RunShortyRun: De knoop is door gehakt!

 

fullsizerender2
Foto: Janke vd Schaaf

Gister liep ik een door RunForestRun georganiseerde trail in Rolde. 27 km lang rennen door het prachtige Drentse landschap. Veel mul zand, pittige klimmetjes, heide, zompige weilanden en bospaadjes alles wat je in een trail wilt tegenkomen kwam voorbij.

img_2570

2 uur en 34 minuten had ik de tijd om na te denken over mijn ultra plan. De afgelopen weken was het plan bijna geen moment uit mijn hoofd. Van alle kanten heb ik het bekeken, alle tips en meningen heb ik afgewogen. En ik heb een beslissing genomen.

img_2571

Ik ga een ultra trail lopen!!!

Niet de Salland trail zoals ik eerder had bedacht, maar de Vuurtorentrail op Ameland, 60km lang en 98% onverhard. Dat is dus ruim 2 keer het rondje wat ik vandaag liep. Ik vind het super spannend en kan me nu nog niet voorstellen dat het echt gaat gebeuren, maar over 140 dagen op 19 maart sta ik aan de start. Ik vind het super dat ik mijn eerste ultra ga lopen op het eiland waar ik al zo lang en zo graag kom. Als kind ging ik hier op vakantie en tegenwoordig kom ik minimaal 1 of 2 keer per jaar terug.

Zoals Ronnie Duinkerken op zijn blog schreef, grenzen zitten in je hoofd en die kun je alleen verleggen door jezelf uit te dagen. Hij heeft mij geïnspireerd met zijn uitspraak: ‘Find your sisu!’. Sisu is het Finse woord voor volharding en doorzettingsvermogen. Iedere loper kent de momenten tijdens een run dat het psychisch zwaar wordt, tuurlijk kun je dan opgeven, maar je kunt je grenzen alleen verleggen als je op dit soort momenten doorzet en afmaakt wat je begonnen bent. En dat is wat ik ga doen!

 

Pushing the boundaries

img_2329

In het boek Los las ik de quote ‘Only those who will risk going too far can possibly find out how far one can go’. Een quote van de dichter T.S. Elliot die mij  sindsdien niet meer los heeft gelaten. Wie mij  goed kent weet dat ik mezelf graag uitdaag. Tijdens het hardlopen denk ik regelmatig na over nieuwe avonturen.

Voor 2017 heb ik al een aantal mooie runs in de planning staan. Zo ga ik met mijn hardloopvriendinnetje Gerda in april naar Berlijn voor de halve marathon. En sta ik in januari aan de start van de halve marathon van Egmond. Maar een echte uitdaging ontbrak nog…

Tot ik op Facebook voorbij zag komen dat op zondag 30 oktober de inschrijving van de Salland Trail opengaat. Natuurlijk kan ik op safe spelen en voor de 25km gaan. Ik heb natuurlijk nog niet veel trail ervaring en de 25km zou ik nog op karakter kunnen finishen. Maar eigenlijk kriebelt het heel erg om de 50km te gaan lopen. Nu zit ik in dubio, speel ik op safe of durf ik de grens op te zoeken?

Eigenlijk wil ik graag het avontuur aan gaan. Ik droom er al heel lang van om een ultraloper te worden. Ik houd van de lange duurlopen en ben bereid om diep te gaan, maar kan mijn lijf het aan?

Ik heb nog een week om de knoop door te hakken. Wat zouden jullie doen? Heeft een van jullie al eens een ultra gelopen?

 

RunShortyRun: de halve marathon van Amsterdam

img_2040

Gister was het zo ver: de halve marathon van Amsterdam. De dag waar ik na het herstel van m’n shin splint hard naar toe heb gewerkt. Zou ik er klaar voor zijn?

Zaterdag had ik mijn startbewijs al opgehaald en doordat we een paar dagen vakantie vieren in Zandvoort, kon ik de dag relaxt beginnen. Ik stond rond 8:00u op en at zoals altijd een grote kom havermout met banaan en walnoten. Never chance a winning team!

Inmiddels gierden de zenuwen door mijn lijf. Ik word dan nog drukker dan anders, dus denk ik dat mijn lief het wel fijn vond dat ik alvast de trein naar het Olympisch stadion nam.

img_2032

Hier deed ik nog een klein rondje over de beurs. Ik spotte mezelf nog op de heroes wall en keek samen met andere lopers naar de finish van de marathon. Ik heb zoveel respect voor de pro’s en de tijden die zij lopen! Toen ik mij klaar maakte om naar buiten te gaan, kwam ik Joanna nog tegen. Zij zou net als ik de halve marathon lopen. Haar 13de van dit jaar!

Na wat geklets te hebben was het tijd om de meiden van Maybelinne op te zoeken. Ik liep naar buiten en zag al snel Francien en haar team staan. Ook Kelly van de Runninggirls Groningen en Wilja stonden daar. Doordat er een aantal meiden de halve marathon niet konden lopen waren er startnummer over en mocht Wilja last minute ook meelopen. Na het fotomoment en een peptalk van Kelly ( nogmaals bedankt voor je support!) was het bijna tijd om te starten.

