Vuurtoren Trail Ameland

IMG_6804

Zondag stond ik aan de start van de Vuurtoren Trail op Ameland. 35 kilometer stonden er voor mij op het programma. Nog nooit stond ik met zo veel spierpijn in het startvak. Van donderdag tot en met zaterdag was ik op pad met Anita Active* voor een sportevent in Zuid-Duitsland. Niet echt de ideale voorbereiding om fris aan de start te verschijnen. Maar deze trail stond al lange tijd op mijn lijstje en de organisatie was zo lief om last minute nog mijn startkaart om te zetten van de 60 naar de 35km, zodat ik de start nog kon halen met de eerste boot. Genoeg redenen om zondagochtend vroeg uit mijn bed te rollen en in de bus naar Holwerd te stappen.

Aangekomen in Holwerd waaide ik bijna uit mijn trailschoenen. Dit beloofde niet veel goeds. Eenmaal op de boot begon het ook nog hard te regenen. Even vroeg ik me af waarom ik dit ook al weer wilde. Ik had toch ook gewoon thuis bij de kachel en mijn lievies kunnen blijven? Maar vanaf het moment dat ik met andere lopers in gesprek raakte waren de trailkriebels weer volop aanwezig.

Op Ameland stond de boot naar Hollum klaar. Even was er nog lichte paniek, want in tegenstelling tot wat er in de mail stond kon je niet met de OV chipkaart reizen. Ik had wel kleingeld bij me, maar dat was bedoeld voor de beker die ik nog voor tijdens de trail moest kopen. Heel lief bood een mede loper, die ik nog nooit eerder had ontmoet aan om de beker voor mij te kopen. Super lief! We raakten in gesprek en voor ik het wist waren we bij de sporthal in Hollum waar ik mijn startnummer op moest halen. Ik zag dat het al 11:05u was en om 11:30u was de start van de 35km. Gelukkig was het ophalen van de startnummers goed geregeld en kon ik nog op tijd naar de start.

In het startvak heerste een ontspannen sfeer. Iedereen stond gezellig te kletsen en al snel zag ik wat bekenden. Om 11:30u klonk de bel en mochten we op pad. Ik had van te voren met mezelf afgesproken dat ik rustig aan ging doen. Dit liep de eerste kilometers niet helemaal volgens plan. Ik liep mijn eerste kilometer in 4:50 en had het meteen veel te heet. Ik trapte op de rem en besloot mijn jasje uit te trekken. Het duurde een kilometer of 5 voor dat ik een goed ritme te pakken had. Het klimmen en dalen maakte het lastig om een steady pace te vinden.

Bij de eerste verzorgingspost op 10km nam ik even de tijd om wat te drinken en te kletsen met andere lopers. Dit soort momenten vind ik altijd erg leuk tijdens de trail. Iedereen staat relaxt te eten en te drinken. Ze zouden bij de Dam tot Damloop of de marathon van Rotterdam gek op kijken als je dit zou doen!

Bij ruim 19km kwamen we weer bij de verzorgingspost. De vrijwilligers waren zo lief om mijn beker uit mijn tas te halen en cola voor mij in te schenken. Heerlijk! Met frisse energie ging ik weer op pad. We lieten de duinpaadjes achter ons en liepen nu over de paardenpaden. Poeh, dat vonden mijn benen niet fijn. Het mulle zand maakte het lopen lastig. Bij iedere stap zakten mijn voeten weg in het zand. Ik ben nog nooit zo blij geweest om het strand te zien. Dit was ook zand, maar een stuk steviger dan het zand op de paardenpaden. Wel hadden we hier volle bak tegenwind.

Na al het zand mochten we het bos weer in en kregen we nog wat pittige klimmetjes. Uiteindelijk gingen we een gras dijk op en was het einde in zicht. De laatste kilometer wist ik er nog een versnelling uit te persen en finishte uiteindelijk in 3:29:04. Geen PB, maar wel ontzettend genoten en zeker met deze weersomstandigheden niet ontevreden.

IMG_6807

* Hier over later deze week meer

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s