RunShortyRun: de halve marathon van Amsterdam

img_2040

Gister was het zo ver: de halve marathon van Amsterdam. De dag waar ik na het herstel van m’n shin splint hard naar toe heb gewerkt. Zou ik er klaar voor zijn?

Zaterdag had ik mijn startbewijs al opgehaald en doordat we een paar dagen vakantie vieren in Zandvoort, kon ik de dag relaxt beginnen. Ik stond rond 8:00u op en at zoals altijd een grote kom havermout met banaan en walnoten. Never chance a winning team!

Inmiddels gierden de zenuwen door mijn lijf. Ik word dan nog drukker dan anders, dus denk ik dat mijn lief het wel fijn vond dat ik alvast de trein naar het Olympisch stadion nam.

img_2032

Hier deed ik nog een klein rondje over de beurs. Ik spotte mezelf nog op de heroes wall en keek samen met andere lopers naar de finish van de marathon. Ik heb zoveel respect voor de pro’s en de tijden die zij lopen! Toen ik mij klaar maakte om naar buiten te gaan, kwam ik Joanna nog tegen. Zij zou net als ik de halve marathon lopen. Haar 13de van dit jaar!

Na wat geklets te hebben was het tijd om de meiden van Maybelinne op te zoeken. Ik liep naar buiten en zag al snel Francien en haar team staan. Ook Kelly van de Runninggirls Groningen en Wilja stonden daar. Doordat er een aantal meiden de halve marathon niet konden lopen waren er startnummer over en mocht Wilja last minute ook meelopen. Na het fotomoment en een peptalk van Kelly ( nogmaals bedankt voor je support!) was het bijna tijd om te starten.

In het startvak stonden allemaal mensen die er zeer afgetraind en professioneel uitzagen. Ik besloot mezelf niet gek te maken en me aan m’n raceplan te houden. Het doel was 4:50 per km vlak te lopen.Ineens was daar het startschot en schoot iedereen er als een haas vandoor. Ik koos de rechterkant van de weg zodat ik lekker m’n eigen tempo kon lopen. Vanuit het niets klonk daar mijn naam. Het was brul muppet Meike! Zij liep vandaag zelf niet mee, maar was er voor de mentaal support. En die taak nam ze serieus.

De eerste 5km vlogen voorbij. Ondanks de warmte liep ik heerlijk. Mijn benen voelden goed en m’n ademhaling was mooi rustig. Ik besloot bij de drankpost even te wandelen zodat ik goed kon drinken en spurtte er toen weer vandoor. Op naar het 10km punt waar mijn lief en onze pleegzoon langs de kant stonden.

Rond kilometer 12 verzwikte ik kort na elkaar 2 keer mijn enkel in de trambaan. Dit voelde ik direct in m’n kuit. Ik besloot me er niet al te veel zorgen over te maken en pakte de race weer op. Wat stonden er veel enthousiaste mensen langs de kant! Ik wist dat het nog maar 6km was tot de cheeringzone van de Running junkies. En dat is altijd een feestje!

Maar voor ik bij de Running Junkies was stond er nog een super toffe crew aan te moedigen: de Halfcrazy Runners! Zij maakten van die verschrikkelijke tunnel echt een feest inclusief high five en confetti! Op naar het Rijksmuseum waar de Running Junkies stonden. Mensen zoals zij maken runs als deze echt fantastisch! Alleen daarom zou iedereen eigenlijk al moeten gaan hardlopen.

En toen was het ineens nog maar 3km! Door het Vondelpark (waar ik nog door een toeschouwer werd aangezien voor een kind!) naar het Olympisch stadion. Wat ik voelde toen ik het Olympisch stadion binnenkwam is bijna niet onder woorden te brengen. Het gevoel wanneer je naar de tribunes kijkt en je realiseert dat je het domein van de groten der aarde betreed is echt magisch. Ik schoot vol en kwam met een grote lach en tranen in mijn ogen over de finish.

img_2044

Mijn eindtijd: 1:40:55. Geen PR, maar veel belangrijker ik heb van elke kilometer genoten!

img_2045

 

 

4 reacties op ‘RunShortyRun: de halve marathon van Amsterdam

  1. Ahhhh je bent een echte Superhero, lieve Miny!!! Zo leuk dat je hebt genoten.

    Nogmaals gefeliciteerd! Heel mooie prestatie – you conquered AMS!

    Bedankt ook nogmaals voor de positive vibes voor de loop. Ik was zenuwachtig en het is altijd leuk om een vriendin te zien de van blijheid straalt.

    XO

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een toppertje ben je toch en ik word zo blij als ik je voorbij zie stuiteren. Gelukkig heb ik je 2x mogen aanmoedigen…was overigens niet te missen haha, brul muppet.
    Hoop je snel weer te zien.
    Knuffel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s