In het startvak stonden allemaal mensen die er zeer afgetraind en professioneel uitzagen. Ik besloot mezelf niet gek te maken en me aan m’n raceplan te houden. Het doel was 4:50 per km vlak te lopen.Ineens was daar het startschot en schoot iedereen er als een haas vandoor. Ik koos de rechterkant van de weg zodat ik lekker m’n eigen tempo kon lopen. Vanuit het niets klonk daar mijn naam. Het was brul muppet Meike! Zij liep vandaag zelf niet mee, maar was er voor de mentaal support. En die taak nam ze serieus.

De eerste 5km vlogen voorbij. Ondanks de warmte liep ik heerlijk. Mijn benen voelden goed en m’n ademhaling was mooi rustig. Ik besloot bij de drankpost even te wandelen zodat ik goed kon drinken en spurtte er toen weer vandoor. Op naar het 10km punt waar mijn lief en onze pleegzoon langs de kant stonden.

Rond kilometer 12 verzwikte ik kort na elkaar 2 keer mijn enkel in de trambaan. Dit voelde ik direct in m’n kuit. Ik besloot me er niet al te veel zorgen over te maken en pakte de race weer op. Wat stonden er veel enthousiaste mensen langs de kant! Ik wist dat het nog maar 6km was tot de cheeringzone van de Running junkies. En dat is altijd een feestje!

Maar voor ik bij de Running Junkies was stond er nog een super toffe crew aan te moedigen: de Halfcrazy Runners! Zij maakten van die verschrikkelijke tunnel echt een feest inclusief high five en confetti! Op naar het Rijksmuseum waar de Running Junkies stonden. Mensen zoals zij maken runs als deze echt fantastisch! Alleen daarom zou iedereen eigenlijk al moeten gaan hardlopen.

En toen was het ineens nog maar 3km! Door het Vondelpark (waar ik nog door een toeschouwer werd aangezien voor een kind!) naar het Olympisch stadion. Wat ik voelde toen ik het Olympisch stadion binnenkwam is bijna niet onder woorden te brengen. Het gevoel wanneer je naar de tribunes kijkt en je realiseert dat je het domein van de groten der aarde betreed is echt magisch. Ik schoot vol en kwam met een grote lach en tranen in mijn ogen over de finish.

img_2044

Mijn eindtijd: 1:40:55. Geen PR, maar veel belangrijker ik heb van elke kilometer genoten!

img_2045

 

 

21 tips voor de halve marathon

21km

Nog 3 dagen tot ik aan de start sta van de halve marathon van Amsterdam. Loop jij net als ik de halve of misschien wel de hele marathon? Dan heb ik 21 tips voor je om goed voorbereid aan de start te staan en lekker te kunnen genieten van je run.

#Haal op tijd je startnummer op # Vergeet je veiligheidsspeldjes niet # Laat je een aantal dagen voor de run masseren, dit haalt de vermoeidheid uit de benen en zorgt er voor dat je even lekker kunt ontspannen # Zorg voor een goed playlist # Eet de dag van te voren extra koolhydraten. I love pancakes! # Start rustig je moet nog 21km # Leg ’s avonds alles al klaar. Dit scheelt veel stress op je raceday # Drink bij elke drankpost, ook als je nog geen dorst hebt # Wanneer je het zwaar krijgt, focus je op de mensen langs de kant # Doe een oude jas of vest aan die je in het startvak kunt achterlaten, zo voorkom je dat je koud wordt # Probeer geen nieuwe dingen tijdens je halve marathon # Kleed je liever iets te koud dan te warm # Onthoud goed, je doet dit omdat je het leuk vindt, niet omdat je je wilt plaatsen voor de Olympische spelen of iets # Stel jezelf een beloning in het vooruitzicht # Houd zoveel mogelijk de rechterkant van de weg aan, dan kunnen de snellere lopers je ongehinderd inhalen # Loop je met een streeftijd? Zet dan je gewenste tussentijden op de binnenkant van je hand of arm, dan hoef je onderweg niet te rekenen # Bekijk van te voren de route, zo weet je wat je kunt verwachten # Ben je van plan om stukjes te wandelen? Probeer dit dan zo lang mogelijk uit te stellen # Komen er vrienden aanmoedigen? Vraag dan of ze in ieder geval op 18km gaan staan. Dit is het punt waarop de meeste mensen het zwaar krijgen # Zorg dat je na de finish zo snel mogelijk iets eiwitrijks eet. Dit helpt je lichaam te herstellen # De allerbelangrijkste tip is: geniet! Ook als je geen PR loopt mag je heel trots op jezelf zijn.

Ik wens je heel veel plezier tijdens je halve marathon. Laat je me weten hoe het gegaan is?

