ik het mentaal wel even zwaar. Ondertussen zag ik dat steeds meer lopers het pittig hadden. De een na de ander wandelde een stukje.

Bij 15km stond een bekende bij de verzorgingspost. Dat gaf mij mentaal echt een boost. Ik kon de knop omzetten en weer genieten van het rennen. Mijn pace was wel wat langzamer dan ik had gewild, maar ik ging het halen!

In de laatste kilometer stond een hoop publiek langs de kant. Dit maakte dan ik er nog een eindsprintje uit kon persen. Ik finishte in 1:37:16 en liep daarmee maar 30 seconden boven mijn PR. Niet gek voor zo’n pittige race!

Deze week draait vooral om rust en herstel, zodat ik zaterdag volle bak kan knallen!

Wat is jullie volgende race?

Een reactie op “Road to triatlon #17

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s