Dam tot Damloop

Gisterochtend om 10:08u vertrok ik met de trein uit Leeuwarden voor het grootste hardloopfeest van het jaar. Een goed boek mee en voor ik het wist was ik in Amsterdam. 

Ik liep dit jaar om geld in te zamelen voor Steptember. Alle namen van de donateurs stonden op mijn rug geschreven. Daardoor besefte ik heel goed dat ik niet alleen voor mezelf liep, maar ook voor alle mensen met cerebrale parese. Ik realiseerde me daardoor dat er ook mensen zijn die niet mogen genieten van hardlopen.

In de rij voor de wc kreeg ik een berichtje van Kelly. Zij en Wilja zouden tegelijk met mij starten en waren zich moed aan het indrinken bij de Julia’s. Ik twijfelde even of ik naar ze toe zou gaan, want ik weet dat ik niet het beste gezelschap ben vlak voor een race. Eenmaal bij de Julia’s bleek het een top beslissing, want doordat we gezellig aan het kletsen waren vergat ik mijn zenuwen en vloog de tijd voorbij.

Nadat we de tassen weg hadden gebracht en nog een illegale plasstop bij de Starbucks hadden gedaan, was het tijd om het startvak in te gaan. Ik wurmde me naar voren in het startvak en zocht een plekje aan de zijkant. Ineens begon het aftellen en kon ik los!


Ik had mezelf opgelegd rustig te starten, omdat ik de voorgaande edities kapot de IJtunnel uitkwam. Dit ging dit keer goed, al wordt de tunnel nooit mijn favoriet.

Vanaf kilometer 2 stond er continu muziek langs de kant. En hoe verder ik kwam hoe meer mensen er stonden aan te moedigen. Wat een feest is het toch! Ik heb onderweg ingehaakt bij een Hollandse meezinger, high fives gegeven aan de kindjes, gedanst op ‘The time of my life’ uit Dirty Dancing en medelopers aangemoedigd. En tussendoor natuurlijk flink doorgelopen.

De laatste 500m wilde ik nog even flink aanzetten toen ik door mensen van de organisatie gevraagd werd rustig te lopen. Iedereen moest aan de kant en vlak na de finish zag ik waarom. Een loper was onwel geworden en er waren artsen bezig om hem te stabiliseren. Heel naar om te zien. Gelukkig heb ik net gehoord dat deze man succesvol is gereanimeerd.


Nadat ik me had omgekleed zag ik dat Wilja en Kelly gefinisht waren. We spraken met elkaar af bij de tenten en konden toen gezellig samen terugreis. Maar natuurlijk niet voordat we nog even een patatje hadden gehaald. Dat hadden we wel verdiend!

Heb jij de Dam tot Damloop ook gelopen? 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s