Als je mij echt zou kennen…

fullsizerender

Als je mij echt zou kennen… Op Instagram en andere social media zie je vooral mooie en vrolijke plaatjes. Ook ik doe daar aan mee. Niet omdat ik perfect wil overkomen, maar omdat ik je mee wil laten genieten van de mooie momenten in mijn leven. Zelf vind ik het namelijk ook fijn om me door foto’s op Instagram te laten inspireren. Het geeft mij soms net dat zetje om wel te gaan sporten of brengt mij op ideeën voor nieuwe recepten.

Maar ik kan me ook voorstellen dat je daardoor denken dat het bij mij altijd goed gaat, dat ik altijd als een zonnetje loop en geen tegenslagen ken, maar dat is zeker niet het geval. Iets wat maar weinig mensen van mij weten is dat ik PDS heb. En dat ik door die PDS regelmatig uitgeschakeld ben door verschrikkelijke pijn en krampen. Dat ik daardoor soms loopjes moet laten schieten of uit noodzaak wedstrijden altijd met Imodium loop.

Sinds kort volg ik het FODMAP-dieet op aanraden van de darmarts en onder begeleiding van een diëtist. Dit is een dieet waarbij je eerst een groot aantal voedingsmiddelen gaat elimineren om de darmen tot rust te laten komen om daarna voedingstoffen te gaan herintroduceren om zo te kijken of er mogelijk intoleranties zijn. Bij mij is al zeker dat ik een lactose intolerantie heb en dat mijn lijf niet goed op gluten reageert. Wat er verder wel en niet goed bij mij past zal hopelijk in de komende periode duidelijk worden.

Ik vind de eliminatiefase waarin ik nu zit best lastig, omdat ik veel sport en soms niet zo goed weet wat ik kan eten. Gelukkig heb ik al een aantal goede alternatieven gevonden en wat ook helpt is dat ik nu al voel dat het beter met mijn lijf gaat. Nu duimen dat dit dieet op de lange termijn ook goed voor mijn lijf gaat werken.

Gelukkig is sporten ook iets wat mij vaak helpt wanneer ik last van mijn buik heb. Het voelt soms wat tegenstrijdig om met buikpijn de deur uit te gaan om te rennen wanneer ik eigenlijk liever op de bank kruipen met een kop thee, maar 9 van de 10 keer voel ik me na het sporten echt beter. Wanneer ik ga sporten kan ik me beter ontspannen en dat is dan weer goed voor mijn buik.

Wat ik laat zien op Instagram en op mijn blog ís wie ik ben. Ik ben die kleine druktemaker, die stuiterbal die altijd maar wil sporten en daar heel blij van word, maar ook ik heb dagen waarop het even niet wil.

Must read: Los

imageSoms ontdek je een boek dat je vanaf de eerste letter niet meer los laat. Dit had ik met Los van Diederik van Hoogstraten.

Begin september deelde Barbara Kerkhof fotograaf en trailrunner op haar Facebook een artikel met de titel ‘Zo kan iedereen honderd kilometer hardlopen’. Dit maakte mij meteen nieuwsgierig en nadat ik het artikel gelezen had, wist ik zeker dat ik het boek moest hebben.

Afgelopen week kwam het boek uit en gister lag het bij mij op de mat. Diederik woont in Amerika en is hardloopverslaafd. Na een reeks blessures besluit hij de wegatletiek achter zich te laten en over te stappen naar het trailen. In zijn boek neemt hij de lezer mee op avontuur. Vanaf de eerste letter was ik geboeid. Het is echt een boek waarvan je niet wilt dat je hem uit hebt.

Diederik beschrijft hoe hij vroeg in de ochtend op pad gaat en de wereld ziet ontwaken. Hoe hij nieuwe paden ontdekt en steeds minder gefocust is op snelheid of afstand. Hij geeft woorden aan het echte trail gevoel. De vrijheid, het avontuur en het een worden met de elementen.

Tijdens het lezen fantaseerde ik meerdere malen over trails die ik nog wil lopen en hoe ik met mijn rugzakje op avontuur wil gaan. Het boek is echt een must read voor iedere loper. Als dit boek je niet inspireert en motiveert om te gaan lopen, dan weet ik het ook niet meer.

Het boek kost 17,95 en is onder andere hier te bestellen.

Diederik deelt op Instagram regelmatig foto’s van zijn trails. Daarbij wordt hij vaak vergezeld door zijn prachtige hond Charlie.

image

And the winner is…

fullsizerender

Afgelopen zondag kon je lezen dat ik 26 oktober naar het Anita Active event mag voor een CrossFit, hardloop en yoga training. En dat ik een van jullie mee mag nemen. Er kwamen een heel aantal leuke en enthousiaste reacties binnen via mijn blog, Facebook en Instagram. En de gene die 26 oktober met mij mee mag naar Amsterdam en ook nog een shirt en sportbeha van Anita Active krijgt is:

Gerda van Klaarbergen!

Van harte gefeliciteerd! En leuk dat je met mij mee gaat!