RunShortyRun: Road to Amsterdam

image

Met nog 18 dagen tot de halve marathon vind ik het wel een mooi moment om terug te blikken op mijn ‘road to Amsterdam’. Het was een bumpy road dat staat als een paal boven water.

Ik begon vol vertrouwen aan het traject voor mijn 2de marathon van dit jaar, maar een marathontraining in combinatie met een bootcamp opleiding en ineens 3 keer in de week lesgeven was iets te veel voor mijn lijf. Bovendien kon mijn lijf niet goed herstellen van al die trainingsuren, omdat het met mijn buik totaal niet goed ging.

Na overleg met de fysiotherapeut, mijn sportmasseur en mijn omgeving besloot ik te vragen of mijn kaart omgezet kon worden naar een kaart voor de halve marathon. Gelukkig was dit voor Maybelinne geen probleem. Dit haalde voor mij ook een hoop druk van de ketel.

De behandelingen van de fysiotherapeut en sportmasseur sloegen aan en na 3 weken volledige looprust kon ik met babystapjes weer beginnen met hardlopen. Ik vond dit super spannend en voelde overal psychische pijntjes. Wat ik ook direct merkte is dat mijn conditie ondanks de crosstraining toch een flinke deuk had opgelopen.

Inmiddels zijn we een flink aantal weken verder en durf ik eindelijk uit te spreken dat ik hersteld ben. Afgelopen maandag liep ik in een heel rustig tempo een dikke halve marathon. Ik voelde me na afloop nog top fit en dat geeft veel vertrouwen voor 16 oktober.

image

De komende 2 1/2 week ga ik geen gekke dingen meer doen, maar gewoon lekker m’n training verder oppakken. Langzaam aan zullen de kilometers weer oplopen. Iets wat mij enorm gelukkig maakt!

Het zal op 16 oktober geen PR worden op de halve marathon, maar dat ik ga genieten staat vast! Die snelle tijden komen wel weer. Daar heb ik gelukkig weer alle vertrouwen in.

Loop jij ook mee op 16 oktober? En op welke afstand?

 

Winactie: Anita Active Event

fullsizerender

Afgelopen week viel er een super toffe uitnodiging van Anita Active bij mij op de deurmat. Anita Active organiseert op woensdag 26 oktober een CrossFit trainingsmiddag in Amsterdam. En laat CrossFit nou net iets zijn wat ik graag eens zou willen proberen! Ik vind het er altijd super stoer uitzien en het lijkt me ook een goede aanvulling op mijn hardlooptraining.

Voor wie nog niet bekend is met de sportbeha’s van  Anita Active. Ik ben groot fan! Sinds ik de sportbeha’s van Anita Active draag heb ik zelfs met lange duurlopen geen last meer van schuurplekken. En waar andere sportbeha’s je borsten vooral platdrukken, voel ik me met de sportbeha’s van Anita Active eindelijk niet meer een jongetje tijdens het sporten.

anita-active

Maar het wordt nog leuker! Ik mag namelijk 1 van mijn volgers meenemen! Het is een volledig verzorgde middag met een CrossFit training, hardloopclinic en yoga. En je krijgt een sportbeha, een sportshirt en een hapje en een drankje. Wil jij hier graag bij zijn? Laat mij dan voor 1 oktober via mijn Instagram of mijn Facebook weten waarom ik jou moet meenemen.

Speed it up: intervaltraining

img_8372

Het najaar is begonnen en daarmee ook het wedstrijd seizoen. Wil jij de komende tijd eindelijk weleens een nieuw PR op de 10 kilometer lopen? Je eerste halve marathon een mooie tijd neerzetten? Of sneller worden dan dat loopmaatje dat altijd net voor je eindigt? Dan zit er niks anders op dan een intervaltraining aan je weekschema toe te voegen.

Een intervaltraining zorgt er voor dat je uithoudingsvermogen verbeterd en dat je spieren sterker worden. Bij een intervaltraining wissel je tijdens je run hoog tempo af met stukken rust door te dribbelen of te wandelen. Die afwisseling zorgt er voor dat je je lichaam een nieuwe prikkel geeft. Dit maakt dat de training, mits goed uitgevoerd, zeer effectief is.

Wanneer je aan het herstellen bent van een blessure of wanneer je net begonnen bent met hardlopen is het niet verstandig om een intervaltraining te doen.

Zelf heb ik een beetje een haat-liefde verhouding met intervaltrainingen. Op heb moment zelf vind ik het verschrikkelijk, maar achteraf voelt het altijd zo goed! Ik heb mijn favoriete intervaltrainingen voor je op een rijtje gezet.

  • 2km inlopen, vervolgens 1km op ongeveer 95% van mijn maximale tempo lopen, daarna 500m zeer rustig tempo, dit herhaal ik dan 8 tot 10 keer, ik sluit af met 1km uitlopen.
  • 2 km inlopen, 5 keer 2 minuten maximaal versnellen afgewisseld met 1 minuut dribbelen of wandelen, 1km uitlopen
  • 2km inlopen, vervolgens 1 , 2, 3, 4, 3, 2, 1 minuten lopen op ongeveer 95% van mijn maximale tempo, afgewisseld met 1 minuut dribbelen, deze serie herhaal ik vaak 2 keer, 1km uitlopen
  • 2km inlopen, vervolgens 100m, 200m, 300m, 400m, 300m, 200m, 100m intensief versnellen, afgewisseld met 100m wandelen, 1km uitlopen.

Wil je weten hoe hard jij je tempo’s moet lopen tijdens de intervaltraining? Dan heeft runinfo een handige tool die dit voor  berekend. Ik schrijf deze tijden altijd op mijn hand, zodat ik hier tijdens het lopen niet meer over na hoef te denken.

Wat zijn jou doelen voor het najaar?

 

RunShortyRun: Dam tot Damloop

Het is ruim 24 uur na de start van de Dam tot Damloop, maar ik ben nog altijd aan het nagenieten. Wat was het weer een feest!

Ver voor de wekker was ik al wakker. Met de nodige zenuwen in mijn lijf lukte het niet om nog langer te slapen. Na een rondje social media, waar ik zag dat heel veel anderen zich ook aan het klaar maken waren, stapte ik in de douche. Nadat ik mijn ontbijt met lange tanden had opgegeten stapte ik om 10:0ou in de trein naar Amsterdam.

Om 12:30u kwam ik aan op het Centraal Station. Overal waar ik keek zag ik hardlopers. Omdat ik inmiddels behoorlijk zenuwachtig geworden was besloot ik even de rust op te zoeken. Met een theetje bij de Yoghurt Barn lukte het mij om weer enigszins tot rust te komen.

img_1030

Om 13:30u vertrok ik richting het startvak. Onderweg kwam ik Joanna nog tegen met wie ik vorig jaar bij het NTC event met Dafne Schippers was. Zij stond samen met Patricia en Petra van Just Keep Running klaar om te gaan starten. Na wat selfies en geklets mochten zij los. Vlak daarna was het voor mij tijd het om het startvak in te gaan en aan te sluiten in de rij voor de dixie. Wat is dat toch met die zenuwenplasjes?

Na voor de 10000ste keer mijn veters te hebben gestrikt zocht ik de pacers van 1:20 op. Ik wilde zo vlak na mijn blessure niks forceren, maar wilde voor de 1:20 gaan. Ik kon de pacers altijd nog laten gaan en hoopte zo in ieder geval vlak te lopen. Van vorige keren wist ik nog dat het risico om te snel te starten en doodop uit de tunnel te komen groot was. Door bij de pacers te blijven hoopte ik dit te voorkomen.

Iets na 14:30u klonk het startschot en mocht ik eindelijk beginnen. Mijn benen voelden fris en met het windje erbij was het met de warmte nog goed te doen. Bij het binnen gaan van de tunnel hoorde ik de trommelaars al. Ik vind dit zo’n mooi moment! Ik had helemaal kippenvel!

Ik wist dat er tegelijk met mij wat bekenden waren gestart en niet ver na de tunnel kwam ik Wilja al tegen. Na een korte groet ging ik weer op weg. We hebben afgesproken dat zij mij volgend jaar gaat inhalen. Ik ben benieuwd!

Ik kon goed het tempo vast houden, maar merkte wel dat ik het warm begon te krijgen. Daarom besloot ik om bij iedere drankpost even te wandelen, zodat ik goed water kon drinken. De tijd die ik hier mee zou verliezen zou ik later wel inhalen. Alleen raakte ik hierdoor de pacers wel kwijt. Ik begon te rekenen en schatte in dat ik wel weer naar ze toe kon lopen. Dit gaf mij een doel en hielp me om goed te focussen.

image

Vanaf het 11km punt liep ik weer samen met de pacers. Ik kreeg te horen dat we iets voor liepen op schema en dat wanneer we dit tempo vast konden houden op 1:19 konden finishen. Het praten met de pacers zorgde voor wat afleiding en de kilometers vlogen voorbij. 1 van de pacers bleek van de Running Junkies te zijn en samen hadden we het even over Nydia. Zij heeft het allerleukste boek over hardlopen geschreven wat er is en de pacer komt ook voor in haar boek.

Ineens kwamen we Zaandam al in en zaten we op bijna 15km. De mensen langs de kant gaven mij echt een boost om nog even aan te zetten. Met al die aanmoedigingen voel ik me altijd net een topsporter. De laatste kilometer kreeg ik echt vleugels. Ik genoot van alles om mij heen en was zo dankbaar dat ik daar mocht rennen. Ik zette een eindsprintje in en klokte uiteindelijk 1:18:44.

img_1072

Ik ben zo blij dat ik weer terug ben. Dat ik zo kort na mijn blessure dit weer neer kan zetten. Op naar de halve marathon van Amsterdam!

Healthy hotspot: By Kees

img_0759

Ik houd enorm van lekker eten, maar het liefst wel een beetje gezond. En ik kan intens gelukkig worden van een goede kop koffie. Bij By Kees zit je voor beide goed! Ontbijten, lunchen en koffie drinken het kan allemaal bij By Kees. Er is een uitgebreide kaart met een ruime keus aan vegan, glutenvrij en lactosevrij lekkers. Heb je allergieën of intoleranties, dan denkt het personeel goed met je mee.

img_0760

Shame Keesman opende haar zaak afgelopen december in het centrum van Heereveen. En met groot succes! Shame studeerde Interior Design voor ze als barista aan de slag ging. Dit is duidelijk terug te zien. Het pand is volledig verbouwd naar idee van Shame en ingericht met mooie pure materialen. Er zijn gezellige zitjes gecreëerd en aan de grote tafel is alle ruimte om met je laptop te studeren of te werken. Zelf ben ik groot fan van de hangstoelen die achter in de zaak hangen.

Zelf kom ik regelmatig bij By Kees. Ik ben groot fan van de smoothie met koffie, avocado en banaan. Voor de taartjes van SharpSharp kun je me midden in de nacht wakker maken! De variant met citroen en blauwe bessen is zo lekker. Als ik ga om te lunchen neem ik meestal een soepje. Welke soep er is verschilt, maar hij is altijd vegetarisch en nog veel belangrijker altijd lekker.

img_0773

Wil je ook een keer naar By Kees? Je vindt By Kees aan de Vleesmarkt 10 in Heerenveen. Ze zijn geopend van maandag tot en met zaterdag van 8:00u tot 18:00u en op zondag van 11:00u tot 18:00u.

By Kees op Facebook

By Kees op Instagram

img_0768

RunShortyRun: hoe word je een ochtendloper

img_0012

Regelmatig krijg ik de vraag hoe ik het toch voor elkaar krijg om zo vaak te sporten. En hoe ik mezelf motiveer om zo vroeg op de ochtend te lopen.

Eigenlijk geef ik met de tweede vraag al antwoord op de eerste. Ook ik heb het druk op een dag met werk, mijn gezin en een huishouden, maar door vroeg op de dag te gaan sporten voeg ik eigenlijk uren toe aan de dag. Vaak sta ik al voor zonsopkomst op om te gaan rennen. Natuurlijk is het opstaan niet altijd makkelijk, maar als ik eenmaal in m’n sportoutfit sta is de knop om. En als ik dan de zon zie opkomen weet ik weer waarom ik het zo fijn vind om vroeg op te staan.

Wil jij ook een ochtendloper worden? Dan heb ik een aantal tips voor je.

  • Leg ’s avonds je sportkleren al klaar. Er is niks vervelender voor jezelf, maar ook voor je familie als jij ’s ochtends nog je shirt en schoenen moet zoeken.
  • Kies voor een licht ontbijt. Als ik voor een rondje van minder dan 8km ga, loop ik meestal op de nuchtere maag. Wil ik wat verder lopen of heb ik een intensievere training staan, dan eet ik meestal een banaan of een rijstwafel met appelstroop. Zo heb ik wel iets van brandstof, maar zit m’n eten mij niet dwars.
  • Maak een fijne playlist. Als ik echt geen zin heb, m’n benen loodzwaar voelen of als de regen tegen de ramen slaat. Dan helpt muziek mij door mijn training heen. De ene keer is dat de Soul lounge playlist van Spotify, maar tijdens een intervaltraining kies ik vaak voor de Nike Running H.I.T. & Run of de EDM playlist van Annemerel.
  • Zorg dat je gezien word! En dat bedoel ik niet op Social media, maar in het verkeer. Het is pas om 7:00u licht, dus zorg voor een reflecterend hesje en lichtjes. Je voelt je misschien een wandelende kerstboom, maar veiligheid staat voorop!
  • Beloon jezelf met een lekker ontbijtje. Niets is fijner dan rennen met in gedachte dat heerlijke ontbijt wat op je staat te wachten. Ik kan me altijd intens verheugen op mijn kom met havermout, kokosyoghurt of pannenkoekjes. Zorg er voor dat je binnen 20 minuten na je run je eiwitten aanvult. Je spieren hebben de eiwitten nodig om goed en snel te herstellen van je training.

img_6848

De laatste en belangrijkste tip die ik je mee wil geven is: denk vooral niet na als die wekker zo vroeg gaat. Gewoon gaan! Als je jezelf de ruimte geeft om te bedenken of je wel zult gaan, zijn er altijd meer redenen te bedenken om te blijven liggen dan te gaan rennen.

 

 

 

 

 

RunShortyRun: mijn eerste trailrun

 

FullSizeRender
Foto: Janke vd Schaaf

 

Het is inmiddels al een dikke week geleden dat ik mijn eerste trailrun liep, maar nog steeds krijg ik een grote lach op mijn gezicht als ik er aan terug denk. Vorige week zaterdag vertrok ik met mijn in de camper naar Vledderveen voor de Raven Trail. Om 10:00u kwamen we aan bij het dorpshuis. Ik verwachte gespannen lopers en veel drukte, maar wat bleek iedereen zat rustig aan een kopje koffie en ik kon zo doorlopen naar de tafel met startnummers. Ik kreeg het nummer 112 en riep meteen gekscherend dan weten ze meteen wat ze moeten bellen als ik het niet red!

Ondertussen kwamen er steeds meer lopers bij en kwam ik ook een aantal bekenden tegen. Ook een aantal Instagram vrienden waren van de partij. Leuk om elkaar eens in het echt te spreken. Om 11:00u startte de 30km en een kwartier later mocht ik van start voor de 15km. In het startvak kon ik mijn verbazing niet onderdrukken. Iedereen stond met elkaar te kletsen, de mevrouw van de organisatie legde nog even de route aanduiding en de regels uit en toen haar mobiel op 11:15u sprong werd er geroepen ‘jullie mogen’. Geen geduw, geen startschot, geen sprintende lopers. Nee, iedereen ging relaxt weg en er werd ondertussen gezellig door gekletst.

De eerste kilometers had ik nog een gejaagd gevoel. Zou ik het wel kunnen, liep ik wel snel genoeg, hoe voelden mijn benen, maar daarna vond ik de rust en kon het genieten beginnen. De paden waren behoorlijk overwoekerd en ik moest goed opletten waar ik mijn voeten plaatste. Hierdoor durfde ik wat minder om mij heen te kijken. Toen ik dat wel even deed belandde ik meteen in een greppel. Je bent een trail rookie of je bent het niet.

Bij kilometer 5 voelde ik wel dat het trailen toch echt een stuk zwaarder is dan op de weg lopen, maar door de omgeving vergat ik snel mijn zware benen. Bij 8,5 kilometer was er een verzorgingspost. En wat voor een!?! Ik keek mijn ogen uit en de vrijwilligers moesten hardop lachen om mijn hoofd. Tuc koekjes, winegums, fruit, cola en water! De keuze was enorm. Ik besloot ook echt even te stoppen en een Tucje en cola te nemen. Iets wat ik bij een wegwedstrijd echt nooit zou doen. Bij deze verzorgingspost kwam ik ook nog Babette tegen. Zij liep de 30km als voorbereiding voor de marathon van Berlijn. Na een foto te hebben gemaakt gingen we beide weer op pad.

De kilometers vlogen voorbij en ik genoot volop. Af en toe passeerde ik een andere loper, maar hele stukken liep ik alleen. Op een gegeven moment had ik een snellere loper in het vizier en ik besloot naar hem toe te lopen. Het terrein was hier redelijk vlak en ik kon het tempo gemakkelijk opvoeren. Toen ik vlakbij hem was kwamen we op een stuk asfalt terecht en realiseerde ik me dat ik al een tijdje geen lintjes meer had gezien. Ook het asfalt deed een alarmbelletje afgaan. Ik vroeg de man of hij wist of we goed zaten, maar hij gaf aan geen idee te hebben en gewoon door te lopen. Mijn gevoel zei dat er iets niet klopte en besloot om te keren. Na ongeveer 700m zag ik in een zijpad lintjes hangen en kon ik de route weer oppakken.

Ik voelde dat het behoorlijk warm begon te worden en besloot mijn tempo hier op aan te passen. Relaxt liep ik door en voor ik het door had zag ik de finish al. Ik zette nog even aan en finishte met 1:25:59. Maar veel belangrijk, ik finishte met een grote smile en een super goed gevoel. Dit smaakte zeker naar meer!

Ik ben al plannen aan het maken voor een volgende trail en kreeg al wat leuke tips via Facebook. Hebben jullie nog tips voor leuke trails?